Πέμπτη, Μαΐου 11, 2006

Ο Θάνατος της Μαρίας



Σήμερα θα σας διηγηθώ μία ιστορία.

Η Μαρία (Μ) είναι μία ωραία κοπέλα. Ζει από την μία πλευρά του μεγάλου ποταμού. Από την άλλη όχθη ζούνε δύο άνδρες. Τον ένα (Α) η Μαρία τον αγαπάει παράφορα, αλλά αυτός δεν της δίνει σημασία. Ο δεύτερος (Β) είναι τρελά ερωτευμένος με την Μαρία – αλλά αυτή απλώς τον συμπαθεί.

Μια βραδιά χειμωνιάτικη με άθλιο καιρό, η Μαρία απελπισμένη περνάει το ποτάμι με τον περαματάρη (Π) και πηγαίνει στο σπίτι του Α. Προσπαθεί να τον πείσει να την κρατήσει κοντά του. Αυτός της εξηγεί ότι δεν την αγαπά. Της λεει πάντως να μείνει μέχρι το πρωί επειδή ο καιρός έχει αγριέψει.

Την νύχτα η Μαρία τρυπώνει στο κρεβάτι του Α και του επιτίθεται. Κάνουν έρωτα. Το πρωί όμως, ο καιρός έχει φτιάξει και ο Α της θυμίζει ότι πρέπει να φύγει.

Απελπισμένη η Μαρία τρέχει στο σπίτι του Β. Του διηγείται όλη την ιστορία και τον παρακαλεί να την κρατήσει κοντά του. Ο Β, ενοχλημένος, της λεει: «πώς τολμάς να μου το ζητάς μετά από αυτό που έκανες την νύχτα;»

Λίγο πιο πάνω μένει ένα Ψυχίατρος (Ψ). Η Μαρία καταφεύγει σε αυτόν. Του αφηγείται το πρόβλημά της. Αυτός της λεει ότι είναι αρκετά δύσκολα τα πράγματα και δεν αντιμετωπίζονται με μία συνεδρία – θα πρέπει να αρχίσει τακτική ψυχοθεραπεία για να φωτιστούν οι συγκρούσεις μέσα της και οι λόγοι που την κάνουν να αντιδρά έτσι.

Η Μαρία, δυστυχής, φεύγει για να γυρίσει στο σπίτι της. Στο δρόμο της συναντάει τον ληστή (Λ). Ο Ληστής της παίρνει όλα της τα χρήματα. Όταν φτάσει στον περαματάρη, αυτός αρνείται να την περάσει απέναντι χωρίς πληρωμή.

Η Μαρία, πάντα απελπισμένη, πέφτει στο ποτάμι να περάσει κολυμπώντας. Όμως το ρεύμα είναι ορμητικό, την παρασύρει και πνίγεται.


ΕΠΙΜΥΘΙΟ ΚΑΙ ΤΕΣΤ: Στην ιστορία υπάρχουν 6 πρόσωπα (Μ, Α, Β, Ψ, Λ, Π). Κάθε ένα εμπλέκεται στη υπόθεση που οδηγεί στον θάνατο της Μαρίας. Ευθύνονται όλοι; Ποιος περισσότερο, ποιος λιγότερο και ποιος καθόλου;

Βάλτε τα γράμματα στην σειρά (πρώτος αυτός που ευθύνεται περισσότερο, κτλ) και δικαιολογήστε την επιλογή σας.

Δεν είναι απλό παιχνίδι. Σας προειδοποιώ: υπάρχουν περίπλοκες ερμηνείες...

502 σχόλια:

«Παλαιότερο   ‹Παλαιότερο   401 – 502 από 502
Dormammu είπε...

400 ?

aphrodite είπε...

@mickey,
" ... μπλα μπλα, ταμ τι ρι ραμ...
αυτό το blog.... θαρρώ πως είναι πρώτιστα ένα βήμα για σχολιασμό και έπειτα για άλλα... μπαμ τριαλαρό τυρόπιτες!"

ΤΙ ΛΕ ΡΕ! ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΝΑΜΕ ΤΟΝ ΕΞΑΓΓΕΛΟ!

Οκ, σε κάποια ποστς ισχύουν απόλυτα αυτά που λες. Οταν όμως σηκώνει το κλίμα, this is what dreams are made of!

:PPPP

Take it like a man!

(και μην ακούσω τώρα για αγγλικούρες, άμα τα παίρνω μου έρχονται πιο έυκολα, τι να κάνω!)

Για τα υπόλοιπα, μερσί & άουτς!


@ΘΕΕΣ, ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΟΜΟΡΦΕΣ ΘΕΕΣ ΜΟΥ,

Πειράζει που σήμερα μέχρι κι εγώ σας ερωτεύτηκα? Λεπίδα, κατα-υπόχρεη! Αν υποψιαστώ ότι θ'αρχίσω να σας την πέφτω κιόλας, ω ρε μάνα μου, κουκουρούκου τα πάντα!


@ΑΓΟΡΙΑ, ΚΑΛΛΟΝΟΙ ΗΜΙΘΕΟΙ ΜΟΥ,

Τι μπορώ να πω, ευχαριστώ τη φύση (και τη μαμά μου) που μ'έκανε γυναίκα να μπορώ να σας αγαπώ τόσο πολύ... Τυχερές όσες σας χαίρονται στην real life!!! (και μέτρησα και απουσίες...)


@ΘΕΕ ΜΟΥ,

Ναι, εσύ.

Μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις...

Σε ανύποπτο χρόνο σου είχα πει "τραλα λα σαχλαμαρίτσες - ναι, κάνε με να νοιώσω θεά, τραλαλά, για πρώτη μου φορά" ή κάπως έτσι (μη ζητήσεις μόνον να στο βρω στα σχόλια του μπλογκ, θα κρασσάρω!)

Μετά ΚΑΙ τα σημερινά, τα απίστευτα για μένα σημερινά (αύριο ξέρω ότι πάμε παρακάτω όπως πάντα- and this keeps us sane) ένα ευχαριστώ δε φτάνει. Ούτε δύο, ούτε χίλια. Έίναι από αυτά που θα τα πάρω μαζί μου, που θα τα λέω στα εγγόνια μου. Με τρομάζουν, αλλά και τα είχα τρομερή ανάγκη - είναι δύσκολο να βγάζεις την ψυχή σου στο κλαρί τόσο δημόσια, τόσο πολύ...

Είναι παράνοια να θέλω να το κάναμε το πάρτυ το ρημάδι ακόμη και σήμερα? Είναι παράνοια να καλωσορίζω και την πιο μικρή ανώνυμη σφαλιάρα? Είναι παράνοια να έχει γίνει αυτό το πράγμα... ντρόγκα κανονική?

Δεν ξέρω, έχω να βγάλω και τα άπλυτα της Μαρίας στη φόρα (καλό τσουλί κι αυτό!), είμαι τσακισμένη στην κούραση, πονάω παντού - 11 φορές τα κοίμησα τα τέρατα, 11!!!...

Ενα ξέρω. Κι αυτό μπορώ να το πω δημοσίως, και μπορώ να το πω και χωρίς ανωνυμία για καλύψη, όποτε το θελήσεις.

Είμαι η Αφροδίτη. Απλά.

Και είσαι ο Θεός.

Μου. Μας.

Περίπλοκα. Οσο δεν παίρνει!


Ααααυτά.

mickey είπε...

Να την κάνω σιγά σιγά κι εγώ!

Πάω για ...αποτοξίνωση από την "ντρόγκα" και την επακόλουθη "παράνοια" - που εκφράζεται με "μπαμ τριαλαρό τυρόπιτες" :))

Και η εκμετάλλευση του Εξάγγελου ως ...ασπίδα, ενδιαφέρουσα καινοτομία ;)

Διάλογος κωφών και φωνή βοώντος εν τη ερήμω!

Anyway, ότι έγραψα έγραψα.

Aphro, take it like a ...woman :P

(ελπίζω να μην κατηγορηθώ πάλι για σεξοτσάτ και άλλα ...υπονοούμενα)


Όσο για τον Θεό-Γάτο (κάτι σαν Bast;)

Νίκο, Θεέ πάρε την ΠΑΕ!
(μπας και σηκώσει καμιά κούπα επιτέλους :P)

mickey είπε...

Όσο για το ...παιχνίδι, πέρα από την κούτρα της αξιολύπητης Μαρίας, που προφανώς δεν έχει τα guts μιας ...θεάς και απελπίζεται με το παραμικρό (αν και μπορεί να μη φταίει η ίδια γι' αυτό, αλλά οι εμπειρίες που σμίλεψαν τον χαρακτήρα της), το μόνο πρόσωπο που έχει ουσιαστική ευθύνη είναι ο Ληστής.

Όλοι οι άλλοι κινούνται μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας και των κοινωνικών συμβάσεων και ασκούν τα αναφαίρετα ατομικά τους δικαιώματα. Και φυσικά δεν έχουν ευθύνη για το τι θα προκαλέσει η συμπεριφορά τους. Εκείνος όμως κινείται έξω από αυτά τα πλαίσια και παρεμβαίνει καταλυτικά στη ζωή άλλων ανθρώπων, στερώντας τους βασικά αγαθά, πράγμα που μπορεί να προκαλέσει τραγικές συνέπειες - όπως στη περίπτωση της Μαρίας.

Δεν έχει καμιά σημασία αν ο Λ θα τύχαινε στο δρόμο της Μαρίας έπειτα από τις "άκαρπες συναντήσεις" με τους Α, Β και Ψ ή κάποια άλλη στιγμή. Πρόκειται για ατυχή συγκυρία που κανείς (ούτε ο ίδιος ο Λ) θα μπορούσε να προβλέψει. Η σύνθεση αιτίου-αιτιατού γίνεται "κατόπιν εορτής".

Ο τελευταίος κρίκος της αλυσίδας, ο περαματάρης, δεν είναι υποχρεωμένος φυσικά ούτε να εξυπηρετήσει κάποιον δωρεάν ούτε να προβλέπει τι θα κάνει ο κάθε άφραγκος στον οποίο αρνείται τις υπηρεσίες του. Αν η Μαρία του είχε πει πως θα περάσει μόνης της το ποτάμι σε περίπτωση άρνησης παροχής υπηρεσιών, ενδεχομένως χάνει κάποια points, αλλά ευθύνη δε φέρει!

Από κει και πέρα δε με ενδιαφέρει η "σειρά ευθύνης" και θεωρώ την περαιτέρω ανάλυση περιττή. Σιγά μην καθόμαστε να σκεφτούμε "τι θα γινόταν αν" για κάθε πράξη της ζωής μας σε σχέση με μας και τους γύρω μας. Θα είχαμε γίνει μόνιμοι θαμώνες στο Δρομοκαΐτειο. Ας ασκούμε τα δικαιώματά μας και ας είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας ή ας δοκιμάζουμε κάτι νέο, εφόσον δε στρέφεται άμεσα κατά των συνανθρώπων μας.

Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να υποκύπτει στον έρωτα του άλλου, να τον φιλοξενεί στο σπίτι του ή να παρέχει δωρεάν ή αλάνθαστες υπηρεσίες. Το να ληστεύει όμως είναι καθαρά εγκληματική πράξη. Κι αν θελήσει κανείς ακόμα κι εκεί να γράψει για την "κακούργα κοινωνία" που δημιουργεί ληστές και για τον Γιάννη-Αγιάννη και διάφορα άλλα και να επεκτείνει την αλυσίδα, ε, ας βάλει την Άφρο να γράψει και κάνα τζαζοσέντονο ακόμα :))

synas είπε...

Τα όνειρα είναι εικόνες συμπυκνωμένες σε δευτερόλεπτα.
Ο συγγραφέας είναι wannabe ποιητής. Όσο περισσότερες λέξεις, τόσο λιγότερο «όνειρα». Πραγματικότητα imitation. Πίνακας με νεκρές φύσεις. Σκυλάδικα. Αγαλματάκια Feng Shui. Επιθεώρηση. Φωτογραφίες Polaroid.

Anula είπε...

ευτυχως που υπαρχει και ο synas να μαζευει τα σεντονια απο την απλώστρα

synas είπε...

Νυχτιάτικα...

aphrodite είπε...

Γ*μημένη. Με την κακή έννοια. Απ’όποια μεριά κι αν το έβλεπε... Ντροπιασμένη, αβοήθητη, φτυσμένη. Τι να το κρύψει, γ*μημένη. Απ’όλους τους... Η Μαρία σωριάστηκε σ’ένα παγκάκι κοντά στο ποτάμι, και προσπάθησε να μαζέψει τους σκόρπιους λογισμούς της, που έτρεχαν αλλόφρονες να την κανουν, πριν τρελλαθεί. Ηταν από τις στιγμές που έλεγε «τώρα το χάνω, ναι, ΤΩΡΑ είναι μία πολύ καλή στιγμή να το χάσω, μια και δεν έχω τίποτε άλλο στον κόσμο να κάνω, εκτός από το να το χάσω κι αυτό, μπας και πάψω να πονάω...» Ηταν νηστική και δεν το ένοιωθε, ήταν ξάγρυπνη και δεν την ενδιέφερε, ήταν άδεια, όχι, αδειασμένη και δεν ήξερε τι και πώς έπρεπε να νοιώσει πλέον...

Πώς...? Πώς να ήταν θε μου χτες το βράδυ, να γινόταν η μεγάλη αλλαγή? Γιατί ξημέρωσες τη μέρα! Γύρω της απλοί, καθημερινοί άνθρωποι σε απλές, καθημερινές ζωές, ήλιος, δέντρα, παιδιά, η ζωή απ’την οποία κόπηκε. Πώς...? Δεν μπορούσε να καταλάβει πώς γινόταν να κλείνει τα μάτια και να βλέπει μέσα της ένα τεράστιο κενό, να χάσκει απ’άκρη σ’άκρη, με τίποτε για να το γεμίσει... Δάκρυα, και τα τελευταία τα έκλαψε πριν από λίγο, δεν είχε άλλα. Σώνει. Σε λίγο θα τα ξανάρχιζε, αλλά για λίγο, παύση... Οπως σε θάνατο δικού σου, που τον έχεις κλάψει να λιώνει, να το ξέρει , να το ξέρεις, μετά να τον έχεις κλάψει που σε κοιτάζει (κλείνοντάς σου το μάτι ευχαριστώντας σε για το ψέμμα), και να τον έχεις κλάψει και νεκρό πριν το πανηγύρι της κηδείας... Τέτοια παύση.

Τα δάκρυα βγήκαν όλα μαζί, τόσα πολλά που νόμιζε ότι αυτό ήταν, χτύπησε πάτο, έκλαψε σε λίγες ώρες όσο μπορεί να κλάψει κανείς άνθρωπο δικό του. Δε μπορεί, τώρα πλατώ, enough is enough… Είχε από δω και πέρα όλο το χρόνο του κόσμου να κλάψει όσο ήθελε η καρδιά της. Για λίγο στοπ... Μα πώς όταν στο πανηγύρι με τον κόσμο να λυπάται (έτοιμο για το απέναντι καφενείο και τον καφέ), εσύ βλέπεις το φέρετρο να μπαίνει στο χώμα, το φέρετρο που μοιάζει μικρό κουτί (πώς χωρά ολόκληρος άνθρωπος εκεί μέσα?) κι εκεί ΠΑΝΤΑ σου έρχονται τα τελευταία δάκρυα, τα καυτά, της αγάπης? Ετσι κι εκείνη, ήξερε ότι θα έρθουν μόλις καταλάβει ότι αυτή η αγάπη ήθελε θάψιμο, όχι βωμό. Που θρηνεί τον άνθρωπο που δεν θα ξαναδεί ποτέ της. Τον άνθρωπο, που όσα δάκρυα αγάπης και να χύσεις, δεν ξανάρχεται, τελεία και παύλα.

Γύρω της γελια, καυγαδάκια, τρεχάλες, γιάπηδες, ποδηλάτες, η ζωή, η ζωή να κάνει επίδειξη... Να της βγαζει γλώσσα και να χαμουρεύεται... Α ρε Μαρία, έπαιξες κι έχασες... Τι να μου κανουν τώρα όλοι τους, τι?... Ο Βασίλης, τι να μου πει κι αυτός, τι παράπονο να έχω, αν και με διαολόστειλε, μα χίλια δίκια – γι αυτόν δεν είμαι παρά μια π****να που πήγε με τον Αγγελο. Που πήγα σαν ηλίθια μαζί του, και μετά έτρεξα να του κλαφτώ, μη τυχόν και δε γυρίσω και το μαχαίρι τρεις βόλτες... Α ρε Βασίλη, καλό μου αγόρι, σόρρυ που σε πληγώνω έτσι... Μακάρι ν’αγαπούσα εσένα, και να έληγε εκεί το θέμα. Γίνεται όμως, δε γίνεται. Ποιός δίνει εντολές? Πώς να σ’αγαπούσα? Κι όσο κι αν σήμερα που σε χρειαζόμουν, που ήμουν πραγματικά «κάτω», φερθηκες σα μ***κας & μ’έδιωξες, το καταλαβαίνω... Τωρα το καταλαβαίνω...

Α, κι ο γιατρός... Ελεγα,έλεγα, έλεγα και μ’αντιμετώπιζε τοσο ψυχρά επαγγελματικά & τόσο υπεράνω, που δε μπορούσα να τα πω όπως θα ήθελα... Α ρε ντόκτορ, τι να μου πεις κι εσύ, σαν κι εμενα βλέπεις δεκάδες, τι να πρωτογιατρέψεις, ποιες συγκρούσεις, εδώ μου διαλύθηκε το σύμπαν, πώς θα μαζέψεις τα κομμάτια μου?

Κι εσύ ρε μ***κα κλεφτρόνι, ήταν ανάγκη να με κλέψεις σήμερα? Τοσα χρόνια, τόσες φορες που ήμουν στα χαι μου, δε μπορούσες τότε? Κόντεψες να με πετάξεις κάτω. Τι ήθελες μωρέ, να σου το’δινα, τα λεφτά μου, σιγά τα φράγκα, να’χα να σου δώσω και τα υπόλοιπα, να πιάσουνε τόπο, εγώ τι να τα κάνω πια...

Από μακρυά έβλεπε το περίγραμμα του βαρκάρη («άμα δε γουστάρεις, περίμενε το πλοιάριο» ύφος, του μπουρτζόβλαχου που την ειχε δει αφεντικο, μιας κι ήταν ο μονος που εβγαινε με «καιρό». Στο ποτάμι με λίγα παρακάλια θα την περνούσε απέναντι, αλλα φραγκοφονιάς του κερατά. Αλλη φορά θα είχε γινει έξαλλη μαζι του, να της αρνηθεί το πέρασμα ο χωριάταρος, ο κρετίνος με το μάτι να παίζει, ο σκατο λιγούρης...

Σημερα τον κοιταξε καλά-καλά & της πέταξε αυτό που είχε μαθει ο παπάρας απο κάτι τουρίστες, το «νου μανιι, νου χανιι» (σημ. no money, no honey) – σε άλλη περίπτωση θα γελούσε με τη... μονοκοψιά του, «οχι χουρίς λιιφτά», αλλά σήμερα απλώς... all in all it’s just a-nother brick in the wall… (φλασιά, όταν το’χε δει σαν ύνμνο της νιότης της, σαν κορώνα στο μέλλον που τότε της ξημέρωνε φρέσκο, να του αρπαξει δαγκωνιά μεγάλη, ωδή στο μόνο που σε σώζει, τον έρωτα...). Ποιός θα την πήγαινε απέναντι, που όλοι ειχαν «δέσει» από χτες? Ποιός θα την πήγαινε οπουδήποτε δηλαδή... Το πιο εκμηδενιστικό συναίσθημα, να φεύγεις δαρμένη και να μην έχεις πού να πας – και πώς να πας εκεί..

Ποιός της είχε πει «θάρρος δεν είναι να πεθαίνεις ηρωικά για κάποιαν σου υπόθεση, αλλά να ζεις ταπεινά γι αυτήν»? Ε, δεν ήταν θαρραλέα, ποτέ της δεν ήταν και σήμερα ρετάριζε, ρετάριζε πολύ. Συγκεντρώσου Μαρία, συγκεντρώσου... Τι να συνεχίσω όμως όταν ο Αγγελος δεν ήταν και δεν θα είναι μαζί μου ποτέ? Και για χτες, για λίγο μόνο νόμιζε ότι τον είχε, αφού τελείωσαν, έτσι όπως έγειραν στο κερεβάτι (αλήθεια, πόσο ιππποτικό να της κρατά με το χέρι του το βάρος της όπως έγερναν, σα να κρατούσε μωρό, λες και θα χτύπαγε πέφτοντας ανάσκελα στα μαξιλάρια)...

Ηταν από πάνω της, ανακατεμένα μαλλιά, γλυκός, η μία άκρη στο στόμα του λες κι έσκαγε χαμόγελο, κι έτσι όπως την κρατούσε, την κοίταξε βαθειά στα μάτια, τη ζύγισε εκεί, έκλεισε τα δικά του και την φίλησε σχεδόν μ’αγάπη.
Σχεδόν.
Ο,τι πιο κοντά έφτασε ποτέ μαζί του. Και μετά μόλις το τέλειωσε το φιλί του, της χαμογέλασε, ρολάρισε στην άλλη πλευρά, κι αυτά...

« Ο Αγγελός μου, ο Θάνατός μου, εσύ....»

Τίποτε πια δεν θα ήταν το ίδιο, ποτέ. Και δε σκεφτόταν το πώς θα ζούσε, το αν θα ζούσε- ήταν ήδη εκεί, ΔΕΝ ζούσε, δεν το ζούσε, απούσα κι από κείνην...

Τι θα έκανε, θα έμενε στο παγκάκι? Αρχισε να κρυώνει (τι αστείο, ρε σώμα εδώ μας έχουνε σκίσει στα τέσσερα, κι εσύ μου κρυώνεις? Μου υπενθυμίζεις πόσο εύκολα πληγιάζεις, παλιο- παλιο-...) Πώς να σηκωνόταν, τι να γύριζε σπίτι να κάνει? Σχέδιο? Ο έρωτάς της ο μεγάλος δε γούσταρε, κι όλοι οι άλλοι απλώς δεν υπήρχαν... Κάτσε ν’ανοίξω ατζέντα να ειδοποιήσω για το τραπέζι και την εκδρομή ότι δεν θα πάω- μην τους ανησυχήσω πως ψάχνω να βρω γέφυρα να πηδήξω... (αστείο, στους μεγάλους χαμούς αυτά που μας κρατάνε είναι τα μικρά κι ηλίθια, να κάνουμε το τάδε τηλεφώνημα ή την τάδε μικρή δουλίτσα – κι ας πας γι’αυτοκτονία εσύ..).

Ψαχούλεψε στην τσάντα της, έβγαλε ένα ημερολογιάκι, διαφημιστικό. Α ρε Μαρία, καμμία γκλαμουριά ούτε στη λεπτομέρεια... Και στυλουδάκι (κι αυτο διαφημιστικό), κι άρχισε να το φυλλομετράει , να δει τα προς ακύρωσιν, και ν’αρχίσει να συζητάει με τον εαυτό της πότε θα ήταν μια ωραία μέρα για να εγκαταλείψει τα εγκόσμια...

Ωσπου το είδε: προηγούμενη περίοδος τότε. Επόμενη, σε 14 ακριβώς μέρες. Ρολόϊ την είχε, & τώρα αυτό σήμανε ότι... Δεν το πιστεύω, χτες ωορρηξία! Με τον Αγγελο κάθε άλλο παρά προφύλαξη, άρα?... Κι αν έκανε λάθος? Καλά, η προοπτική αυτή είναι τρισάθλια αν την κρατήσεις για εκβιασμό, αλλά εκείνη ήταν σίγουρη εδώ, πέρα για πέρα ότι θα ήταν για κείνη μόνο, ένα κομμάτι του Αγγέλου ολο-δικό της, κι αν ήθελε...

Πωπωωω, πρέπει να περάσω απέναντι οπωσδήποτε – και βαρκάρηδες τζίφος, οπότε θα περάσω έτσι... Βγάζει ρούχα – το ποτάμι βρυχήθηκε – άντε καλά, της φάνηκε.. Επρεπε να περάσει απέναντι, να δει τι θα έκανε – τη ζωή της μπορούσε να την πετάξει κι εκεί, στο σπίτι της, όχι σαν κλοσάρ στο παγκάκι... ΟΚ, κρύο λίγο το νερό αλλα τι κολυμβήτρια ήταν για χρόνια... Θα την κανω την τρέλλα, έτσι ή αλλιώς δεν διακινδυνεύω τίποτε!

Και τη συνέχεια την ξέρετε...

Game over.

aphrodite είπε...

Sorry για το μακρύ σεντόνι μου, ο λούκουμος ήτο ολίγον.. λούκουλος!

καληνύχτα, καλημέρα!

ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Antiphonist είπε...

Αφού το ρίξαμε στους στίχους με το καλημέρα...


Η Μπαλάντα της Ωραίας Μαρίας

Κάποτε στα πέρα μέρη
Δίπλα από έναν ποταμό
Εσηκώθηκε τ’ αγέρι
Κι έφερε τον χαλασμό

Η Μαρία ερωτεύθειν
Έναν άντραν αψηλό
Και χωρίς πολλά εσκέφθειν
Να διαβεί τον ποταμόν

Αγκαζάρει ένα Βαρκάρη
Και σε δυο ώρες καιρό
να τ’ ωραίο παλικάρι
σαν το κρύο το νερό

Και επέρασε το βράδυ
Στου ανδρός την αγκαλιά
Μ’ ένα άγγιγμα, ένα χάδι
Και πολλά πολλά φιλιά

Παλικάρι, ξηγημένος
Άντρας, Έλληνας σωστός
Λέει, λίγο μπερδεμένος,
Σαν ξημέρωσε το φως:

“Είσαι ωραία ρε Μαράκι
Σε κοιτώ σαν αδερφός
Σ’ αγαπώ σαν φιλαράκι
Τι να κάνω ο φτωχός;”

Σ’ άλλο φίλο φεύγει πάει
Που ‘μενε λίγο πιο κει
Λίγη βοήθεια ζητάει
Και τον πόνο της να πει

“Ας το διάολο ρε καριόλα
που το παίζεις Παναγιά
σου αξίζει καρμανιόλα
στα τσακίδια, άντε γεια”

Ένα ψυχολόγο βρήκε
μες του πόνου την σιωπή
τι της είπε, τι της είπε;
“χρόνον θέλει η ψυχή”

Δεν της φτάνει το φαρμάκι
Κλέφτης βγαίνει απ’ το γιαπί
της αρπάζει το τσαντάκι
την αφήνει και ταπί

Πάει στον περαματάρη
Στα νερά τα ορμητικά
Και μια τελευταία χάρη
Του ζητάει φιλικά

“Άσε μας και συ κυρά μου
ψυχικά δεν κάνω εγώ
θες να κλείσω την δουλειά μου
και να πέσω να πνιγώ;”

Άφραγκη, λησμονημένη
Πληγωμένη, νηστικία
Απ’ τον κόσμο ξεχασμένη
Μοναχή και έρμη πια.

Ποιος ποτέ από μας θα μάθει
Τα σημάδια των καιρών
Τώρα κείτεται στα βάθη
Στην αγκάλη των νερών

Τι σημαίνει η ιστορία
Και ποιος ξέρει το «Γιατί»
Το γνωρίζει η Μαρία
Κι ένα πονηρό Γατί.

Anula είπε...

Αφροδιτη, αν εγραφες σε μπλογκ, θα γινοσουν "πιτσιρικος", και θα σε ανακαλυπταν οι εκδοσεις Μαραθιά.

*ΤΗΙΝΚ about it....

εγω θα ειμαι η πρωτη που θάγορασει το βιβλιο σου!!!!!!

Nikos Dimou είπε...

E ρε τι νύχτα ήταν αυτή!

Με νέα ταλέντα (Αγγελος Χ Αγγελος σεντόνι στο ρεαλιστικό -στυλ "επάγγελμα ρεπόρτερ" ) εξαιρετικός.

Με την Θεά να ολοκληρώνει.

Με τις τρεις Θεές να κεντάνε (όλος ο Όλυμπος παρών - houlia, Blade, Georgia).

Με τον Κριτικάκη να νομικίζει

Και τον Χάρη να γράφει την τελική Μπαλάντα.

Mickey - στην αντιπολίτευση - έχεις και δεν έχεις δίκιο.

Ναι, συμφωνώ, το μπλογκ αλλάζει και υπάρχει κίνδυνος να πλατειάσει από τα πολλά σεντόνια και να γίνει διαγωνισμός συγγραφικής τέχνης.

Από την άλλη η ποιότητά του ανεβαίνει κατακόρυφα (στα 400 σχόλια ούτε 20 δεν ήταν για πέταμα!) και η επισκεψιμότητα το ίδιο.

Ο τρόπος που οι περισσότεροι χειρίστηκαν το θέμα, με χιούμορ, φαντασία αλλά και κριτική διάθεση εμένα με εντυπωσίασε. (Όχι δεν θαυμάζω μόνο τη θεά!).

Βλέπω το μπλόγκ σαν αυτόνομο ζωντανό οργανισμό που εξελίσσεται - και πιστεύω ότι πρέπει να το αφήσω. Δεν ξέρω καν αν μπορώ να του αλλάξω πορεία.

GreekForum είπε...

Γιατρέ μου προλαβαίνω; Λοιπόν, με τη σειρά, χωρίς εξηγήσεις, γιατί πρέπει να πάμε και δουλειά, και τα σχόλια τα διαβάζω μετά:
M
Π
Λ
Ψ (ελάχιστα έως καθόλου)
Καθόλου: Α-Β

Nikos Dimou είπε...

Δεν είχα διαβάσει την μπαλάντα του antiphonist όταν έγραψα την σούμα - καταπληκτική.

Mickey έχεις άδικο - τα σχόλια σκίζουν!

Καλημέρα σε όλους.

Nikos Dimou είπε...

Anula said...
Αφροδιτη, αν εγραφες σε μπλογκ, θα γινοσουν "πιτσιρικος", και θα σε ανακαλυπταν οι εκδοσεις Μαραθιά.

Μα και τώρα σε blog γράφει!

paragrafos είπε...

@ Antiphonist

Συγχαρητήρια! Έξοχη δουλειά!



Με αγάπη

Παράγραφος

----------------

Καλη μέρα σας!!!

paragrafos είπε...

@ Nikos Dimou

Αγαπημενε μου ΝικόΔημε,

είστε μαγνήτης ανθρώπων εκλεκτών, φιλοσοφημένων, ευαίσθητων ενώ έμμεσα τους βοηθάτε να αποκαλύψουν τις φλέβες της ψυχής και του μυαλού που κρύβει ο καθένας.

Ό,τι συμβαίνει εδώ μέσα (και λίγο στά περιξ ημερολόγια) ξεκίνησε και ξεκινάει από εσάς, περνάει στα χέρια και το μυαλό των φίλων σας και καταλήγει στα μάτια και την ζωή χιλιάδων επισκεπτών που σας (και μας) χαίρονται.

Επιτρέψτε μου τώρα πια να σας πω ότι μπορεί το μπλογκ σας να το ξεκινήσατε και να το συνεχίζετε για το κέφι σας, φοβάμαι όμως ότι τώρα μας παραγίνατε ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ και λυπάμαι που σας λέω (με αγάπη όμως) ότι ίσως τώρα πια "έχετε υποχρέωση" να συνεχίσετε να γεμίζετε τη καθημερινότητά μας με Τέχνη, ανθρωπιά, αγάπη, εξυπνάδα, φιλοσοφία, προβληματισμό, διασκέδαση και λίγη χρήσιμη γκρίνια (γιατί όχι).


Ελπίζω να μη με παρεξηγήσετε

Με απέραντη αγάπη

Παράγραφος

(Χαλάλι σε όλα τα παιδιά, που αναφέρατε πιο πάνω, οι δυο ώρες περίπου που έφαγα πρωί πρωί να τους διαβάσω!)

Zoros είπε...

Συγκρίνοντας το comment της Αφροδίτης στις 5:32 πμ και αυτό του Mickey στις 4:33 είναι όλη η ουσία των ενστάσεων που εξέφρασα προχθές στο post- εκθειασμό του ΝΔ στις γυναίκες bloggers.
Αυτό του Mickey είναι “to the point” και οι σκέψεις του κάνουν και εμένα να σκέφτομαι! Της Αφροδίτης είναι ένα λυρικό αριστούργημα, αλλά από ουσία τίποτα. Δεν έχω δικαίωμα να προτιμώ αυτό του Mickey? Αυτή η προτίμηση μου, όπως την εξέφρασα ξεκάθαρα προχθές, δικαιολογεί την όποια επίθεση δέχτηκα?
Θυμίζω την ερώτηση του ΝΔ, που θεωρώ ότι αυτή τρόπον τινά οριοθετεί τα comments που θα ακολουθήσουν:

«ΕΠΙΜΥΘΙΟ ΚΑΙ ΤΕΣΤ: Στην ιστορία υπάρχουν 6 πρόσωπα (Μ, Α, Β, Ψ, Λ, Π). Κάθε ένα εμπλέκεται στη υπόθεση που οδηγεί στον θάνατο της Μαρίας. Ευθύνονται όλοι; Ποιος περισσότερο, ποιος λιγότερο και ποιος καθόλου;
Βάλτε τα γράμματα στην σειρά (πρώτος αυτός που ευθύνεται περισσότερο, κτλ) και δικαιολογήστε την επιλογή σας.»

Θα ήθελα να κάνετε ένα search για σχόλια της Αφροδίτης και να μου πείτε πόσα από αυτά είναι εντός των ορίων που θέτει ο οικοδεσπότης μας!

Επίσης θα ήθελα να ρωτήσω το Νίκο Δήμου αν ισχύουν αυτά που έγραψε πριν κάποιες μέρες, οριοθετώντας το πως θα πρέπει να είναι τα comments:
«πλώς επειδή και εγώ έχω ενοχληθεί από την κατάσταση δηλώνω ότι: ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΦΑΣΗ ΓΙΑ ΜΊΑ ΕΒΔΟΜΆΔΑ. Αν δεν καταφέρουμε μόνοι μας να περιορίσουμε τα αρνητικά (τα απαριθμώ: α) άσχετα σχόλια, β) προσωπικές επιθέσεις, γ) μεγάλα σεντόνια (όριο-στόχος 100 λέξεις) δ) τσατ) τότε θα πει πως δεν είμαστε άξιοι να έχουμε ένα σωστό μπλογκ - και ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΘΑ ΚΛΕΙΣΕΙ.
Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να γίνει ακαδημαϊκό σεμινάριο, χωρίς χιούμορ και παιχνίδι. Αλλά μέσα στα σωστά όρια. Είσαστε όλοι ενήλικες και ξέρετε τι εννοώ. Σας θέτω ενώπιον των ευθυνών σας. Πιστεύω στην αυτορύθμιση - και ελπίζω πως δεν θα με απογοητεύσετε.»
Αν ισχύουν, θα ήθελα να σε ρωτήσω ΝΔ: πόσα από τα comments της Αφροδίτης, που πρώτος εκθειάζεις, είναι μέσα σε αυτά τα όρια που θέτεις?

ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΟΣ: δεν θέλω να λογοκρίνω κανένα εδώ μέσα, και πως θα μπορούσα άλλωστε σε ένα blog που είμαι και εγώ φιλοξενούμενος. Να συνεχίσει η Αφροδίτη να γράφει ό,τι θέλει και οι όποιοι θαυμαστές (και είναι ΠΑΡΑ πολλοί) να την χειροκροτούν με κάθε ευκαιρία. Αυτό που θα ήθελα, είναι να μην δέχονται επιθέσεις οι όποιοι επικριτές αυτής της κατάστασης...

frank barrell είπε...

Καλημέρα, μόλις πρωτοδιάβασα την ιστορία εχθές το βράδυ, ενστικτωδώς αντιπάθησα και θεώρησα πιο υπεύθυνο απ' όλους τον, με τη στενοκέφαλη λογική του εμποράκου, περαματάρη. Ρίχνοντας έναν καλό ύπνο, σηκώθηκα σήμερα κι όταν το ξανασκέφτηκα ένιωσα συμπόνοια γι' αυτόν, γιατί μάλλον κατάλαβα τον συμβολισμό του ποταμού. Δεν έφταιγε αυτός... Δεν ήταν στο χέρι του... Αυτός στην τελική ήταν απλά ένα μέσο.

Πολλές φορές εμείς οι άνθρωποι συνηθίζουμε να ταξιδεύουμε ,νοερά, σε παράξενα και ανοίκεια μέρη, φλερτάροντας πολύ επικίνδυνα με την τρέλα. Είτε από επιλογή μας, είτε από ανάγκη, είτε απ' οτιδήποτε άλλο, δεν έχει σημασία. Πάντοτε όμως το μυαλό μας είναι γερά δεμένο μ' ένα ελαστικό σκοινί, ώστε σε όσο μακρινούς δρόμους κι αν χαθεί, όταν φτάσει στα όρια του και το σκοινί παρατεντώσει, ξέρει τον τρόπο να γυρίσει πίσω. Αυτός είναι ο ρόλος του περαματάρη! Είναι φορές όμως που η τρέλα νικάει, τα πράματα στο μυαλό του ανθρώπου συσσωρεύονται και το σκοινί που μας ενώνει με την απέναντι μεριά δεν αντέχει και σπάει. Αυτό δε, μπορεί να γίνει από μια τελείως ασήμαντη αφορμή. Αυτός είναι ο ληστής! Το τυχαίο, το παράδοξο γεγονός στο οποίο ο άνθρωπος καταρρέει χωρίς άλλο προφανή λόγο, γιατί ακριβώς πριν απ' αυτό, το σκοινί είχε φτάσει ήδη στα όρια του...

Έτσι λοιπόν αν θέλουμε να μιλήσουμε για ευθύνες (πράγμα πεζό έδω που τα λέμε στη ζωή), την πρωταρχική και κύρια ευθύνη έχει φυσικά η Μαρία που εν γνώσει της έκανε το σάλτο μορτάλε στην άλλη μεριά του ποταμού.
Έπειτα έρχεται η ευθύνη (όχι το φταίξιμο) του Α., που παρά την ειλικρινή του, εν γένει, στάση ήταν εκείνος ο παράγοντας που επηρέασε πιο πολύ τη Μαρία, έστω και άθελά του.
Η ευθύνη του Β. είναι πως δεν αισθάνθηκε την ανάγκη που ένιωθε τη συγκεκριμένη στιγμή η Μαρία για τη στοργή του ή ακόμα χειρότερα, την αισθάνθηκε αλλά δε βρήκε τη δύναμη να της της τη δώσει.
Ο ρόλος του ψυχιάτρου είναι σαν τους ρόλους των μπάτσων στις ταινίες του Hollywood, όπου έρχονται αργά και μόνο για να διαπιστώσουν το θάνατο του θύματος. Η ευθύνη του είναι η αδυναμία της επιστήμης να βοηθήσει ουσιαστικά τον άνθρωπο στα βαθύτερά του προβλήματα.
Κι όπως είπα πιο πάνω η σειρά κλείνει με τον Ληστή που είναι απλά η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι και του Περαματάρη που είναι απλά και μόνο το σκοινί με μια πραγματικότητα που έσπασε...

Nikos Dimou είπε...

Ένα μικρό ατύχημα (ζεμάτισα το χέρι μου) θα καθυστερήσει το επόμενο ποστ.

aphrodite είπε...

@zoros,

Οπως ζήτησε ο ΝΔ, "Βάλτε τα γράμματα στην σειρά (πρώτος αυτός που ευθύνεται περισσότερο, κτλ) και δικαιολογήστε την επιλογή σας.»

Πάααλι αδιάβαστος zoros?

Σχόλιό μου "...πάω να συνεχίσω, 3 ακόμη μου μείνανε στη σειρά με τους φταίχτες" (11:28),

Και με σειρά εμφανίσεως οι φταίχτες μου ήταν:

Β
Α
Π
Ψ
Λ
Μ

Για τους λόγους που φαίνονται ξεκάθαρα από το κείμενο για τον καθένα, μέσα στο κείμενο...

Καλά το πήγατε στο "Γυναίκας εγκώμιο", όταν είπατε ότι δεν τα καταλαβαίνετε (κι εκεί χρωστάτε απάντηση, καθώς το σχόλιό σας πάλι δείχνει ότι τελικά αλλιώς χρησιμοποιείτε εσείς το νόημα των λέξεων.


Θυμίζω,

"@aphrodite

"Εεεδώ είμαστε! Για εξηγήστε μου αγαπητέ, από πού & ως πού & ως πότε έχω εγώ το δικαίωμα κάτι που δεν το καταλαβαίνω ... να το απαξιώνω κιόλας?"

Και τον Σαλτάρω δεν τον καταλάβαινα, δεν έχω δικαίωμα να τον κρίνω? ..."
1:12 μμ

Αλλο απαξιώνω αγαπητέ, κι άλλο κρίνω. Και τα παραδείγματά μου δεν τα κατανοείτε κατ'επανάληψιν.)

Θλίβομαι βαθύτατα που πραγματικά χρησιμοποιείτε το μπλογκ για τους προφανείς σας λόγους και όχι για όλα τα added values. Είναι πολύ κρίμα να θέτετε εαυτόν ως τελευταίο κοινό παρονομαστή στον οποίον να πρέπει να συμμορφωθούν όλοι.

Και οι ΝΔ-κανόνες ετέθησαν για συγκεκριμένους λόγους, και ακολουθούνται στενά. Ξεφεύγουμε όταν πραγματικά η περίσταση το επιτρέπει.

Και είναι πολύ ωραίο και τρομακτικά πιο δύσκολο να παράγεις, ώστε μετά να έρχονται να σε επικρίνουν...

Με συγχωρείτε, την αρτηριοσκλήρωση πρέπει να την αντιμετωπίζουμε με φαρμακευτική υποστήριξη, καλή δίαιτα και πολλή στοργή & αγάπη (μην ανεβαίνουν και οι ομοκυστεϊνες...).

Λοιπόν, εγώ σας προσφέρω τα δύο τελευταία, για τα άλλα φροντίστε προσωπικά.

Επιτρέψτε μου να μην επανέλθω, έτσι ή αλλιώς πάλι θα αφήσετε ένα κάρο άδετα σχοινιά ή/και θα το κουράσετε σε σημείο λιποθυμίας.

(btw, το να μου ανγνωρίζετε ορισμένα πράγματα πραγματικά με προβληματίζει...)


Με πολλή αγάπη και ανοχή,

Αφροδίτη.

Α, και καλή σας μέρα :)

sizenagir είπε...

to N.D.

Κε Ν.Δ. εγώ θα επιμείνω στους ισχυρισμούς μου ότι ο μόνος που ευθύνεται για τον πνιγμό της Μαρίας είστε εσεις!
Για αυτό σας παραπέμπω στο σχόλιο μου (9:28)χθες το πρωί!

To andy dufrense:

Καλείς την Aphrodite πίσω στη virtual reality ενώ κανονικά έπρεπε να την καλέσεις πίσω στη real virtuality (δεν θυμάμαι ποιος το έχει πει) , που είναι στην ουσία αυτό που βιώνουμε εδώ μέσα.


To lefteris kritikakis:

Bre lefteri αμαν πια με αυτούς τους αμερικανούς! Ασε τους ανθρώπους στα προβλήματά τους, πίστεψέ με , είναι και ποσοτικά αλλά και ποιοτικά σημαντικότερα από τα δικά μας!


Καλημέρα

sofi-k είπε...

Κύριε Δήμου, περαστικά!Ελπίζω να μην είναι κάτι σοβαρό κι επίπονο...

@aggelos-x-aggelos
Φίλε Άγγελε,έδωσες ρέστα!!!
Πού τα κατεβάζει η γκλάβα σου τέτοια σενάρια;;;

Καλημέρα σε όλους!!!

Anula είπε...

το να γραφει εδω δεν ειναι κακό, το θεμα ειναι να γραφει *και* σε δικο της ιντερνετικο χωρο για να μην χανουμε τα επεισόδια.

(Αφρο, το τελευταιο σου σχολιο-short story με αγγιξε, ταλέντο!!!)

Nikos Dimou είπε...

Zoros

γράφω με ένα χέρι.

Τυπικά έχετε δίκιο.

Υπάρχει όμως και η κατηγορία του "εξαιρετικού ταλέντου" (έτσι πέρασε ο Χορν τις εξετάσεις της δραματικής σχολής).

Μας οδηγεί σε εξαιρέσεις.

Πιστεύω ότι κάνει το μπλογκ πιο πλούσιο.

Ελάτε! Όλοι οι καλοί χωράνε.

(Ο ζεματισμένος γάτος...)

sizenagir είπε...

Στις 11:00 θα βγάλω στο blog μου μια φωτό.
Η φωτό αυτή θα μείνει μόνο για 5 λεπτά!
Τη φωτό αυτή τη βρήκα στο διαδίκτυο όπως και πολλές άλλες.
Η φωτό είναι σκληρή και είναι μόνο για ενήλικες.(αν και θα έπρεπε να τις δείχνουμε και στα παιδιά μας ίσως).

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
paragrafos είπε...

ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ αγαπημένε μου ΝικόΔημε!!!

epiorkos είπε...

Περαστικά!

paragrafos είπε...

Zoros said...

"Της Αφροδίτης είναι ένα λυρικό αριστούργημα, αλλά από ουσία τίποτα. "
--------------------

Είναι δικαίωμα τού καθενός να λέει τις σκέψεις του. Όταν όμως λέει ότι το τάδε σχόλιο είναι "από ουσία τίποτε", δεν κρίνει απλώς, επικρίνει, απαξιώνει, υποτιμά, περιφρονεί κι όλας, κι εν παση περιπτώσει, όσο και να ψάξουμε σε αυτά τα λόγια, δεν θα βρούμε μέσα τους ίχνος αγάπης (το κορυφαίο ίσως αίτημα που έθεσε, από καιρό, εδώ μέσα ο οικοδεσποτης, κατά τη γνώμη μου).

Η αλήθεια είναι ότι με την Αφροδίτη συνδεόμαστε πλέον φιλικά και οικογειακά, έτσι έχω ένα λόγο παραπάνω να νιώθω σφοδρή δυσαρέσκεια που την αδικείτε, που φαίνεται να ενοχλείστε από το ταλέντο της (όσο κι αν δεν το παραδέχεστε) κι όταν της το αναγνωρίζετε το κάνετε για να την υποσκάψετε ("από ούσία τίποτε").

Και αυτό ασφαλώς είναι δικαίωμά σας. Μη ξεχνάτε όμως ότι και οι κρίνοντες κρίνονται.

Στην καρδιά μας έχουμε και για σας αγάπη, φτάνει να μη μας προκαλείτε τόσο πολύ, γιατί είπαμε: άλλο η διαφωνία και η διαφοροποιηση κι άλλο η σκληρότητα και άκαρδη συμπεριφορά.


Με αγάπη

Παράγραφος

apousia είπε...

@zoros
To γενικόλογο και ήπιο που θα μπορούσε να ειπωθεί,είναι πως ΚΑΙ οι κρίνοντες,κρίνονται..
Από κει και πέρα,ξέρετε,συχνά συμβαίνει,να μοιάζει πως δεν γράφτηκαν τυχαία οι στίχοι:
''Και ρεζιλεύουμε,
εκείνο που ζηλεύουμε.
Έτσι για να φτύσουμε,
ό,τι ΠΟΤΕ δεν θ'αποκτήσουμε...''

Για το ταλέντο και τον πλούτο ποιοτικών γνωρισμάτων στην Αφροδίτη,και δεν αναφέρομαι μόνο σε μια στείρα ανάγνωση των διαμαντιών της,ό,τι κι αν ειπωθεί,περιττό,είναι σαν γλαύκα στην Αθήνα..

Κύριε Δήμου,δεν είχα χρόνο,ξεκίνησα από το τέλος τα σχόλια,κι είδα τα ''περαστικά'' της αγαπημένης μου Παραγράφου.
Ολόψυχα και τις δικές μου ευχές!

aphrodite είπε...

Γάτε μου/μας,

Περαστικά!

Σε ματιάσαμε εδώ μέσα μου φαίνεται! Βάλε χάντρα θαλασσιά στη φωτο του γάτου ντε!

Μμμμάκια!

(και σε όλους μάκια & πατ-πατ για καλημέρα!)

btw, πραγματικά μπορώ να διαβάζω ώρες όλα αυτά που γράψατε - δεν πιστεύω στην ποιότητα των σχολίων, στο χιούμορ τους, στην τεκμηρίωση, στις συμπληρώσεις, στην καλλιτεχνική τους αρτιότητα, πόσο μα πόσο δυνατά ήταν... Απίστευτο!

Τόσο ταλέντο μόνον ο Δήμου μπορούσε να το μαζέψει - τον λατρεύω (πέραν όοοολων των άλλων, έχω καταντήσει γραφική) γιατί

he brings out the best in us.

(Ο,τι έχει για best ο καθένας, φαντασία, εμπάθεια, ότι...)

Χαλάλι το ξενύχτι & οι ώρες να διαβάσω ΟΛΑ τα παιδιά! Σέρνομαι αλλά είμαι πιο γεμάτη.

Πόσα ευχαριστώ να πλημμυρίσουν τις οθόνες σας,
(χρονολογικά) aggelos-x-aggelos, vassiliskou, sizenagir, titika, kostas, andy dufresne, cyberlaika, synas, new kid onthe blog, pink panther, takis vassilopoulos, ni chi, yosemite sam, maika, kostakis, basik, glenn, georgia m, mickey, parisaktos (εκ μέρους όλων), genikos, blade runner, houlia, kahri, anula, zoros και φυσικά paragrafos (για όλα!)

Ευχαριστώ πολύ.

Κι ΟΛΟΥΣ τους φίλους, έμαθα πολλά(και γέλασα πολύ).

ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ


ΥΓ- Να πω και ταιριαστό φινάλε (κατά yosemite)?

"...Λίγο πριν ξεκινήσει η λεγάμενη απο το σπίτι, ο guerrero που ήλεγχε την κατάσταση απο παρακείμενο ύψωμα, εκτόξευσε ένα πύραυλο τελευταίας κοπής και τους έστειλε όλους στο διάολο..."

LOL LOL LOL!!!!

11:15 πμ

maika είπε...

@Αphrodite

καλά,πως τα σκέφτεσαι όλα αυτά,τόσο γρήγορα και τα βάζεις και σε σειρά τόσο όμορφα και με το άλλο χέρι....κοιμίζεις τα θηρία 11 φορές??? Μήπως είσαι 10 σε 1???

ζηλεύω!!!

Yosemite Sam είπε...

ΤΖΑΖΟΣΕΝΤΟΝΟ

Μπορεί ο μίκυ να ξεσπάθωσε εναντίον της μετατροπής του blog σε διαγωνισμό ταλέντων, αλλά προσωπικά δεν συμφωνώ καθόλου.

Αρχισα μάλιστα να αισθάνομαι, οτι βρίσκω σιγά σιγά εδώ μέσα τον πραγματικό μου εαυτό και μία ακατανίκητη ροπή για τζαζοσέντονα αρχίζει να με κυριεύει.

Δεν σας κρύβω ότι απο χθες έχω περιέλθει σε μία πολύ τζαζ κατάσταση.

Θέλω επειγόντως να μάθω τι θα γίνει στη συνέχεια με το φώσκολο.

Δυστυχώς κανείς απο τους παρεπιδημούντες του blog δεν βλέπω να έχει τη διάθεση να πάρει τη σκυτάλη και να ολοκληρώσει το script.

Θα το συνεχίσω λοιπόν μόνος μου με κίνδυνο να φάω το κράξιμο της αρκούδας.

Είχαμε μείνει στο σημείο όπου ο γνωστός σκηνοθέτης προσπαθεί να δελεάσει την ηρωίδα μας προκειμένου να της αποσπάσει την αποκλειστική εκμετάλλευση του όλου δράματος.

Αφρόδιτη της λέει,πολύ το σκέφτεσαι και θα με αναγκάσεις να σε παρακάμψω και να προχωρήσω άμεσα στη δική μου εκδοχή αυτής της θλιβερής ιστορίας.

Ρε συ director του λέει αυτή (παλιά της τέχνη να ανακατεύει τις γλώσσες) αυτό το βουκολικό δε μου κάθεται καλά.Ωρα είναι τώρα να με ζώσεις με τα φυσεκλίκια και να με αμολήσεις στον κάμπο σαν τις μακαρίτισσες την καρέζη και τη βουγιουκλάκη.Οχι τίποτ' άλλο αλλά να, έχω φτιάξει και ένα προφίλ στο blog και είναι κρίμα να το τσαλακώσουμε.

Οχι βρε κουτό της λέει αυτός θα το κάνουμε σε σύγχρονη έκδοση.Μέχρι και ελικόπτερο θα σου βάλω.

Αυτό πάλι που κολλάει ρωτάει απορημένη η ηρωίδα μας.

Κοίταξε σκέφτομαι να βάλω τον ταξίαρχο θεοχάρη να σε κυνηγάει απο σαλέ σε σαλέ ενώ απο πάνω ο guerrero θα σας αμολάει ρουκέτες.

Πάνω στην κουβεντα ξυπνάει και το παληκάρι της ιστορίας που όπως αποδεικνύεται (πάλι μας παραπλάνησε ο δάσκαλος) δεν είναι ο Α αλλά ο..guerrero.

Βρε μ..α φώσκολε του λέει δεν ξέρεις ότι με κυνηγάει η ντελ πόντε απο τη χάγη;

τι μου κουβαλήθηκες εδώ πέρα;

Θες να πλακώσει όλη η αντιτρομοκρατική στην καλύβα;

Κουλάρησε αγόρι μου του λέει αυτός.Για σένα δουλεύω.Θα αποδείξουμε ότι όλα είναι μία πλεκτάνη.

Και πως θα το αποδείξουμε δηλαδή ρωτάει απορημένος ο Α.

(λόγοι ασφαλείας επιβάλλουν την μη περαιτέρω χρήση του ονόματος του καλυβάρχη)

Σκέφτομαι να ενοχοποιήσουμε το λήσταρχο νταβέλη.

Πας καλά του λεει ο Α.Αυτός έχει πεθάνει εδώ και 100 χρόνια.

Υπάρχει και ένα άλλο θέμα λεει η αφροδίτη.Για το οικονομικό δεν συζητήσαμε.

Ααα ακούτε εδώ λέει εκνευρισμένος ο director, εδώ πάμε να φέρουμε την πολιτιστική επανάσταση στη χώρα και σεις κοιτάτε μόνο το τομάρι σας.

Στο άκουσμα αυτής της φράσης ο Α και η αφροδίτη αναλύονται σε λυγμούς.Συγνώμη δάσκαλε όλοι γνωρίζουμε την προσφορά σου στην πολιτισμική αναβάθμιση του τόπου και θα είναι τιμή μας να βάλουμε και μεις ενα λιθαράκι σε αυτό το οικοδόμημα ψελλίζει δακρυσμένη η αφροδίτη.

Στο μεταξύ ο οικοδεσπότης κοιμάται.(Το σκηνικό διαδραματίζεται μέσα στα άγρια μεσάνυχτα και ως γνωστόν ο γάτος δεν διανυκτερεύει)

Κοιμάται τρόπος του λέγειν δηλαδή διότι στην πραγματικότητα στριφογυρίζει συνέχεια στο κρεββάτι λουσμένος στον ιδρώτα.

Ξαφνικά πετάγεται πάνω αλαφιασμένος και συνειδητοποιεί ότι όλα αυτά δεν είναι παρά ένα φρικτό όνειρο.

Ουφ αναστενάζει με ανακούφιση.Εφιάλτης ήταν.Κανείς δεν θα μου πάρει την αφροδιτούλα μου.

Nikos Dimou είπε...

Zoros said...

"Της Αφροδίτης είναι ένα λυρικό αριστούργημα, αλλά από ουσία τίποτα. "

Nα επισημάνω μία αντίφαση: Πως μπορεί κάτι που είναι λυρικό αριστούργημα να μην έχει ουσία. Είναι η ίδια του η ουσία.

Προφανώς εννοείς ότι δεν δίνει πληροφορίες, δεν έχει content - αλλά δεν χρειάζεται.

frank barrell είπε...

Ελπίζω να μην έγραψα πολλά προηγουμένως...
Πάντως η τελική σειρά (μιας που τυπικά την παρέλειψα πριν) είναι:
1)Μ
2)Α
3)Β
4)Ψ
5)Λ
6)Π

takis vasilopoulos είπε...

Να πω και εγω ένα μπράβο στον αξξελο-εξάγγελο και περαστικα στον οικοδεσποτη μας....καλημερα!!

sizenagir είπε...

11:00
Η φωτογραφία ανέβηκε.
Όποιος νομίζει ότι θέλει και μπορεί ας με επισκεφτεί.

cynthia είπε...

@sizenagir

αισχρό, κι όμως αληθινο...
αυτός είναι ο κόσμος μας...
ΔΥΣΤΥΧΩς

cyberdust είπε...

Στο γερμανικό αστικό δίκαιο, και ο φίλτατος ΝΔ πρέπει να το γνωρίζει πολύ καλά και να μας αναφέρει τον νόμο και το άρθρο, υπάρχει νόμος που καταδικάζει με φυλακή πολύμηνη μη εξαγοράσιμη όποιος αρνείται να παράσχει βοήθεια, ακούσια ή εκούσια, άμεσα ή έμμεσα. Δια ταύτα, ο Περατάρης θα σαπίσει στην φυλακή, όπως του αξίζει. Αυτό το δεν γνώριζε αν θα πνιγεί η κοπέλα δεν με καλύπτει. Τι σόι επαγγελματίας είναι να μην γνωρίζει? Και το άλλο που ειπώθηκε ότι είναι επαγγελματίας και δεν ευθύνεται, ας το πει στο δικαστήριο. Εσείς οι επαγγελματίες δεν θα βοηθούσατε?

agelos papagelis είπε...

Καλημέρα

Αν και δεν παρακολουθώ πολύ καιρό αυτές τις συναντήσεις , θα πρέπει να πω ότι κάθε φορά που υπάρχει ένα θέμα αφού παρατεθούν διάφορες απόψεις μετά αρχίζουν οι αντιπαραθέσεις , οι ζήλιες , μάλλον για το ποίος θα τραβήξει περισσότερο την προσοχή του οικοδεσπότη κλπ.
Θα πω μόνο ότι είναι έντονο το δυναμικό της συνύπαρξης αυτής ένας πολύ γνωστός και σημαντικός άνθρωπος και πολλοί άγνωστοι μεταξύ των οποίων κάποιοι εκφράζονται με σημαντικό τρόπο.

Μου αρέσει το χιούμορ που κυκλοφορεί εδώ μέσα, μου αρέσει ο λυρισμός γενικά , άλλωστε είναι και ο συνδετικός κρίκος αμαρτίας - πραγματικότητας και αστικής συνείδησης.

Ελπίζω η Αφροδίτη να μην είναι ο ίδιος ο οικοδεσπότης, αν και θα ήταν ενδιαφέρον πολύ.
Κύριε Δήμου περαστικά για το κάψιμο και σας ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία αυτή που δίνετε σε όσους την επιλέγουν.

Καλημέρα

aphrodite είπε...

@paragrafe, apousia, anula, maika, yo (again)

Αυτό το "παιχνίδι" έβγαλε πολλά στη φόρα - κρατώ την αγάπη σας, σας στέλνω τη δική μου, κι όλα τ'άλλα... D E L E T E!

@sizenagir,

Τυχερός & αγνώμων όποιος τα βλέπει από μακριά...

θάνατος & ΘΑΝΑΤΟΣ...

Ποιά Μαρία τώρα...

heinz είπε...

@yo

:-)))

Felix είπε...

Από νομικής άποψης δεν φαίνεται να φταίει κανείς. Το ζήτημα είναι από ηθικής.
Ποιός απ' όλους θα ένιωθε φταίχτης (θα είχε τύψεις), αν μάθαινε για την κατάληξη της Μαρίας.
Μήπως αυτή θα ΄πρεπε να ήταν η συνέχεια στην ιστορία της Αφροδίτης; O aggelos-x-aggelos ξεκίνησε να περιγράφει το μετά, αλλά όταν έφτασε η συνέντευξη στην απονιμή ευθυνών το έκοψε

p.s. Μη με φάτε, όλοι όσοι βαρεθήκατε τα μυθιστορήματα της Αφροδίτης
p.p.s Έχω κι εγώ ένα καλό να το γράψω; Να η ευκαιρία

aggelos-x-aggelos είπε...

Καλημέρα παρεούλα!!!

Παιδιά ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια και ειδικά εσένα άφρο.

κ. Δήμου περαστικά (ελπίζω να μην είναι σοβαρό) και σας ευχαριστώ και εσάς πάρα πολύ.

Νομίζω ότι το συγκεκριμένο θέμα προφέρονταν για σεντόνια. Συνήθως και εγώ κουράζομαι να διαβάζω μεγάλα σχόλια αλλά σ’ αυτό δεν γινόταν να πάρεις θέση με λιγότερα. Βέβαια εγώ και η θεά το παρακάναμε λίγο. Υφάναμε μόνοι μας την προίκα μας! Αλλά το κυριότερο είναι ότι δεν υπήρξαν ανούσιες κόντρες και ξερολισμοί! Προσωπικά αυτό με κουράζει πολύ περισσότερο…

@felix

Όλο αυτό το έγραψα για να πω ακριβώς αυτό. Δεν φταίει κανείς!

aphrodite είπε...

@agelos papagelis,

Οχι, Δήμου = Δήμου, εγώ απλή επισκέπτρια είμαι :)

Giannis είπε...

Περαστικά σου..ζεματισμένε Γάτε!

synas είπε...

paragrafos said...
Η αλήθεια είναι ότι με την Αφροδίτη συνδεόμαστε πλέον φιλικά και οικογειακά

Μέσα από το blog γνωριστήκατε; Αν θέλετε, μου απαντάτε. Απλή περιέργεια...

Ni_Chi είπε...

Καλημερα σε ολους.

Σχετικα με το ποιος φταιει για τον θανατο της Μαριας εχω ηδη γραψει.

Συγχωρεστε με για το off topic ποστ, αλλά θελω μονο να πω (και με κινδυνο να παρεξηγηθω) πως η αναφορα που κανει η Αφροδιτη στο κειμενο της στα μικρα πραγματα που σκεφτεσαι για να κρατηθεις στην ζωη ακομα κι αν ειναι να αυτοκτονησεις μου θυμισε αναγνωσματα του Σαμαρακη.


Τελος, ειμαι σιγουρος πως ο ΝΔ θα ανεβασει νεο θεμα συντομα, ωστε να ξεπεραστει η ιστορια με τα σεντονια. Εαν καποιοι νοιωθουν θιγμενοι, λυπαμαι. Αλλά γνωριζω οτι προσωπικα απολαμβανω τις ωραιες ιστοριες.

carder είπε...

Ο ΝΔ ευθύνεται γιατι έβαλε τη Μαρία και τους άλλους 5 να παίξουν το πρόβλημα του Rose.
Πρίν από πολλά χρόνια, τρείς ιππότες ήθελαν να περάσουν τον ποταμό Νέβα. Κάθε ιππότης είχε τον υπηρέτη του, και έπρεπε να περάσουν συνολικά 6 άτομα από τη μια όχθη στην άλλη. Η βάρκα που είχαν μπορούσε να μεταφέρει μόνο μέχρι δύο άτομα. Υπήρχε όμως ένα σοβαρό πρόβλημα: Οι ιππότες ήταν αιμοσταγείς δολοφόνοι, και μάλιστα
κανένας από τους υπηρέτες δεν θα επιβίωνε αν δεν βρισκόταν συνεχώς υπό την παρουσία του αφέντη του. Η λύση χρειάζεται διαδοχικα σχέδια σαν εκείνο του post.

Ο ΝΔ έλυσε λάθος το πρόβλημα και έγινε το μακελειό. Ο ΝΔ νιώθει τύψεις και ψάχνει δικαιολογίες για το ποιος φταίει.

half-blood_phoenix είπε...

Περαστηκά αγαπητέ Νίκο.
Δεν νομίζω ότι ο Περαματάρης έχει την οποιαδήποτε νομική ευθύνη. Αρνήθηκε να περάσει απέναντι τη Μαρία γιατί δεν είχε λεφτά. Βαρκάρης ήταν δεν είχε καμία υποχρέωση να "μαντέψει" την ψυχολογική κατάσταση της Μαρίας. Και ούτε μπορούσε να προβλέψει ότι η Μαρία θα επιχειρούσε να περάσει κολυμπώντας. Ακόμη και αν η Μαρία του το έλεγε περασέ με απέναντι ή θα επιχειρήσω να περάσω μόνη μου το ποιό πιθανό είναι να μην την πίστευε. Με την λογική αυτή θα έπρεπε να είναι από καιρό φυλακή όλοι οι ξενοδόχοι γιατί τις πολύ κρύες μέρες του χειμώνα δεν φιλοξενούν δωρεάν τους αστέγους και αυτοί πεθένουν από το κρύο. Δεν έχει λογική. Η μόνη κατηγορία που μπορεί κάποιος να του προσάψει είναι ότι φέρθηκε σαν στηγνός και απάνθρωπος επαγγελματίας. Άλλο πράγμα όμως η ηθική του ευθύνη. Ηθίκα είναι μέσα στους τρείς πρώτους υπεύθηνους.

paragrafos είπε...

synas said...

Μέσα από το blog γνωριστήκατε; Αν θέλετε, μου απαντάτε. Απλή περιέργεια...
--------------------

Θα σας απαντήσω έμμεσα: οι άνθρωποι που έχουν αγάπη στην καρδιά, βρίσκουν τρόπους και μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους και από δέκα εκατομμύρια έτη φωτός μακριά.

Ιδίως οι γυναίκες.



Με αγάπη

Παράγραφος

nikitas reloaded είπε...

Επειδή πολλά ειπώθηκαν πολλά για Αφροδίτη τσαζοσέντονα και τα παρόμοια.

Η Αφρ ο aggelos-x-agglos και όποιος άλλος έχει κάθε δικαίωμα να γράφει ότι του καπνίσει στο μπλογκ, αρκεί να του το επιτρέπει ο Δήμου. Αυτός είναι ο μόνος ρυθμιστής εδώ μέσα. Όλοι εκτός από τον Δήμου είμαστε επισκέπτες.

Αναφορικά με την ποιότητα των σεντονιών της Αφρ. Τέτοιου είδους συγγραφική ικανότητα υπάρχει εκεί έξω με τα κιλά. Προσφορά πολλή, ζήτηση λίγη. Μια βόλτα στα περίπτερα θα σας πείσει.

Το πρώτο που συγκινεί στα αφροσέντονα είναι το κατά παραγγελία βίπερ νόρα. Το κανονικό νόρα το αγοράζεις και σου μιλάει κονσέρβα. Η Αφρ γράφει επιπέδου νόρα (άντε κλικ Κωστόπουλου μεσαίες σελίδες, όχι παραπάνω) για κάτι live εδώ και τώρα. Τάτσι αλλά μέχρι εκεί.

Το δεύτερο στοιχείο που συγκινεί είναι οι μικροτσοντούλες. Λόγω του ιδιότυπα ζωντανού chat που συμβαίνει εδώ μέσα, οι περισσότεροι, και γιατί όχι κάποιες, φαντασιώνονται πως απευθύνεται σ' αυτούς. Τίποτε το κακό σ' αυτό. Το κακό είναι πως η φαντασίωση αυτή ενισχύεται από off the record προσωπικά γλειψίματα στους εκ περιτροπής αναγνώστες (θα κάνω τα παιδιά σου, θεά του σεξ κτλ).

Κατά συνέπεια, η επαρχιακή επιτυχία, είναι προϊόν του γεγονότος ότι δεν τα γράφει στο δικό της μπλογκ. Δεν θα είχε εκεί την δυνατότητα να γλείφει τους αναγνώστες της με αυτές τις μεθόδους. Χωρίς σεξ - γλείψιμο, το επίπεδο νόρα θα γινόταν αμέσως ορατό. Και πράγματι, καθώς περνά ο καιρός, κάποιες (ελάχιστοι άντρες ακόμη, σίγουρα ο μικι, μάλλον ο γλεν) έχουν αρχίσει να το παίρνουν πρέφα.

Το ότι δεν έχει δικό της μπλογκ, το εμφανίζει προς τα έξω (σκοπίμως) σαν ανάγκη να ακούσει μια καλή κουβέντα από έναν "φτασμένο". Όπως ακριβώς και ο σαλτάρω. Με τη μεγάλη διαφορά ότι εκείνος πρόσβαλε κόσμο. Αλλά όπως κι εκείνος, έτσι κι αυτή, έπιασε μια πολυσύχναστη γωνία γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.

Η Αφρο έχει σκοπιμότητα. Δεν μπαίνει εδώ για να σχολιάσει το ποστ και να "παίξει". Αν το κάνει, το κάνει μετά από πίεση. Δεν παίζει με τους κανόνες. Γράφει αυτιστικώς τα δικά της για να προβληθεί. Πως να το λέω, κυνηγάει τα φράγκα σε ένα μέρος που τα άλλα παιδάκια παίζουν για το κέφι τους. Γι' αυτό και έχει πάρει το Δήμου από κοντά. Επειδή όμως του έκατσε γεροντοέρωτας ανασφάλειες ηλικίας κάθεται και την ακούει. Γιατί; Γιατί πλέον του Δήμου δεν του μιλάει κανείς σ' αυτή τη χώρα. Τραγική κατάσταση... Παπαντρέου Μιμή Ωνάσειο...

Για τη σύγκριση με Σαλτάρω: Αυτός ακυρώθηκε από τη στιγμή που έπαιξε με την προσωπική δυστυχία ορισμένων εδώ μέσα. Τεχνικά όμως το ταλέντο του ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερο. Γι' αυτό και θα παραμείνει αταξινόμητος. Αν η Αφροδίτη φύγει τώρα για κάποιο λόγο απ' το μπλογκ, έχω την αίσθηση οτι κανείς δε θα τη θυμάται σε 10 μέρες. Άλλες πέντε θα βγούν με το ίδιο τάχα ταλέντο - αίμα και σπέρμα. Τον Σαλτάρω τον θυμούνται και θα τον θυμούνται όλοι. Σημάδεψε αυτό το μπλογκ για πάντα. Όσο υπάρχει αυτό το μπλογκ, θα υπάρχει και η θυμησιά του Σαλτάρω.

Ενδιαφέρον θα είχε μια παρωδία της Αφρ από τον Σαλτάρω.

mickey είπε...

Καλημέρα!

Βλέπω πως αναφέρεστε σε κάποια σχόλιά μου για τις επισημάνσεις που έκανα σχετικά με το χαρακτήρα που έχει λάβει το blog. Απλά θα παρακαλούσα να είστε πιο προσεκτικοί στα περί "ξεσπαθώματος" και "αδικίας" - μια προσεκτική ανάγνωση θα δείξει αν όντως "ξεσπαθώνω" ή "αδικώ" κανένα ;)

Ο καθένας φυσικά μπορεί να περιμένει από ένα blog ότι θέλει - και αν δεν τον ικανοποιεί υπάρχουν κι άλλα.

Ο καθένας φυσικά μπορεί να περιμένει από τον Νίκο Δήμου ότι θέλει - και αν δεν τον ικανοποιεί υπάρχουν κι άλλοι.

Υπεύθυνος για το κάθε blog είναι ο οικοδεσπότης και κανείς άλλος. Εκείνος θέτει τα όρια, εκείνος τα καταστρατηγεί, εκείνος τα αναιρεί όποτε και όπως νομίζει. Απλά, όπως είχα γράψει και στο ...μακρινό παρελθόν, καλό θα ήταν να μας ενημερώνει κιόλας. Σήμερα π.χ. μάθαμε για την έννοια του "εξαιρετικού ταλέντου" και την ειδική αντιμετώπισή του. Προσωπικά δεν το είχα υπόψη.

Εάν λοιπόν το blog θα μετατραπεί (και) σε χώρο φιλοξενίας συγγραφικών ταλέντων, so be it!

Κάτι τέτοιο πάντως, πέρα από τα θετικά της ανάδειξης κάποιων, ενδέχεται να δημιουργήσει και κάποια "προβληματάκια" για όσους θέλουν να εκφραστούν διαφορετικά, ως σχολιαστές του ΝΔ και άλλων και όχι ως wannabe συγγραφείς (π.χ. διακοπή της ροής, επευφημίες και αντιπαραθέσεις, μετατόπιση του βάρους στις εντυπώσεις και τις λέξεις από την ουσία και τα επιχειρήματα). Μήπως λοιπόν θα ήταν καλό να δημιουργηθεί και ένα δεύτερο blog κάτω από το profile Nikos Dimou με λιγότερο "κουκουρούκου" κριτήρια; Ή ακόμα καλύτερα ένα άλλο, μόνο για ...τζαζοσέντονα και ανάδειξη νέων συγγραφικών ταλέντων; Είμαι βέβαιος πως θα κάνει θραύση! Και ο γάτος μας θα ικανοποιηθεί απόλυτα στο ρόλο του Μαικήνα ;)

Διαφορετικά, μάλλον ήταν λάθος η διακριτική "συμμόρφωση" κάποιων με τις πρόσφατες προτροπές και "οδηγίες" του γάτου για ...αυτοσυγκράτηση (ο όρος φαντάζει εξαιρετικά αστείος πλέον). Έπρεπε να θεωρήσουμε εαυτούς "εξαιρετικά ταλέντα", να ιππεύσωμεν την κάλαμον και να γράφουμε ότι γουστάρουμε αλληλοχαριεντιζόμενοι, χρησιμοποιώντας το παρόν blog ως χώρο φιλοξενίας για τις "υψηλές εμπνεύσεις" μας. Μόνο που προσωπικά δε μπαίνω εδώ μέσα γι' αυτό το λόγο - και θαρρώ πως δεν είμαι ο μόνος.

Γνωρίζω πως ενδέχεται να παρεξηγηθώ με αυτά που γράφω. Περισσότερο όμως γνωρίζω πως τα γράφω με ειλικρίνεια και καλή προαίρεση για όλους και κυρίως πως τα γραπτά μένουν. Άλλωστε , όποιος θέλει να δει κάτι σε ένα κείμενο, θα το δει, ακόμα κι αν αυτό δεν έχει καμιά σχέση με τις προθέσεις τους γράφοντος ή το περιεχόμενο του κειμένου. Δε μπορώ συνέχεια να εξηγώ τα αυτονόητα - ακόμα και σε σοφούς γάτους :)

Υ.Γ. Από Κυβερνητικός Εκπρόσωπος βρέθηκα στην ...Αντιπολίτευση! Ούτε ο Μητσοτάκης τέτοια ...αποστασία :))

Nikos Dimou είπε...

carder said...
Ο ΝΔ ευθύνεται γιατι έβαλε τη Μαρία και τους άλλους 5 να παίξουν το πρόβλημα του Rose.

Φυσικά και δεν ήταν το πρόβλημα του Rose.

Yπάρχει και το άλλο (που μοιάζει με του Rose) με την κατσίκα, το λάχανο και το λύκο.

Χωράνε μόνο δύο στην βάρκα και δεν πρέπει να μείνουν μαζί όσα τρώγονται...

Λύκανδρος είπε...

"Ο Νίκος Δήμου κάηκε
ο Νίκος Δήμου πάει..."

Ελπίζοντας, αγαπητέ, ότι δεν πρόκειται για... "διπλωματικό ατύχημα" εύχομαι περαστικά αναμένοντας εναγωνίως τη λύση του τεστο-αινίγματος.

Θαυματουργό tip: Στα ζεματισμένα μέρη βάζουμε ντομάτα ή οδοντόκρεμα, αλλά αμέσως κι όχι μια βδομάδα μετά...

cyberdust είπε...

Μια και γινήκαμε όλοι συγγραφείς εδώ μέσα, κρυφοί και φανεροί, σάχλες και περιωπής, έγραψα και εγώ κάτι, μπας και γίνω ολύμπιος θεός. Το ανέβασα στην γωνία μου, άντε σας επιτρέπω να με θαυμάζετε. Σεβάστηκα τον χώρο το ΝΔ, αν και αυτός θα το εκτιμούσε.

carder είπε...

@ ΝΔ
Σωστό, απλά με τον Rose δεν περισσεύει κανείς.

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
mickey είπε...

Τώρα μόλις διαπίστωσα πως όση ώρα έκανα preview το σχόλιο, έγραψε κάποιος nikitas reloaded. Δεν γνωρίζω αν έχει σχέση με το γνωστό troll ή απλά καπηλεύεται το όνομά του. Τα ID τους είναι διαφορετικά πάντως. Θα δείξει. Πάντως αν ισχύει η πρώτη περίπτωση, εξακολουθώ να πιστεύω πως δε δικαιούται να ομιλεί - γνωρίζει καλά το γιατί ;)

BTW με ID 16802795:

"paragrafos keimeno sourauli" = "επαίτης θεός του συρμού" = "ΣΑΛΤΑΡΩ ΣΤΟ ΚΕΝΟ" = "HARRY RELOADED" - για αυτό το post μόνο στις 7:09πμ!!!

Περαστικά σας!

heinz είπε...

@ΝΔ

Γιατρός δεν είμαι. Υπάρχει ένα σκεύασμα σε spay (mousse) Που λέγεται Locakorten ή κάπως έτσι. Θεαματικότατο ως προς τη δράση (σκέτη κορτιζόνη σε μους)

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
mickey είπε...

Όποιος από σας δεν έχει Avatar (την εικόνα που εμφανίζεται δίπλα από το nick του) να αποκτήσει. Ο σαλτάρω και όποιος άλλος μπορεί να χρησιμοποιεί κάλλιστα το δικό σας nick όποτε λείπετε! Εκτός κι αν ο harry είναι ΟΝΤΩΣ ο σαλτάρω και του ξέφυγε σήμερα να βάλει άλλο (το παλιό) ID :)

Θα μπορούσε φυσικά ακόμα και Σαλτάρω και Θεά να είναι το ίδιο πρόσωπο, αν και έχω καλούς λόγους να αμφιβάλλω ;)

paragrafos είπε...

nikitas reloaded said...

Το ότι δεν έχει δικό της μπλογκ, το εμφανίζει προς τα έξω (σκοπίμως) σαν ανάγκη να ακούσει μια καλή κουβέντα από έναν "φτασμένο". Όπως ακριβώς και ο σαλτάρω. Με τη μεγάλη διαφορά ότι εκείνος πρόσβαλε κόσμο.

Τον Σαλτάρω τον θυμούνται και θα τον θυμούνται όλοι. Σημάδεψε αυτό το μπλογκ για πάντα. Όσο υπάρχει αυτό το μπλογκ, θα υπάρχει και η θυμησιά του Σαλτάρω.

-----------------------------

1. O σαλατάρω δεν έπαψε ποτέ να γράφει εδώ μεσα(δεν το έχετε παρει χαμπάρι;) μόνο που και "ο πελλός θέλει τον αντίπελλό του" και φοβάται πια να να ασελγήσει σε βάρος της μνήμης νεκρών και επιληπτικών παιδιών...

2. Ο σαλατάρω εξακολουθεί να γράφει στο μπλογκ μου, τις πιο απίθανες ώρες.

Αφήνει αισχρά που θα έκαναν και τον Μαρκήσιο Ντε Σαντ να κοκκινήσει!

Αισχρά σε βάρος εμού, το;yυ συζύγου μου (τα είδε ο άνθρωπος και τρόμαξε!) και τής επιληψίας τού παιδιού μου! (Για τέτοιο γουρούνι μιλάμε)

Όσοι το νοσταλγούν, το γουρούνι, και έχουν τις ιδιες κανιβαλικές χάρες, ας περάσουν να τον θαυμασουν! Αν τον προλάβουν, γιατί έχω δώσει τους κωδικούς μου σε πέντε δέκα γνωστά πρόσωπα (δεν είχα άλλη λύση) για τον διαγραφουν (παρά ταύτα ξεφεύγουν καποτε μερικά του περιττώματα).

Όσοι κοπρολάγνοι, προσέλθετε!


Α, μα πια!



Χωρίς αγάπη

Παράγραφος

sizenagir είπε...

Πολύ κακία βλέπω στο προσκήνιο!

Δεν καταλαβαίνω γιατί?
Κακό είναι να ζητά κανεις την επιβεβαίωση? Ανθρώπινο δεν είναι?
Εσύ τι ζητάς Nikita reloaded?

heinz είπε...

@paragrafos

και το "χωρίς αγάπη" μου φαίνεται εξίσου ανθρώπινο με το "ΜΕ αγάπη"

mickey είπε...

θα πρότεινα να μη γίνει διάλογος με τον nikitas reloaded. Πέρα από το ...ύποπτο όνομά του, αποτελεί troll με την "τυπική" έννοια που είχα θίξει παλαιότερα. Το ID του είναι φρεσκότατο: 24214875.

Όπως έγραψα και παλαιότερα για τέτοιες περιπτώσεις, μόνο σε σχολιαστές με public profile και email ή blog (ή προσωπική επικοινωνία) είναι καλό να δίνουμε σημασία. Αν δεν ισχύει κάτι τέτοιο, θα αποφύγω τον πειρασμό να αντι-σχολιάζω, ακόμα κι αν τα σχόλιά τους προκαλούν εμένα ή άλλους. Ο γάτος συνέστησε άλλωστε να αγνοούμε τέτοιες προκλήσεις.

Παράγραφος, μη συγχύζεσαι και συνέχισε τον αγώνα σου. Έχουμε καταδικάσει πλέον απερίφραστα τη συμπεριφορά του σαλτάρω εδώ και πάνω από μήνα. Δυστυχώς είναι τεχνικά αδύνατον να αποφύγουμε την όποια κακεντρέχεια εκείνου ή άλλων trolls.

Νίκο, περαστικά και για το χέρι - έστω και ...καθυστερημένα!

kahri είπε...

Συγχωρέστε με για την παρέμβαση μιας και δεν είμαι από τους στηλοβάτες του blog και εκ των πραγμάτων η γνώμη μου δεν έχει το βάρος του mickey ή της paragrafos σε αυτά τα θέματα. Αλλά κρίνω σκόπιμο να επισημάνο κάτι. Έχουμε μπει σε μία φάση "εσωστρέφειας" (που λένε στην πολιτικάντικη αργκό). Ο ένας κρίνει τον άλλο και το ζητούμενο είναι αν γράφει καλά η Αφροδίτη και όχι το αντικείμενο κάθε post. Και το χειρότερο είναι ότι πολλά από τα επιφανή μέλη της κοινότητας βομβαρδίζονται με θετικές ή αρνητικές γνώμες. Με δύο λόγια πολλοί ασχολούνται με την αξιολόγηση ατόμων και όχι με το θέμα καθαυτό. Αυτονόητη συνέπεια είναι να σκέφτονται όλοι "τι όνομα θα φτιάξουν" και πώς θε κλέψουν τις εντυπώσεις. Το blog χάνει επί της ουσίας από αυτό και όχι από τα λογοτεχνίζοντα σεντόνια.
BTW ό,τι και αν πιστεύουμε για τη συγγραφική δεινότητα της Αφροδίτης το σίγουρο είναι ότι είναι αξιαγάπητη. Είναι foul να της επιτιθέμεθα προσωπικά.

Debby είπε...

@kahri
Συμφωνώ και επαυξάνω με το Comment σου στις 1:31 μμ

aggelos-x-aggelos είπε...

Κάτι μου λέει ότι κάποιος απολαμβάνει πολύ αυτή την κουβέντα εδώ μέσα και δε θέλει να τελειώσει...

mickey είπε...

Συμφωνώ κι εγώ kahri (1:31μμ). Κι αν έγραψα μια κουβέντα παραπάνω ή παρεξηγήθηκα σε κάποιες λεπτομέρειες, θαρρώ πως έγινε κατανοητό το γενικότερο πνεύμα. Οι προσωπικές επιθέσεις και οι δίκες προθέσεων με βρίσκουν διαμετρικά αντίθετο.

Πιστεύω πως μπορούμε να εκφράσουμε την όποια διαφωνία μας κομψά και πολιτισμένα, ακόμα και με καλό, δηκτικό χιούμορ κάποιες φορές. Φυσικά παίζει τεράστιο ρόλο και η οικειότητα που νιώθεις με κάποιον ;)

epikairos είπε...

@zoros

Η ζωή παιδιά δεν είναι μόνο βαθυστόχαστες αναλύσεις. Και νομίζω πως με τον τρόπο σας αδικείτε ορισμένα κείμενα. Αφήνοντας την Αφροδίτη κατά μέρος, προσωπικά βρήκα τη μπαλάντα του antiphonist πολύ πιο ουσιαστική από τα περισσότερα σχόλια που διατυπώθηκαν, του εαυτού μου μη εξαιρουμένου.

Όσον αφορά ειδικά την Αφροδίτη μας έχει δώσει ορισμένα κείμενα που είναι να τα πιείς στο ποτήρι. Προσωπικά γι αυτό και μόνο την ευγνωμονώ. Ούτε παλαμάκια θα βαρέσω, ούτε χρειάζεται να την σημαιοστολίσω. Κι αν πει κάτι που δεν μου αρέσει θα της το επισημάνω. Αλλά καλό είναι καμιά φορά να δείχνουμε και λίγη ανωτερότητα.

Είναι ένα πράγμα να μη σου αρέσει κάτι, όπου το πιο ωφέλιμο είναι να το αγνοήσεις κι εντελώς διαφορετικό να το απαξιώνεις. Οι διαπιστώσεις του τύπου πως τα συγκεκριμένα κείμενα δεν προσφέρουν κάτι το ουσιαστικό προσβάλει πάνω από όλα αυτόν που τη διατυπώνει. Και μεταξύ μας, μιλώντας για ουσιαστικό δεν περιμένω να διαβάσω καμία συνταρακτική κοσμοθεωρία στο Διαδίκτυο. Αυτά μόνο στη ζωή συμβαίνουν.

Τέλος, μέχρι να αποφασίσει η Αφροδίτη να γράφει τα κείμενα της το συγκεκριμένο blog κατά την ταπεινή μου άποψη είχε έλλειμμα χιούμορ. Γι αυτό νομίζω πως της οφείλουμε ένα ευχαριστώ.

Υ.Γ: Νίκο καλή ανάρρωση.

Felix είπε...

Αν δεχτούμε την αρκετά αληθοφανή περιγραφή της Αφροδίτης και κρίνοντας από τις συμπεριφορές των ανθρώπων που σχετιζόταν η Μαρία, τελικά μάλλον σώθηκε που πνίγηκε

blade runner είπε...

@mickey

καλέ μου, δεν μίλησα αποκλειστικά για σένα. Απλά έχω μια ευαισθησία, λόγω ιδιαίτερης οικειότητας που έχουμε εμείς οι δύο, όταν σε νιώθω εκνευρισμένο.

That's all, ειλικρινά. Εξού και "το ποντικέ μου" κλπ., είναι απλώς προσφώνηση οικειότητας.

Σε ό,τι αφορά την ουσία αυτών που είπες, ναι, έχεις δίκιο ότι υπήρξαν προ καιρού συστάσεις εκ μέρους του οικοδεσπότη, αναφορικά με το μέγεθος και τον αριθμό των σχολίων, κάτι που όμως στην πράξη φάνηκε πως, κάτω από τις παρούσες συνθήκες, δεν είναι εφικτό να εφαρμοστεί.

Αρα, μάλλον η λύση είναι ο καθένας να εκφράζεται όπως και όποτε θέλει, με μοναδικό φίλτρο τη διάθεση του καθενός να απαντήσει, να ανταποκριθεί, να συμμετάσχει ή να αντιπαρέλθει.

Κάπως έτσι δεν είναι;

Σε καλημερίζω!

blade runner είπε...

@mickey

είχα κάνει και πριν από κάποιο καιρό την ερώτηση, αλλά κανείς δεν απάντησε κι εγώ δεν επέμεινα.

Πως μπορώ να βάλω κι εγώ avatar?

epiorkos είπε...

συγνώμη δουλευόμαστε ? έχουμε μπει στη λούμπα δηλαδή τα προφανή να είναι ζήτημα ψυχολογικής
ανάλυσης και ψάχνουμε την "κρυμμένη" αφορμή κάθε πράξης για να κάνουμε πλούσιους τους ψυχαναλυτές ?

Η απάντηση στο "testaki" είναι λακωνική και μονοδιάστατη : "Φταίει αποκλειστικά και μόνο η Μαρία" πολύ
απλά γιατί ο καθένας μας (από τη στιγμή που έχει σώας τας φρένας και δεν αντιμετωπίζει προβλήματα
νοητικής καθυστέρησης) φέρει ακέραια την ευθύνη των επιλογών του, αποφασίζει για τον εαυτό του και την
εξέλιξή του (εφόσον δεν τελεί υπό το καθεστώς εκβιασμού) και είναι υπεύθυνος για τις συνέπειες των επιλογών του.
Εφόσον λοιπόν δεν υπάρχει στο "testaki" κρυφή παγίδα του τύπου "ο Α έριξε στο ποτό της Μ κάτι" δεν υπάρχουν
και πολλαπλές απαντήσεις.

Άμα θέλετε να το παίξουμε ψυχανάλυση και "κρυφά νοήματα" να σας το κάνω εγώ παραμύθι ολόκληρο. Γιατί δεν
βάζουμε στο κόλπο και άλλους παράγοντες να γίνει πιο multiple choise η απάντηση ? μήπως η Μ όταν ήταν μικρή
είχε επηρεαστεί από τη μαμά της (ΜΑ) η οποία γούσταρε τον μπακάλη (ΜΠΑ) της γειτονιάς αλλά αυτός δεν την
ήθελε ενώ της την έπεφτε ο χασάπης (Χ) της περιοχής και εκείνη πηδήχτηκε όταν έμαθε ότι την απατούσε ο άντρας
της και μπαμπάς (Α-Μ) της Μ με τον φούρναρη (Φ) της απέναντι γειτονιάς από αντίδραση ? για να μην ξεχνάμε και
την περίοδο που η κολλητή της Μ και διπλανή της στο σχολείο (Δ) της έφαγε τον γκόμενο (ΓΚ) στην τρίτη λυκείου
που της είχε πάρει την παρθενιά, γεγονός που δεν ξεπέρασε ποτέ αναφορικά με τις σχέσεις της με το άλλο φύλο ?

άντε γειά...

Zoros είπε...

@aphrodite
"Καλά το πήγατε στο "Γυναίκας εγκώμιο", όταν είπατε ότι δεν τα καταλαβαίνετε (κι εκεί χρωστάτε απάντηση, καθώς το σχόλιό σας πάλι δείχνει ότι τελικά αλλιώς χρησιμοποιείτε εσείς το νόημα των λέξεων."

Δεσμεύομαι για μια απάντηση μέχρι σήμερα το βράδυ άντε Σάββατο πρωί! Η απάντηση θα γίνει στο "Γυναίκας εγκώμιο" (βλέπω να το ξανα-ζωντανεύουμε...).
Στην πιο καυτή μπλογκο-εβδομάδα βρήκα και εγώ να πήζω από δουλειά!!!

epiorkos είπε...

Έστειλα την ιστοριούλα σε δύο-τρείς φίλους.....Μία από τις απαντήσεις είχε πλάκα και γιαυτό την προωθώ:

"Συγνώμη δουλευόμαστε ? έχουμε μπει στη λούμπα δηλαδή τα προφανή να είναι ζήτημα ψυχολογικής
ανάλυσης και ψάχνουμε την "κρυμμένη" αφορμή κάθε πράξης για να κάνουμε πλούσιους τους ψυχαναλυτές ?

Η απάντηση στο "testaki" είναι λακωνική και μονοδιάστατη : "Φταίει αποκλειστικά και μόνο η Μαρία" πολύ
απλά γιατί ο καθένας μας (από τη στιγμή που έχει σώας τας φρένας και δεν αντιμετωπίζει προβλήματα
νοητικής καθυστέρησης) φέρει ακέραια την ευθύνη των επιλογών του, αποφασίζει για τον εαυτό του και την
εξέλιξή του (εφόσον δεν τελεί υπό το καθεστώς εκβιασμού) και είναι υπεύθυνος για τις συνέπειες των επιλογών του.
Εφόσον λοιπόν δεν υπάρχει στο "testaki" κρυφή παγίδα του τύπου "ο Α έριξε στο ποτό της Μ κάτι" δεν υπάρχουν
και πολλαπλές απαντήσεις.

Άμα θέλετε να το παίξουμε ψυχανάλυση και "κρυφά νοήματα" να σας το κάνω εγώ παραμύθι ολόκληρο. Γιατί δεν
βάζουμε στο κόλπο και άλλους παράγοντες να γίνει πιο multiple choise η απάντηση ? μήπως η Μ όταν ήταν μικρή
είχε επηρεαστεί από τη μαμά της (ΜΑ) η οποία γούσταρε τον μπακάλη (ΜΠΑ) της γειτονιάς αλλά αυτός δεν την
ήθελε ενώ της την έπεφτε ο χασάπης (Χ) της περιοχής και εκείνη πηδήχτηκε όταν έμαθε ότι την απατούσε ο άντρας
της και μπαμπάς (Α-Μ) της Μ με τον φούρναρη (Φ) της απέναντι γειτονιάς από αντίδραση ? για να μην ξεχνάμε και
την περίοδο που η κολλητή της Μ και διπλανή της στο σχολείο (Δ) της έφαγε τον γκόμενο (ΓΚ) στην τρίτη λυκείου
που της είχε πάρει την παρθενιά, γεγονός που δεν ξεπέρασε ποτέ αναφορικά με τις σχέσεις της με το άλλο φύλο ?

άντε γειά..."

vassiliskou είπε...

@epikairos, 2:22

"Oσον αφορά ειδικά την Αφροδίτη μας έχει δώσει ορισμένα κείμενα που είναι να τα πιείς στο ποτήρι. Προσωπικά γι αυτό και μόνο την ευγνωμονώ. Ούτε παλαμάκια θα βαρέσω, ούτε χρειάζεται να την σημαιοστολίσω. Κι αν πει κάτι που δεν μου αρέσει θα της το επισημάνω. Αλλά καλό είναι καμιά φορά να δείχνουμε και λίγη ανωτερότητα.

Είναι ένα πράγμα να μη σου αρέσει κάτι, όπου το πιο ωφέλιμο είναι να το αγνοήσεις κι εντελώς διαφορετικό να το απαξιώνεις. Οι διαπιστώσεις του τύπου πως τα συγκεκριμένα κείμενα δεν προσφέρουν κάτι το ουσιαστικό προσβάλει πάνω από όλα αυτόν που τη διατυπώνει.
...
Τέλος, μέχρι να αποφασίσει η Αφροδίτη να γράφει τα κείμενα της το συγκεκριμένο blog κατά την ταπεινή μου άποψη είχε έλλειμμα χιούμορ. Γι αυτό νομίζω πως της οφείλουμε ένα ευχαριστώ."

Megale, s'efxaristo pou evales se logia oti ithela na grapso ki ego edo kai merika posts. Simera pali typosame ta keimena tis kai ta exei dei polys kosmos (se photocopies gia osous theloun na ta deixoun ki allou i na ta diavasoun me tin isyxia tous i na ta exoun arxeio).

Den eimaste computer-junkies, trellainomaste sti douleia, ta deadlines trexoun kai enas theos xerei pos ta katafernoume.

Omos bainoume pleon gia 3 logous, ki afto exei ginei pleon anangi: na diavasoume Afroditi, na doume post kai na morfothoume/ efxaristithoume/symvalloume sta sxolia.

Toso dyskolo einai na anagnorisei kapoios kati kalo kai na parei andi na to xtypisei me ropalo?

Oi epitheseis pou tis exoun ginei einai apistefta adikes. Katalavaino oti me tosa kala sxolia pou tis lene, akomi kai (i mallon protos) o Dimou, zilevoun.

E, tough luck!

Na moutzourosoume ena gnisio talendo andi na to xaroume? Den exei kataxrastei ti filoxenia tou Dimou, exei zitisei sygnomes pou amfivallo an polloi apo aftous pou tis ta xonoun exoun zitisei pote tous, grafei kai apanda me polli xari, kai sovara kai asovara, kanei kanoniki katathesi psyxis kai mexri jokes vazei gia na anevasei tin atmosfaira otan exei tsakisei.

Vazei perissoteri douleia apo pollous allous. Kai borei na min exei diko tis blog gia pollous logous, exete skeftei pos borei na einai sti zoi tis? Borei na einai xoris andra, solo me ta paidia tis, na prospathise na ekdosei vivlio kai na efage porta, i na grafei epi xronia kai na perimenei ligo boost apo mas...

An ekeini einai kali, to klevei apo mas?

Sygnomi Afroditi, simera pragmatika den stin pefto, alla exo dei files mou talenda na ta paratane apo tin polli kondra pou efagan.

Kai den thelo na to kaneis ki esy.

(ase pou etsi kai ta parei tha exafanistei pali kai tha prepei na steiloume eidiki omada exevresis!)

Afroditi, an theleis tha sou steilo kai e-mail, valto sto profile sou.

Zoros, prosexe ti tha tis grapseis. To exeis anagei se porsopiki malakia to thema, this is not a power game.

kai zita kai kana sygnomi gia tis malakies sou...

(opa! egrapsa ki ego sendoni - a re Afro, tha'rheis sto sendoni mou?)
;)

glenn είπε...

@νικήτας: Άξιο παλουκάρι βλέπω. Πρέπει αγόρι μου να είσαι πολύ αποτυχημένο άτομο. Φτυσμένος από παντού ε; Πονάει η αποτυχία, πονάει;

cyrusgeo είπε...

@blade runner:

1. Θα επιλέξεις (ή θα φτιάξεις) την εικόνα που θέλεις για avatar.

2. Θα την ανεβάσεις σε κάποιο παλιό ποστ στο μπλογκ σου (ή σε κάποιο νέο ποστ, το οποίο μπορείς μετά, αν θες, να σβήσεις).

3. Κατά τη διαδικασία ανεβάσματος της φωτογραφίας, (αφού πρώτα έχεις επιλέξει την καρτέλα "edit HTML", αντί για την καρτέλα "compose"), θα δεις τη διεύθυνση της εικόνας που μόλις ανέβασες (κάτι σαν "http://photos1.blogger.com/κ.τ.λ."). Θα επιλέξεις τη διεύθυνση, και θα κάνεις copy (ctrl c).

4. Μετά, θα πας στο προφίλ σου (στο dashboard, κι από εκεί στο edit profile).

5. Εκεί που λέει photo URL θα κάνεις paste (ctrl v).

6. Στο κάτω μέρος της σελίδας, θα πατήσεις save profile.

7. Είσαι έτοιμη! Ίσως κάνει λίγη ώρα να εμφανιστεί στο προφίλ σου το avatar -- μην ανησυχήσεις.

kahri είπε...

@mickey

Μην ανησυχείς mickey. Το πνεύμα σου γίνεται κατανοητό και σε λιγότερο "πεπειραμένα" μέλη. Keep up the good work!

kahri είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
free rider είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Lexx είπε...

Αρχικά φταίει η Μαρία που προτίμησε να πάει στον Α ενώ ήξερε ότι είναι ανεπιθύμητη, Βέβαια ο Α δεν έπρεπε να κάνει σεξ μαζί της από τη στιγμή που δεν την ήθελε. Οπότε το μερίδιο ευθύνης είναι 50-50. Ο Β είναι απλά πληγωμένος και κάνει καλά που την διώχνει εκτός αν αυτή είχε άγνοια του έρωτα του Β προς αυτή. Ο Ψ είναι επαγγελματίας και δεν δίνει μια για την Μ. Δεν έχει καμιά ευθύνης καθώς τον βρήκε σε ώρα εργασίας οπότε οι πράξεις του οπωσδήποτε θα είναι τυποποιημένες. Ο ληστής δεν ήθελε να τη σκοτώσει, απλά να την κλέψει, όμως αν δεν την έκλεβε θα μπορούσε να περάσει απέναντι. Και εκεί η Μ δεν έχει καμιά ευθύνη. Ο Π την ήξερε από την προηγούμενη βαρκάδα οπότε ήταν λίγο απάνθρωπος που την άφησε να κολυμπήσει, οπότε έχει πολύ μεγάλη ευθύνη. Η Μ έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη από όλους γιατί φέρθηκε ηλίθια.

Ας πούμε λοιπό ότι το αποτέλεσμα είναι Μ,Λ,Π,Α,Β,Ψ

Good Vibes είπε...

"Την νύχτα η Μαρία τρυπώνει στο κρεβάτι του Α και του επιτίθεται. Κάνουν έρωτα."

Αξιόλογος ο συλλογισμός αλλά είμαι λίγο επιφυλακτικός με την παραπάνω πλοκή. Εφόσον ο Α αγνοεί την Μ, αμφιβάλλω αν θα κάνανε έρωτα. Δεν θα κάναν τίποτα. Το πρωί η Μ θα αναχωρούσε, οπότε ούτε "γάτα" ούτε ζημιά.

InViVe είπε...

Η απάντηση εξαρτάται από τον ορισμό της ευθύνης...Φυσικά και όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν η Μαρία ήταν πιο ισχυρή προσωπικότητα και δεν απελπιζόταν τόσο εύκολα, ή πιο έξυπνη ώστε να καταλάβει ότι δεν θα κατόρθωνε να περάσει απέναντι κολυμπώντας, είτε έστω...καλύτερη κολυμβήτρια. Και εφόσον τελικά τα πάντα βασίζονταν σε δικές της προθέσεις και πράξεις, ίσως κάποιος θα μπορούσε να την κατηγορήσει ως τη μόνη υπεύθυνη. Όπως, όμως, έχει αναφερθεί σε κάποιο/α από τα παραπάνω σχόλια, η ίδια ήταν απλά ερωτευμένη και έκανε αυτό που της έλεγε η καρδιά της, γιατί να φταίει; Ανάλογο σκεπτικό μπορούμε φυσικά να ακολουθήσουμε για όλα τα πρόσωπα της ιστορίας, καθώς με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ακολουθούν το μοτίβο « Κάνω κάτι που ενδεχόμενα σπρώχνει τον άλλο προς την απελπισία, αλλά άθελα μου, και ακολουθώντας τη δική μου ηθική και τα πιστεύω μου». Επομένως όλοι μπορούν εξίσου εύκολα να κατηγορηθούν ως συνυπεύθυνοι ή να καταστούν αθώοι. Σύμφωνα με τους δικούς μου προσωπικούς κανόνες, τρόπο σκέψης και ηθική θεωρώ ότι η σειρά είναι η εξής:

Μ: Χωρίς τη δική της «πράξη/εις», ο θάνατος της με βεβαιότητα θα είχε αποφευχθεί.
Α: Όταν κάποιος εμφανίζεται απελπισμένος και τρελά ερωτευμένος, το να κανείς μαζί του σεξ και να τον διώχνεις στη συνέχεια, είναι μεν «τίμιο», αλλά και ισοδύναμο με το να τον πληγώνεις - ωθείς στη δυστυχία.
Ψ: Αρχικά φαίνεται σαν να μην έκανε κάτι λάθος, τουλάχιστον επαγγελματικά. Όμως, έχοντας επίγνωση της κατάστασης (ως όφειλε όντας ειδικός) θα έπρεπε να καταλάβει τη σοβαρότητα της και το που μπορεί να οδηγηθεί η κοπέλα.
Π: Το να περάσει την κοπέλα απέναντι χωρίς αμοιβή, γνωρίζοντας ότι προηγουμένως είχε πληρωθεί και επομένως ότι δεν είχε σκοπό να τον εξαπατήσει, και δεδομένης της κατάστασης του ποταμού, δεν θα ήταν εξωφρενικό. Ως επαγγελματίας δεν είχε καμία υποχρέωση, ως άνθρωπος όμως;
Β: Αν αγαπάς, συγχωρείς. Και ειδικά αν βλέπεις ότι στη δική σου κατάσταση – απελπισία και έρωτα – έχει φθάσει το αντικειμένου του έρωτα σου...Ακόμα και αν δεν είναι μαζί σου. Επομένως, έχει μερίδιο ευθύνης. Ελαφρυντικό: Η πληγωμένη καρδιά μπορεί να σε οδηγήσει σε κακές αποφάσεις (Μια και δυο;;;)
Λ: Έκανε αυτό που κάνουν οι ληστές – τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο. Αν κατηγορούσαμε αυτόν , θα έπρεπε να κατηγορούμε και όλα τους υπόλοιπους ληστές του κόσμου ως πιθανούς συνένοχους αυτοκτονιών. έχει το επιπλέον ελαφρυντικό ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να έχει ούτε επίγνωση της κατάστασης, ούτε κάποια αισθήματα για την κοπέλα, ούτε έστω κάποιο συμφέρον (οικονομικό, κτλ) ώστε να μην προβεί στην πράξη τους.

Συνοπτικά και για στατιστικούς λόγους: ΜΑΨΠΒΛ

Ερώτηση προς ΝΔ: Θα υπάρξει πληρέστερη επεξήγηση- ανάλυση των επιλογών μας, ή θα αρκεστούμε στα ήδη υπάρχοντα posts;

Theodor Zoulias είπε...

Θα συνταχθώ με όσους αναζητούν τον υπεύθυνο έξω από την εξάδα των πρωταγωνιστών. Ο ένοχος έχει αναφερθεί ήδη (από τον skoumas) και είναι η βαρύτητα.

Η Μαρία προσπαθεί να διασχίσει το ποτάμι αλλά ηττάται από τη ροή του νερού. Πού οφείλεται η αποτυχία της; Στο ό,τι ήταν έξω από το στοιχείο της. Η Μαρία ήταν ένα ζώο ον της ξηράς που βρέθηκε σε ένα εχθρικό περιβάλλον. Η σωματική κατασκευή της ήταν φύσει ακατάλληλη για τη διάβαση υδάτινων ρευμάτων, σε αντίθεση με τα ερπετά που τα καταφέρνουν εξαιρετικά σε αυτό το ρόλο. Επομένως ο Μαρία πνίγηκε διότι δεν ήταν ερπετό. Και δεν ήταν ερπετό διότι τα αρχέγονα ερπετά εξελίχθηκαν σε ζώα στεριανά. Και αυτό υπήρξε αναπόφευκτο εξαιτίας της ύπαρξης ξηράς πάνω στη γη. Η οποία προβάλλει από τη θάλασσα λόγω της ανισόπεδης γεωμορφολογίας του πλανήτη. Που οφείλετε στην παραμόρφωση του φλοιού της γης από τις συγκρούσεις των λιθοσφαιρικών πλακών. Οι οποίες κινούνται ολισθαίνοντας πάνω στο ρευστό μάγμα του μανδύα. Η ρευστότητα του οποίου οφείλεται στην υψηλή του θερμοκρασία. Η οποία συντηρείται από τη συνεχή πλαστική παραμόρφωση του γήινου ελλειψοειδούς. Την οποία προκαλούν οι παλιρροιακές δυνάμεις που αναπτύσσονται λόγω της περιστροφής της σελήνης. Η οποία εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να παραμένει σε τροχεία γύρω από τη γη λόγω της βαρύτητας. Η οποία βαρύτητα φέρει τελικά το κρίμα για τον άδικο χαμό της Μαρίας, όπως και αναρίθμητων άλλων ανθρώπων και ζώων ανά τους αιώνες. Αμήν.

the resident είπε...

@Theodor Zoulias

Θεέ!! έγραψες ακόμα μια φορά.

Lexx είπε...

Good Vibes said...
Αξιόλογος ο συλλογισμός αλλά είμαι λίγο επιφυλακτικός με την παραπάνω πλοκή. Εφόσον ο Α αγνοεί την Μ, αμφιβάλλω αν θα κάνανε έρωτα. Δεν θα κάναν τίποτα. Το πρωί η Μ θα αναχωρούσε, οπότε ούτε "γάτα" ούτε ζημιά.

Χμ, Αν δεν έκανε έρωτα με τον Α ίσως όμως ο Β να μην την έστελνε. Ο Α εκμεταλευθηκε τον έρωτα της. Υπάρχει βέβαια και η θεωρία ότι της έκανε και χάρη. Μπορεί να θυσιάστηκε. Δεν ξέρουμε πως είναι εμφανισιακά η Μαρία. Μπορεί ο Α τώρα που μιλαμε να έχει συνεδρία με τον Ψ. :P

In Silence είπε...

Ιστορία Ζεν:

Κάποτε ο Δάσκαλος και ο μαθητής του έκαναν ένα μεγάλο ταξίδι.
Στο δρόμο συνάντησαν μια γυμνή γυναίκα να κλαίει στις όχθες ενός ποταμού.
3 μέρες και 3 νύχτες προσπαθούσε να περάσει απέναντι χωρίς επιτυχία.
Ο Δάσκαλος προσφέρθηκε αμέσως να τη βοηθήσει. Την πήρε στους ώμους του, και με τη βοήθεια του μαθητή του, την πέρασαν απέναντι και συνέχισαν το δρόμο τους.
Έπειτα από πολλές ώρες και ενώ πλησίαζαν στον προορισμό τους, ο μαθητής ρώτησε:
-Μα Δάσκαλε, ήταν σωστό να μεταφέρεις μια γυμνή γυναίκα στους ώμους σου?
Και ο Δάσκαλος:
-Εγώ την πέρασα απέναντι και την άφησα στις όχθες του ποταμού,
μα φαίνεται πως εσύ την κουβαλάς ακόμα...


Off topic, maybe..μαζί με τη θερμή μου Καλησπέρα.

Λύκανδρος είπε...

Αγαπητή in silence, η ιστορία που παραθέσατε είναι θαυμάσια, κι αν είναι εκτός θέματος αυτό δεν έχει καμμία σημασία. Δεν γράφουμε έκθεση ιδεών άλλωστε...

Υποκλίνομαι!
Λ.-

NickNors είπε...

Η ιστορία είναι έτσι φτιαγμένη ώστε να μην υπάρχει καμία συγκεκριμένοι «ευθύνη» από κάποιο άτομο ως προς αυτό που συνέβη στο τέλος τις ιστορίας.
Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει ούτε το ποτάμι ούτε τους Μ Π Λ Α Β Ψ, το ένα έφερε το άλλο τυχαία (όπως φαίνεται), οι χαρακτήρες είναι έτσι φτιαγμένοι ώστε να αντιδρούν ανθρώπινα (οπός λειτουργεί κάποιος συνηθισμένα μέσα σε μια κοινωνία) στις διάφορες κατάστασης!

(prosopiki apopsi ola:P)

jois21 είπε...

Εργοτελίνα said...

"Η γυναικεια Ψυχαναλυση ειναι πολυ πισω..υπαρχουν γυναικες που αναπαραγουν τα στερεοτυπα του μισογυνη Ζιγκμουντ Φροηντ,που τον γιορταζουμε κιολας φετος..τρομαρα μας..Aν ηταν ανθρωπος και οχι ψυχαναλυτης θα δινε και το κορμι του,που λεει ο λογος,να τη σωσει..XΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ-ΕΞΠΡΕΣ-ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ!!!..."
Με τετοια ανωμαλια που κουβαλατε λογικο ειναι να εχιε μεινει πισω.
Το οτι κατεληξε εκει που κατεληξε η Μαρια δειχνει την αδυναμια της και μονο. Γιαυτο σταματα να κατηγορεις σε καθε ποστ τους ψυχαναλητες και τα κακα "στερεοτυπα" και προσπαθησε να καταλαβεις γιατι εχουμε τοσες Μαριες που χριζουν αμεσης ψυχαναλησης και οχι τοσους Α ή και Β(γιαιτ δε νομιζω να αυτοκτονησε αν και συνδεδεμενος συναισθηματικα με τη Μαρια...).

Vasilis74 είπε...

Θα ήθελα να εκφράσω και την δική μου άποψη πάνω στο κοινωνικό αυτό ζήτημα.
Έχω παρατηρήσει απο τις αποψεις που έχουν εκφραστεί, ότι υπάρχει μία τάση για απόδοση των ευθυνών στο πρόσωπο της Μ. Αυτό νομίζω ότι καταδεικνύει τον γενικότερο τρόπο σκέψης που υπάρχει και είναι σαφώς επηρεασμένος απο το φιλελεύθερο κοινωνικό σύστημα το οπόιο όλοι βιώνουμε πχ (όποιος δέν τα καταφέρνει είναι υπάιτιος για τον εαυτό του). Οι πράξεις ενός ατόμου μέσα σε ένα κοινωνικό σύστημα, κατα την άποψή μου, είναι αποτέλεσμα των αληλεπηδράσεων που λαμβάνουν χώρα σε αυτό. Η Μαρία είχε την ατυχία να βιώσει μία σειρα απο ατυχή γεγονότα τα οποία προκλήθηκαν απο ανθρώπους που τους χαρακτηρίζε κάτι κοινό. Η έλειψη ενσυναίσθησης. Αυτό συναίβει σε μία στιγμή που αυτή είχε ανάγκη ακριβώς το αντίθετο δηλαδή λίγη κατανόηση.
Θα μου ήταν πολύ δύσκολο να κάνω καταμερισμό ευθυνών γιατί μόνο ηθικά μπορώ να προσεγγίσω το θέμα και ώς γνωστό η ηθική είναι κάτι το εύπλαστο.
Για το μόνο που μάλλον είμαι σίγουρος είναι ότι ο Β θα επομιστεί περισότερο το αποτέλεσμα της τραγικής κατάληξης. Νομίζω ότι απο μόνος του θα θεωρήσει τον εαυτό του ως τον βασικό υπεύθυνο της υπόθεσης και αυτό γιατί είναι ο μόνος στην ιστορία που τον χαρακτηρίζει μία ηθική αξία η αγάπη, παρόλο που επισκιάζεται στιγμιαία απο μία έκρηξη εγωισμού.

Ανώνυμος είπε...

Καλησπέρα σας φίλτατοι τάδε. (καλά
τώρα αν ψάξουμε και ονόματα εδώ μέσα, ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ κανονικά όμως.)
Απαντάω αποκλειστικά και μόνο επειδή η...Μ του φημολογούμενου.......
"ΤΕΣΤ....ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΠΙΚΟΤΗΤΑΣ"
τυχγάνει να μου θυμίζει -έως πάρα
πολύ όμως- τη δικιά μου περίπτωση
συν του ότι δυστυχώς ή ευτυχώς πριν
20 χρόνια με βάφτισαν Μαρία.
Και για να μιλήσω εκ μέρους Της (και μάλιστα με την εξουσιοδότηση που απλόχερα μου παρέχει [ως διαδικτυακώς κατοχυρωμένη φιγούρα] να μιλάω εκ μέρους της) σας πληροφορώ ότι μάλλον δεν είχε ιδέα τόσο καιρό για όλες αυτές τις τερατώδεις, ασυνάρτητες μαλακίες με το Μ κεφαλαίο που γράφετε για πάρτη της εδώ μέσα, σε αυτό το πολύ όμορφο
διαδικτυακό παρτάκι που έχετε στήσει. Παρουσιάζετε μια κοπέλλα που κανείς σας δεν ξέρει προσωπικά σαν αυτοκτονική, κομπλεξική μυξοπαρθένα ενώ σας πληροφορώ ότι
αυτοκτονεί για πάρτη της & πλάκα της όποτε γουστάρει γιατί ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΤΗ ΒΡΙΣΚΕΙ ΜΕ ΤΑ ΞΥΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΝΩΤΙΚΑ, και δεν είναι καθόλου το εύθραστο μανιοκαταθλιπτικό κοριτσάκι που περιγράφετε, που τα βάφει μαύρα επειδή την έφτυσε ένας γκόμενος (απελπισμένη, αβοήθητη κτλ=δικές σας λέξεις) και έχει
πάει στη ζωή της όχι με δύο και με τρεις άντρες,αλλά με αρκετούς,
ΟΠΟΤΕ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ, και δεν περίμενε σε καμία περίπτωση από αγνώστους να σχολιάζουν ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟ ΚΟΛΟINTERNET ένα ευαίσθητο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ δεδομένο σαν αυτό. Πάντως σχετικά κάποιες κοπελιές που γράφουν εδώ π.χ. -aphrodite-δεν έχω να προβάλω ενστάσεις γιατί γράφουν σωστά πράγματα. Τώρα όσο για τους.......πρωταγωνιστές του...διαβόητου
"ΤΕΣΤ" (δεν είστε καθόλου καλά σας πληροφορώ, εννοώ βέβαια τον κύριο που συνέταξε το....απαγορευμένο "τεστ"),εκτός από την Μι, μόνο για τον
Λάμδα έχω μια ιδέα για το ποιος θα μπορούσε να είναι. Τα στοιχεία "Ληστής" & "Αλβανός" με βοήθησαν να σχηματίσω μια εικόνα.
Και αν αυτός ο τυπάκος είναι όντως στο κολπάκι με το Internet θα τον πάρει και θα τον σηκώσει. Κατευθείαν στους...μπάτσους.
Τώρα όσο για τους αλλους, ειλικρινά και λόγω τιμής ΔΕΝ ΕΧΩ ΣΟΒΑΡΑ ΤΩΡΑ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΙΔΕΑ, για τι άτομα μιλάτε (μαλλον γράφετε)ούτε καν ως νύξη.
Και επειδή η δικιά μου περίπτωση μοιάζει σε πάρα πολλά σημεία με της Μαρίας, σας πληροφορώ ότι το τελευταίο πρόσφατο χρονικό διάστημα είχα κολλήσει και γω με έναν γκόμενο και
έκανα σεξουαλική δίαιτα επειδή αυτός ο γκόμενος δεν μου καθόταν με τίποτα, ΑΛΛΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΔΕΝ ΤΑ ΒΑΦΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΜΑΥΡΑ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ, ΕΙΧΑΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΟΥΜΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ Η ΦΥΣΗ.Τώρα αν συνειδητοποίσω εγώ Π.Χ. ότι ο τάδε γκόμενος δεν μου κάθεται επειδή έχει γκόμενα και δεν την κερατώνει ή επειδή έχει γκόμενες και δεν τις κερατώνει ή πολύ απλά επεδή δε με γουστάρει πλέον (και εγώ δεν είχα ιδέα για αυτό [[b]για οποιοδήποτε από τα 3 ενδεχόμενα[/b]] επειδή δεν ρώτησα κανέναν), απλά το αποδέχομαι χωρίς υστερίες και παροξυσμούς και συνεχίζω την όμορφη καθημερινότητα μου. Το ίδιο θα συμβούλευα και τη Μ του τεστ να κάνει (αν βέβαια είναι υπαρκτό πρόσωπο). Κατά τη γνώμη μου, αν είναι υπαρκτό πρόσωπο και δει -ΕΝΤΕΛΩΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΣΕΡΦΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΤΟ INTERNET- όλα αυτά τα τερατουργήματα που γράφετε για πάρτη της πολύ απλά θα φρικάρει με τη ζωή της και δεν θα πατήσει ποτέ ξανά στη χειρότερη περίπτωση το POWER του υπολογιστή, στην ελαφρώς ανώδυνη περίπτωση το εικονίδιο "Internet Connexion" και στην εντελώς ανώδυνη περίπτωση οποιοδήποτε hyperlink έχει την παραμικρή υπόνοια σχέσης με το όνομα "Nikos Dimou". Tώρα το αν ο συγκεκριμένος κύριος είναι υπαρκτό πρόσωπο είναι μια άλλη συζήτηση, και δεν θα επιθυμούσα καθόλου να το σχολιάσω γιατί θα παρεκτραπώ σε ανεπίτρεπτω βαθμό. Κατά τα άλλα, όλα τα υπόλοιπα θέματα της ιστιοσελίδας του (εκτός από το "Αίνιγμα της Πνιγμένης Μαρίας")
τα βρίσκω επιεικώς καταπληκτικά και πλήρως διαφωτιστικά όσον αφορά πολλές πτυχές ξεδιπλώματος κοσμοιστορικών και κοσμοελλαδικών αναπάντητων ερωτημάτων.Have a nice evening fellows. :)

gpg είπε...

Α=ΜΑΛΑΚΑΣ!!!!!!!!
ΜΕ Μ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΘΑ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΙΟΛΑΣ
ΘΕΛΕΙ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ: ΠΑΣΧΕΙ ΑΠΟ ΟΞΕΙΑ ΧΟΝΤΡΟΠΕΤΣΙΑ, ΑΦΗΣΕ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΕΠΙΝΕ ΤΟΝ ΚΑΦΕ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΝΟΙΑΖΕΙ..(ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ--> ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΑΝΕΜΕΛΑ ΣΤΥΛ ΧΑΝΙΜΠΑΛ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕΙ ΚΙΟΛΑΣ:)) ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΩΜΑΛΟΙ ΑΠΟ ΔΩ ΜΕΣΑ ΘΑ ΕΙΣΤΕ ΕΤΣΙ,Ε?

Zoi είπε...

Το πρόβλημα είναι ότι απευθύνεστε σε Ελληνικό αναγνωστικό κοινό, και δυστυχώς, πάντα ο έλληνας θα ρίξει το φταίξιμο κάπου... αλλού.
Θα έλεγα πως δεν φταίει κανείς.
Η φύση είναι υπεύθυνη και ανέθυνη σαν την ελεύθερη οικονομία.
Ίσως να φταίω εγώ που δεν έχω τι να κάνω και αναγκάζομαι και σας διαβάζω αντί να δημιουργώ. Ας όψεται ! ο φίλος μου ο Μίτσαρας εκ Νέου Κόσμου που μού 'στειλε το σύνδεσμο στο ηλ.ταχυδρομείο μου. Αυτός σίγουρα όλα τα φταίει...

Η Μαρία καυλωμένη
στου Α το σπίτι πηγαίνει
και μετά τον Β παίρνει
και μπερδεύτηκε τρελά.

Και ο Ψ ο κακομοίρης
την ακούει τη Μαρία
κι είναι όλος απορία
μα δε ζήτησε λεφτά.

Η Μαρία ματσωμένη
τον περαματάρη περιμένει
να περάσει το ποτάμι
μααααα...

Ο Ληστής ήρθε να σώσει
τη Μαρία απ' το βάρος
και αυτή της η ελαφρότης
την μπατάρει στα βαθειά.

Πάει, πάει κι η Μαρία
τέλειωσε κι η ιστορία
κι όλοι εμείς οι βαρεμένοι
ψάχνουμε .... ομαδικά.

Πρέπει όμως να σας δώσω
την απάντηση στο ποιος
φταίει, στο μπλογκ του νικουδήμου
και δεν είναι ο..θεός.

Ο Ψ μου στειλε τη διάγνωση
κι αφού έκανα καλή ανάγνωση
έμαθα γιατί η Μάρα
Έκανε....
Π α Λ α B ο Μ α ρ Α !

γιωργος νεραντζης είπε...

΄΄επίκτητος΄΄ ...τώρα όμως ενώ μπορούμε να φροντίζουμε ένα πράγμα και να είμαστε αφοσιωμένοι σέ ένα εμείς θέλουμε να φροντίζουμε πολλά και να προσκολούμαστε σε πολλά..στον αδελφό, στον φίλο, στο σώμα, στην περιουσία, στο παιδί....
....πρέπει να πεθάνω!..αν πρέπει να πεθάνω αμέσως πεθαίνω,αν μπορώ να γευματίσω πρίν θα γευματίσω. Πως; όπως αρμόζει να κάνει κάποιος που επιστρέφει αυτά, που ανήκουν σε κάποιον άλλον...
Υπάρχει και άλλη μια ανατολίτικη παραβολή,παρόλου που το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό και δεν θα επιθυμούσα να εκληφθεί σαν ακόμη μια σοφιστεία ή κάποια πρόχειρη επέμβαση....΄΄ ο βαρκάρης (Π), ο λύκος(Α) το χόρτο(Ψ) , το αρνί(Β) όπου στην βάρκα χωράει κάθε φορά ένα από αυτά (Μ), και ο βαρκάρης (Π),..... δύο ερωτήματα κατάφερα να βάλω: τι τρώει ! αυτός που αφηγείται τον μύθο (Λ) και που αναφέρεται,ενώ ροκανίζει, την αφοσίωση απο το παραπάνω απόσπασμα του πραγματικού ΕΠΙΚΤΗΤΟΥ! Ο Α, ο Β, ο Ψυχίατρος (χόρτο),ο Π(=νόμος),η Μ,ο αφηγητής(Λ) και το σκάφος (Σ=σώμα) θα μπορούσε να είναι μια καλή ακολουθία....δεν ξέρω!
nerantzisg ΄΄epictitos΄΄

Αόρατη Μελάνη είπε...

Παιδιά, η όλη ιστορία προφανώς δεν είναι να βρούμε τον υπεύθυνο, αλλά να γίνει κουβέντα - όπως και έγινε. Κατά τη γνώμη μου δεν μπορεί να υπάρξει μία "σωστή" απάντηση, ούτε και μπορεί να αποδοθεί ολόκληρη η "ευθύνη" σε έναν και μόνο άνθρωπο. Εξάλλου η ιστορία είναι ελλιπής και σχηματική, όπως επεσήμαναν και άλλο.
Παρεμπιπτόντως, γνωρίζω ένα άλλο ηθικό αίνιγμα πολύ παρόμοιο με αυτό, αλλά με μια μικρή και σημαντική ειδοποιώ διαφορά. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να το διαβάσει στο
http://aoratimelani.blogspot.com/2008/03/blog-post_18.html

«Παλαιότερο ‹Παλαιότερο   401 – 502 από 502   Νεότερο› Νεότερο»