Τρίτη, Μαΐου 02, 2006

O τρελός με τα πουλιά



ΞΥΠΝΗΣΕ στη μέση της νύχτας από εκκωφαντικά κελαηδίσματα πουλιών. Στην αρχή χάρηκε. Ξημέρωσε, σκέφτηκε. Μετά συνειδητοποίησε πως ήταν μαύρη νύχτα, και πως δεν ζούσε πια - αλίμονο - στην εξοχή, μα στο κέντρο της πόλης.

Αλλά τα πουλιά εξακολούθησαν. Τότε τρόμαξε. Κατάλαβε πως είχε ψευδαισθήσεις.

- Είμαι τρελός! Θεέ μου, τρελάθηκα!

Ο φόβος τον έκοψε στα δυο. Ανασηκώθηκε, άναψε το φως. Προσπάθησε να ξυπνήσει εντελώς. Το κελάηδισμα συνεχιζόταν. Άγριες, τσιριχτές κραυγές, μπλεγμένες με μικρά, ήσυχα τιτιβίσματα - και ανάσπαρτες μελωδικές τρίλιες.

- Αηδόνι, ψιθύρισε.

Οι τρίλιες και οι λαρυγγισμοί του αηδονιού άρχισαν να κυριαρχούν στον ηχητικό χώρο - και τι περίεργο: ο φόβος του απάλυνε, μια ηρεμία, μια πραότητα, μια γαλήνη του χαλάρωσαν τα μέλη.

Κι έτσι, έγινε δύο: ο άνθρωπος που φοβόταν την τρέλα του - και ο άλλος που χαιρόταν τη μελωδία των πουλιών.

- Σ' όλη μου τη ζωή θ' ακούω τώρα ανύπαρκτα πουλιά; αναρωτιόταν ο ένας. Κι ο άλλος έλεγε: Θεέ μου! πόσον καιρό είχα ν' ακούσω αηδόνι!

Αλλά ο λογικός εαυτός κυριάρχησε.

- Πρέπει να δω ένα γιατρό. Κάτι πρέπει να γίνει!

.................................................................

Ο γιατρός του έδωσε μια σειρά από διάφορα χάπια σε διάφορες ώρες. Τα πουλιά εξασθένησαν και σιγά - σιγά χάθηκαν. Ξαναβρήκε τη σιγουριά του, την αυτοπεποίθησή του. Έπαψε να φοβάται πως ξαφνικά στη μέση μιας συζήτησης ή την ώρα της δουλειάς του θα τρόμαζε από ανύπαρκτους κελαηδισμούς.

Τα χάπια του ρύθμισαν και άλλες ιδιομορφίες της ζωής του. Του πήραν τις εκρήξεις αισιοδοξίας και τις κρίσεις μελαγχολίας, τις αιχμές και τις πτώσεις. "Κάπου μου σιδέρωσαν τη ζωή", σκέφθηκε. Δούλευε πιο στρωτά, ζούσε πιο ομαλά, κοιμόταν πιο βαθιά.

Αλλά κάποια νύχτα ξαναξύπνησε απότομα. Και τώρα τον τρόμαξε η σιωπή. Κανένας ήχος, ούτε φυσικός θόρυβος.

Η σιωπή του μπετόν και της πόλης ήταν ξαφνικά πιο βαριά από τον τρόμο της παραίσθησης. Από κείνη τη μέρα, παρ' όλα τα πολλά χάπια, πήρε την κάτω βόλτα. Ήταν μελαγχολικός, σκυθρωπός, αμίλητος.

Ξαναπήγε στο γιατρό. Εκείνος του άλλαξε τη σύνθεση των χαπιών. Αλλά δεν έγινε τίποτα.

Άρχισε τώρα να βλέπει περίεργα όνειρα - ακουστικά όνειρα. Πρωταγωνιστούσαν ήχοι - άνεμος φυσούσε, κύματα που σερνόντουσαν στα βότσαλα, φύλλα που θρόιζαν, και πουλιά... πολλά πουλιά.

Στα όνειρα αυτά ήταν ευτυχισμένος. Αλλά όταν ξυπνούσε ξανάπεφτε στην κατάθλιψη. Άρχισε ν' αναρωτιέται, τι θα γινόταν αν σταματούσε τα χάπια. Ένιωσε πως είχαν δημιουργήσει μέσα του ένα τρίτο πρόσωπο - άσχετο με τον υγιή αλλά και με τον τρελό εαυτό του. Αυτό το πρόσωπο τον καταπίεζε φοβερά.

Όμως δίσταζε να σταματήσει γιατί έτρεμε το ανύπαρκτο. Όπως όλοι μας είχε εκπαιδευτεί στο φόβο της τρέλας.

Αλλά μια μέρα τόλμησε. Η αποκόλληση από τα φάρμακα ήταν πολύ οδυνηρή - τον απορύθμισε τελείως. Κάπου όμως είχε ξεπεράσει μέσα του τις συμβάσεις του "κανονικού" και του "ανώμαλου" και άρχισε να δέχεται την αίσθηση όπως του ερχόταν.

Τότε γύρισαν και τα πουλιά. Η εμπειρία δεν ήταν αμιγής. Είχε ευχαρίστηση αλλά και τρόμο. Ιδιαίτερα όταν βρισκόταν μέσα στους κλασικούς συμβατικούς χώρους, στις τυπικές καθημερινές καταστάσεις: στο τρόλεϋ, στη δουλειά, στο πάρτι. Εκεί ξαφνικά η παραίσθηση τον απομόνωνε τελείως από τους άλλους. Αυτό δεν το άντεχε.

Σκέφτηκε να ξαναπάει στο γιατρό. Αλλά θα του έδινε πάλι χάπια.

Πέρασε καιρός - και πολλή ταλαιπωρία - μέχρι να καταλάβει τι έπρεπε να κάνει. Μάζεψε όλα του τα υπάρχοντα, παραιτήθηκε από τη δουλειά του, αποχαιρέτισε τους γνωστούς του.

Πήγε κι έχτισε ένα σπιτάκι σε μια λόχμη ποταμού όπου μαζεύονταν τα περισσότερα πουλιά της χώρας. Εκεί έκανε το καινούριο του νοικοκυριό. Βρήκε δουλειά να βοηθάει στο διπλανό χωριό - πάντα χρειάζεται ένας γραμματιζούμενος. Και βολεύτηκε



Τώρα, όταν ακούει πουλιά, δεν ξέρει αν είναι τα "δικά του" ή τα πραγματικά. Γιατί ο τόπος είναι παράδεισος των πετεινών - κι έγινε ακόμη πιο πολύ αφότου ήρθε αυτός κι έδιωξε τους λίγους κυνηγούς και τα παιδιά με τις ξόβεργες.

Όλη μέρα κελαηδισμοί αντηχούν στ' αυτιά του. Και τι τον νοιάζει από πού έρχονται;

Ένιωσε τότε πως ο μόνος τρόπος να μη φοβάσαι τη διαφορά ανάμεσα στην ψευδαίσθηση και την πραγματικότητα, είναι να την καταργήσεις.

Χάρηκε που τα ανύπαρκτα πουλιά τον έφεραν κοντά στα υπαρκτά.

Και, για πρώτη φορά, μετά από πολλά χρόνια, ήταν ευτυχισμένος.



Έμαθα πως ένας φίλος μπήκε προχθές σε ψυχιατρική κλινική. Στην σκέψη του θυμήθηκα αυτό το κείμενο. Οι φωτογραφίες είναι από το βιβλίο "Κερκίνη" του Νίκου Πέτρου, Κοαν 1995 (με πρόλογο δικό μου).

419 σχόλια:

«Παλαιότερο   ‹Παλαιότερο   201 – 400 από 419   Νεότερο›   Νεότερο»
guerrero762 είπε...

@κ.Δημου Ν.

Το γνωριζω αλλα ως ομιλων την "μακεδονικην" Ελλην(την εμαθα απο τον εκ Φλωρινης καταγομενο παππου μου)ειπα να κανουμε και ενα μακεδονικο διαλογο με τον γραικοwhatever τυπο.
Γλωσσολογικη σημειωση:Ενας Σερβος-Κροατης-Βοσνιος καταλαβαινει μια χαρα τα "μακεδονικιτα" και το αντιστροφο.Ενας Βουλγαρος απλως ακουει μια διαλεκτο της γλωσσας του.

harrygreco είπε...

Απεχθανομαι τις ανευ λογου παρεξηγησεις,οι γραικοι επιχειρησαν να πουν & το βουνο Μπελες αλλιως.Εφ' οσον η περιοχη ειναι μακ,οι σωστες ονομασιες ειναι μονο μακ,οχι αρχαιες.

glenn είπε...

@harry: Ναι αλλά αυτό που δε γνωρίζεις είναι ότι η λέξη Μπέλες προέρχεται από το Βάλας, αρχ. συντ. βαλανίδιον.
*
*
*
*
*
*
*

glenn είπε...

*
*
*
*
*
*
*
ζντουουουουπ!
Όπως ακριβώς και η λέξη κιμονό προέρχεται από το ελ. χειμώνας.

BadlyDrawnBoy είπε...

guerrero762 said...
@κ.Δημου Ν.

Το γνωριζω αλλα ως ομιλων την "μακεδονικην" Ελλην(την εμαθα απο τον εκ Φλωρινης καταγομενο παππου μου)

Σο πράις;

Με πόσα λάμδα γάλος(sic) είσαι; μια μέρα θα εξηγήσω στο harry την κατάσταση με τους γάλλλους(sic) στο βόριο τμήμα της δ. μακεδονίας (δεν ξερω τί παιζει στα γρεβενα)

Λέλε μάικο σhιότα πέλε τράικο


To τρίπτυχο του καλού Γάλλλου ή Γάλου (καμία σχέση με το φράγγικο έθνος)


γκλάβα - κράβα - μαγγάρε

guerrero762 είπε...

Nema problema gospodin Harry.
Dobra noc.
Ουδεμια περεξηγηση κυριε Χαρρυ.
Καληνυχτα!

synas είπε...

Αν δεχθούμε, πως εμπεριέχουμε το σύμπαν και ως εκ τούτου έχουμε τη δυνατότητα να «βλέπουμε» αυτό που μας λέει ο άλλος, τότε στην «τρέλα» μάλλον κάποια βασικά αρχεία καταστρέφονται (corrupt) ή στη χειρότερη διαγράφονται (delete) κι έτσι αναπόφευκτα χάνουμε επαφή με το «άλλο» και απομονωνόμαστε.
Ή ενίοτε εστιάζουμε στο εναπομείναν εντός μας «σύμπαν» (οξύμωρο) και -προσπαθώντας να το εκφράσουμε- δημιουργούμε.

glenn είπε...

Είπες synas: "Αν δεχθούμε, πως εμπεριέχουμε το σύμπαν..."

Ώπα! Αν δεχθούμε κάτι τέτοιο θα σκάγαμε απ' το πάχος...

harrygreco είπε...

Ντεν γκνωριζει μακεντονσκι & ντεν καταλαβαινει αν βριζει ή λεει καλα λογκια...Παντως το μπλογκ ειναι χρυσωρυχειο,βρεθηκε & μακεδονογραικος που προδιδει τη μακεδονωσυνη του & δηλωνει ελ,οπως δυστυχως τοσοι αλλοι γενιτσαροι εκει πανω...

libertarian είπε...

Ένας από τους φόβους μου όταν ήμουν μικρός ήταν μην τρελαθώ και αρχίσω να βλέπω πράγματα... βρικόλακες, λυκανθρώπους etc. Στο δημοτικό έβλεπα πολλές ταινίες τρόμου αλλά ήξερα ότι ποτέ δεν πρόκειται να συναντήσω ένα από αυτά τα πλάσματα γιατί απλά δεν υπήρχαν. Μια μέρα όμως είδα μια ταινία με τον Σέρλοκ Χόλμς όπου οι κακοί είχαν κάτι παραισθησιογόνα βελάκια που έκαναν τους ανθρώπους να βλέπουν πράγματα... δαίμονες και τέτοια. Και τότε η ιδέα ότι θα μπορούσα να δω με τα ίδια μου τα μάτια πλάσματα που δεν υπήρχαν με πλημμύρισε με τρόμο! :-Ρ

Άσε που δεν θα μπορούσα ποτέ να βρώ λίγη ησυχία μόνος γιατί όπως λέει και το τραγουδάκι των Annihilator

Schizos (Are Never Alone)

There are so many people in my mind, all trying to speak at once. How can
it be so quiet on the outside when there is such a confused noise in my
head?
My brain is racing, pounding. I want to be free and happy, but the
voices are so angry, they contradict my wish to be content.
Voices. Voices.
Will I never be alone?

Χριστίνα είπε...

Ωραία τα λέμε και τα συλλογιζόμαστε για την κατάθλιψη, την σχιζοφρένεια, αλλά οι περισσότερες εικόνες που περιγράφονται είναι λίγο κινηματογραφικές. Ο ιδιοφυής τρελός μαθηματικός, ο καλλιτέχνης, ο τρελός που απλά ζει στον κόσμο του και εμείς στον δικό μας. Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Οι άνθρωποι αυτοί υποφέρουν. Φανταστείτε μια ζωή να βλέπεις να σε τρώνε σκουλήκια, να πιστεύεις ότι είσαι ο ήλιος και να μένεις ακίνητος για να μην
κάψεις τους γύρω σου, να κοιμάσαι δίπλα σε περίεργα όντα που κανείς δεν βλέπει και ακόμα πιο φρικιαστικές εικόνες. Αυτά βιώνουν οι ασθενείς (γιατί είναι ασθενείς) και όχι πουλάκια και χαριτωμενιές. Και υποφέρουν, φοβούνται, τρομάζουν και αυτοκτονούν.

Jacobo είπε...

@Synas
Φοβερή σκέψη!

Πριν σε ξαποστείλουν απο εδώ σαν τρελό γράψε ακόμα κάτι please.

heinz είπε...

glenn said...

"Είπες synas: "Αν δεχθούμε, πως εμπεριέχουμε το σύμπαν..."
Ώπα! Αν δεχθούμε κάτι τέτοιο θα σκάγαμε απ' το πάχος... "

Κι όμως το εμπεριέχουμε, το μέρος είναι όλον, αλλά ας μη μπούμε σ' αυτό, θα μας πει ο τα πανθ' ορών ότι φιλοσοφούμε (και θάχει και δίκιο). Αν όμως έχεις ασχοληθεί με οντολογίες, πρέπει να το πιάνεις το νόημα.

@all

Αφού δεν το λένε οι ειδικοί, να το πω εγώ:

Διακρίνονται δυο κατηγορίες κατάθλιψης: Η αντιδραστική και η ψυχογενής (νομίζω). Το σαλτάρισμα από θάνατο, απώλεια, ματαίωση, αλλαγή περιβάλλοντος, σοβαρή εγχείρηση (ΝΔ) κλπ. κλπ. είναι αντιδραστικές καταθλίψεις. Αντιδράσεις δηλαδή σε μια υπαρκτή διαταραχή από το περιβάλλον.

Η κατάθλιψη ως νόσος είναι άλλο πράγμα!!!

apousia είπε...

FERNANDO PESSOA
Πίσω από τις μάσκες.

''Εφόσον δεν έχεις συνείδηση της τρέλας σου και αυτή είναι ήπιας μορφής,είσαι φυσιολογικός.
Εφόσον δεν έχεις συνείδηση της τρέλας σου και αυτή είναι μεγάλη,είσαι τρελός.
Όποιος αντίθετα,έχει συνείδηση της τρέλας του που παραμένει ήπια,είναι ένας άνθρωπος χωρίς ψευδαισθήσεις.
Εάν έχεις συνείδηση και η τρέλα σου είναι μεγάλη,τότε είσαι ιδιοφυία.

glenn είπε...

@ΝΔ: Αυτό που είχα πει για την κατάθλιψη που είπες πως πέρασες είναι στην Καταραμένη Καθημερινότητα, απάντηση στον aggelos-x-aggelos: "Γράφοντας. Είναι η θεραπεία μου..."
γΚαμήλα είμαι ο πο@στης. :-))

BadlyDrawnBoy είπε...

Tο φαινόμενο «Δικηγόρος, Αλέξης –γαμάω και δέρνω- Βούγιας» μπορεί να ερμηνευτεί με ψυχολογικούς-ψυχιατρικούς όρους ή η επιστήμη δεν έχει κάνει τόσο μεγάλα άλματα προόδου;


Ως γνωστόν, ο δικηγόρος του εωσφόρου μετά το Βαλλιανάτο έδειρε και έναν προπονητή σήμερα. Όπου να’ ναι έρχεται και η σειρά του Λαζόπουλου

glenn είπε...

@bdb: Άστον αυτόν. Είναι συνήγορος ... της αντιπολίτευσης. Δεν τολμάει να τον πειράξει κανείς. Έως ότου αρθεί το μαγικό χέρι της προστασίας, βέβαια...

synas είπε...

Αλέξης Κούγιας.
Ο καημένος ο Βούγιας σίγουρα δεν δέρνει. Τώρα για το άλλο; θα σε γελάσω.
Και για τον Κούγια επίσης θα σε γελάσω...
Πάντως σίγουρα κάτι δεν πάει καλά κι αναρωτιέμαι κι εγώ χρόνια τώρα, πώς είναι δυνατόν να γίνεται αποδεκτός αυτός ο άνθρωπος.

heinz είπε...

Σε ένα χωριό του Θιβέτ, κάπου στα τέλη 18ου, αρχές 19ου αι., γεννήθηκε ένα μοναδικό βρέφος: μια χρυσή βίδα πρόβαλλε από τον αφαλό του.

Οι χωρικοί, που ένοιωσαν ότι κάτι μοναδικό συμβαίνει, το πρόσεχαν σαν τα μάτια τους και το παρακολουθούσαν περήφανοι να μεγαλώνει. Κατέληξαν ότι είναι μια θεότητα, και τον μετέφεραν σε μια σπηλιά για να μην ενοχλείται στο διαλογισμό του από την καθημερινότητα του χωριού.

Τα χρόνια περνούσαν και το παιδί, μετά έφηβος, ήταν μόνιμα στη στάση του λωτού, με το βλέμμα συγκεντρωμένο στον αφαλό του.

Τη μέρα των 17ων γενεθλίων του, οι χωρικοί μαζεύτηκαν γύρω από τη σπηλιά του, με προσφορές.

Ξαφνικά το παιδί, ξεβίδωσε γρήγορα την βίδα, σήκωσε το κεφάλι και ατένισε τους χωρικούς. Ύψωσε το αριστερό του χέρι και ανάμεσα στο δείκτη και τον αντίχειρα, έλαμπε η χρυσή βίδα. Οι χωρικοί σώπασαν και γονάτισαν.

Το παιδί, τινάχτηκε όρθιο. Ακούστηκε ένας πνιχτός, πλαδαρός ήχος: του είχε πέσει ο κώλος....

Αφιερωμένο στον harry.

Υ.Γ. Συγγνώμη κ. Δήμου...

BadlyDrawnBoy είπε...

@ heinz


αυτό έγινε στα αλήθεια ή απλώς λογοτεχνίζεις

heinz είπε...

@BadlyDrawnBoy

Έλα μωρέ, για όνομα Θεού :-)

(κω)λογοτεχνίζω....

glenn είπε...

@bdb: Τώρα, θες σοβαρά απάντηση;

georgia m. είπε...

Όταν σκέπτομαι ψυχική νόσο το μυαλό μου πάει αυτόματα στην Virginia Woolf και στην Emily Dickinson.Ακόμα και στην Sylvia Plath.Σκέπτομαι το καθημερινό μαρτύριο στο οποίο θα υποβάλλονταν,τις περισσότερες φορές εν αγνοία ακόμα και των δικών τους ανθρώπων.
Η ψυχική νόσος είναι,νομίζω,απείρως πιο μοναχικός και προσωπικός δρόμος σε σχέση με την σωματική...

synas είπε...

BadlyDrawnBoy said...
heinz, αυτό έγινε στα αλήθεια ή απλώς λογοτεχνίζεις

Στ΄ αλήθεια έγινε! Βγήκε μια ελαττωματική παρτίδα και ο Θεός φρόντισε να βιδώσει καλά τους κώλους των παιδιών αυτών με χρυσές βίδες.
Στο Θιβέτ το εξέλαβαν –ως ήταν βεβαίως-βεβαίως- ως θεϊκό σημάδι.
Σε άλλες χώρες, απλώς άρπαξαν κατά τη γέννηση τη χρυσή βίδα και πέταξαν τα άκωλα παιδιά.
Σε άλλες πάλι χώρες, οι γονείς πούλησαν τη χρυσή βίδα και με τα λεφτά έκαναν εγχείρηση στα παιδιά τους.
Και στην Ελλάδα ένα τέτοιο παιδί, που έστειλε ο Θεός, του κάνανε μια πατέντα, του βίδωσαν τον κώλο με μια κοινή βίδα και τη χρυσή την έβγαλαν για προσκύνημα κι από τότε ζουν και οι γονείς και το παιδί και τ’ αδέλφια του ζωή χαρισάμενη.

paragrafos είπε...

Εναλλακτική "ανάγνωση" του εν λόγω διηγήματος:
---------------------------------
Εισαγωγή:
Αν και το διήγημα κάνει λόγο για "τρελό" και "φάρμακα", προσωπικά το αντιλήφθηκα περισσότερο ως ποιητική πρόζα (συγγνώμη για το οξύμωρο) με αλληγορικές διαστάσεις.

Διέκρινα τις παρακάτω έξι ενότητες (ωραία συνθεση με αρχή, μεση και τέλος):

1η ενότητα: "Ξύπνησε... έως ... κατι πρέπει να γίνει."

Εδώ γίνεται λόγος για ψευδαισθήσεις (ανύπαρκτους κελαηδισμούς), ευχάριστες όμως στις οποίες ο "λογικός εαυτός" αντιδρά φυσιολογικά, δηλαδή αναμενόμενα -όπως η κονωνία το θέλει: "πρέπει να δω έναν γιατρό" που του δίνει χάπια.

2η Ενότητα: "Ο γιατρός του έδωσε" έως "κοιμόταν πιο βαθιά".

Η επίδραση των φαρμάκων εξαφανίζουν μεν τις ψευδαισθητικές αρμονίες, κλέβουν όμως και τις ποικίλες μεταπτώσεις του ψυχικού του κόσμου, δηλαδή το αλατοπιπερο της ζωής, ίσως και την ουσία τής ζωής.

3η ενότητα: Τώρα όμως ο ήρωάς μας τρομάζει από τη "σιωπη" του μπετόν, εξαιτίας δηλαδή της αλλοτριωτικής, ακαλαίσθητης, πνιγηρής και καταθλιπτικά μονότονης τάχα φυσιολογικής (δηλαδή λογικής) ζωής και πραγματικότητας.

4η ενότητα: "Ξαναπήγε στο γιατρό" έως "στο φόβο της τρέλας"

Τώρα ο γιατρός καλείται να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της θλιβερής πραγματικότητας αλλά με τα νέα χάπια μόνο ο ύπνος γίνεται ευχάριστος. Όταν ξυπνάει ο ήρωάς μας πέφτει πάλι στην κατάθλιψη.

5η ενότητα: "Αλλά μια μέρα" έως "θα του έδινε παλι χάπια"

Η μεγάλη απόφαση για απεξάρτηση και επιστροφή στην αρχική κατάσταση. Τώρα όμως ο ήρωάς μας καταπολεμάει τον τρόμο του για τις ευχάριστες μουσικές του ψευδαισθήσεις, ή καλύτερα έχει να καταπολεμήσει τις ανασφάλεις που του έχει εμφυσήσει η κοινωνία.

6η: "Πέρασε καιρός" μέχρι τέλους.

Ο ήρωας βρίσκει τη λύση στη μέση οδό υπέρ όμως της έμφυτης ροπής του προς τις μελωδίες, δηλδ την καλλιτεχνική αναζήτηση. Προσαρμόζει στα ακούσματα της καρδιάς του τις επιλογές της λογικής του.


Επιμύθιο:

Στο διήγημα έχουμε τον ήρωα που ζει συγκεκριμένες καταστάσεις αλλά και τις ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ του ερμηνείες για τις καταστάσεις αυτές.

Πίσω απο τους ευχάριστες ψευδαισθήσεις του ήρωα, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται η καλλιτεχνική φύση του ανθρώπου ο οποιος ΕΠΙΘΥΜΕΙ να αφεθεί στο πανέμορφο πέλαγος της καλλιτεχνικής δημιουργίας και φαντασίας, στη ατμόσφαιρα της οποίας πεταρουδίζουν οι ποικίλοι κελαηδισμοί της ψυχής: χρωμάτα, σχήματα, μουσικοί φθόγγοι, ονειρικές εικόνες με στίχους καμωμένες και και και...

Και πώς θα ζήσει ένας άνθρωπος κάνοντας το κέφι του, ζώντας ως καλλιτέχνης, δίνοντας λογαριασμό αποκλειστικά στο συγκινησιακό του αισθητήριό, στις αισθήσεις του και στην αισθαντικότητά του;

Οπότε έρχεται ο ΕΛΕΓΧΟΣ της λογικής για να προσγειώσει "ανώμαλα" τον ήρωα και να του υποδείξει την πεπατημενη, η οποία όμως δεν θα του δώσει την πολυπόθητη ψυχική ισορροπία.

Εν τέλει, όταν ο ήρωας αποφάσισε να δώσει προτεραιότητα στην δήθεν άναρχη και τάχα παράλογη (κατά την κοινωνία) φωνή τής καλλιτεχνικής του ψυχής, και να υποτάξει στα κελεύσματά της την λογική του (με το να ζήσει ταπεινά και φτωχικά - αλλα ΦΥΣΙΚΑ ως καλλιτέχνης) τότε θα βρει και τη ηρεμία του.

Με συγχωρείτε που "είδα" στο διήγημα του ΝΔ την παραπάνω αλληγορία. Ίσω έχω τους λόγους μου... Οπότε συγγνωμη για την αυθαιρεσία και την πολυλογία.

Με αγάπη

Παράγραφος






Τη μέρα η θλίψη παραμένει

paragrafos είπε...

διαγράψτε παρακαλώ το "συγγνώμη για το οξύμωρο" ήλθε απο αλλού.

olgadimi είπε...

Kαλησπέρα, σήμερα μου θυμίσατε, μια ανεκτίμητη φίλη.Κατάληξε σε ψυχιατρική κλινική από τη δυσφορία του δήθεν στη ζωή μας.
Νόμιζω οτι είναι προτιμότερο να ζεί κανείς σήμερα στο όνειρο παρά στην εγκλειματική πραγματικότητα που σκοτώνει ο,τι πιο όμορφο κουβαλάμε μέσα μας απο τη στιγμή που γεννηθήκαμε.Αυτοί οι άνθρωποι σαν το φίλο σας, είναι πιο ατόφιοι από εμάς,γιατι τρελαίνονται με τα δήθεν ένω έμεις οι Γραμματιζούμενοι ναι μεν τα χλευάζουμε για το image, απο την άλλη τα υπηρετούμε.

sizenagir είπε...

Ν.Δ. είπε:
Φυσικό είναι να υπάρχουν άσχετοι εδώ μέσα - το παράδοσξο θα ήταν να υπήρχαν μόνο ειδικοί!

Εσείς κύριε Ν.Δ. σε ποια κατηγορία ανήκετε?
Φυσικά ως Μέγας Φιλόσοφος κατέχετε όλες τις επιστήμες (και την ψυχιατρική φυσικά).

Ν.Δ. είπε:
Μία μελέτη αμερικανών ψυχιάτρων είχε αναλύσει την ζωή 200 μεγάλων δημιουργών και είχε καταλήξει ότι το 85% ήταν καταθλιπτικοί. Φαίνεται ότι υπάρχει συσχέτιση κατάθλιψης και δημιουργικότητας.

Θα σας παρακαλούσα να κοιτάξετε πάλι αυτή την μελέτη και να διευκρινήσετε αν μιλάει για καταθλιπτικούς ή μανιοκαταθλιπτικούς. (Αν υπάρχει κάποιος ψυχίατρος ίσως μπορεί να το επιβεβαιώσει). Βέβαια εδώ μπαίνει πάλι η στατιστική, αν σε ένα δείγμα εκατό ανθρώπων αντιστοιχεί ένας μανιοκαταθλιπτικός καθώς και ένας δημιουργός τότε είναι μαθηματικά βέβαιο στο πέρασμα της ιστορίας ότι ένας σημαντικός αριθμός ασθενών θα ήταν και σημαντικοί δημιουργοί. (τα ποσοστά βέβαια είναι αυθαίρετα).

Θα επαναλάβω
Η φιλοσοφική διαίσθηση (και η θρησκευτική πίστη) όσον αφορά στις επιλογές της φύσης δεν ωφελεί.

Richard Feynman*

*η προσθήκη της παρένθεσης είναι δική μου (το λέω για να μην έχουμε παρεξηγήσεις)

΄Φαίνεται ότι η παραπάνω έκφραση επιβεβαιώνεται στην περίπτωση αυτή.¨

Με Εκτίμηση

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
harrygreco είπε...

Καταλαβαινω τα μπλογκ*λοπαιδα,εχουν φτιαξει ενα κυκλωμα 5-6 ατομων οι οποιοι στριφογυρνανε στα μπλογκ τους. Κανενας φυσιολογικος ξενος δεν μπαινει εκει μεσα. Η απορριψη απο τον υγιη κοσμο τους εχει τρελλανει.Πουλανε μουρη με ξενες σκεψεις,ο ενας ειπε αυτο,ο αλλος ειπε εκεινο...Χτυπιουνται στο πατωμα & βριζουν.Ουσιαστικα,τους λειπει η αγαπη & πιστευω οτι κανεις τους δεν εχει ουτε γκομενα. Τους λυπαμαι.

georgia m. είπε...

harry reloaded:
Εγώ,πάντως,harry,έχω.Είμαι λοιπόν καλά,γιατρέ μου ή ανήκω και εγώ σε αυτούς;;;
:)

sizenagir είπε...

Harry reloaded


Γίνε πιο σαφής!
Εκφράσου ελεύθερα, να λες αυτό που έχεις να πείς κατάμουτρα χωρίς υπονοούμενα.

Nikos Dimou είπε...

paragrafos said...
"Εναλλακτική "ανάγνωση" του εν λόγω διηγήματος:"

Εναλλακτική αλλά απόλυτα νόμιμη! Είπα από την αρχή ότι πρόκειται για αλληγορία. Άλλωστε όσες περισσότερες αναγνώσεις επιδέχεται ένα κείμενο τόσο πιο πλούσιο είναι. (Ευχαριστώ).

sizenagir said...
Ν.Δ. είπε:
Φυσικό είναι να υπάρχουν άσχετοι εδώ μέσα - το παράδοσξο θα ήταν να υπήρχαν μόνο ειδικοί!

Εσείς κύριε Ν.Δ. σε ποια κατηγορία ανήκετε?
Φυσικά ως Μέγας Φιλόσοφος κατέχετε όλες τις επιστήμες (και την ψυχιατρική φυσικά).


Η ειρωνεία δεν έχει θέση ανάμεσα σε ανθρώπους που συζητάνε.

Εγώ έχω μόνο μία ιδιότητα: του συγγραφέα. Ως τέτοιος γράφω κείμενα και τα θέτω υπό συζήτηση. Ναι, έχω σπουδάσει φιλοσοφία - και αυτό μου δίνει ορισμένες γενικές αρχές, χωρίς να με κάνει ειδικό σε τίποτα.

carder είπε...

παράκληση να μην αναφέρεστε στον Feynman σαν ειδικό των πάντων. Μεγάλος Φυσικός ήταν ο άνθρωπος, στα υπόλοιπα τίποτα το σπουδαίο. Ο φιλος του Gell-Mann , επίσης Νομπελίστας, τον χαρακτήριζε μυθομανή που έφτιαχνε ανέκδοτα για τον εαυτό του ενώ ο Freeman Dyson τον αποκαλούσε διάνοια και σαλτιμπάγκο

to ena kai to mhden είπε...

Καθένας που έρχεται σ'εμέ και ακούει τους λόγους μου και τους εκτελεί,θα σας δείξω με ποιόν είναι όμοιος.Μοιάζει με άνθρωπον που όταν έχτιζε το σπίτι του,έσκαψε βαθειά και έβαλε θεμέλια επάνω στην πέτρα.Όταν δε έγινε πλημμύρα,έπεσε ο ποταμός επάνω στο σπίτι εκείνο αλλά δεν μπόρεσε να το σαλεύση,διότι ήτανε θεμελιωμένο επάνω στην πέτρα.Εκείνος όμως που άκουσε τους λόγους μου αλλά δεν τους εξετέλεσε,μοιάζει με άνθρωπον που έχτισε σπίτι επάνω στο χώμα χωρίς
θεμέλια'έπεσε ο ποταμός επάνω του και αμμέσως κατέρρευσε και η καταστροφή του σπιτιού εκείνου ήτο μεγάλη.(ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 6 47-49)

sizenagir είπε...

Ούτε η ειρωνεία έχει θέση αλλά ούτε και η αυθεντία..


Η ειρωνεία ήταν σκόπιμη και τον στόχο της θεωρώ τον πέτυχε.
Δεν ήθελα να σας προσβάλω σε καμιά περίπτωση.

studentPsych είπε...

Δεν κατανοώ. Από τη στιγμή που πιάσατε ένα θέμα επιστήμης, γιατί δεν ρωτάτε ειδικούς ;

www.psychologia/gr/guestb

Εγώ έχω μάθει ότι όταν με πονά το μάτι πάω στον οφθαλμίατρο ρε παιδιά. Δεν λέω δικά μου.

sizenagir είπε...

Είμαι σίγουρος ότι ανεβαίνει σε λίγο το νέο Post!

Λάβετε Θέσεις!

studentPsych είπε...

www.psychologia.gr/guestb

nikanor είπε...

Καλησπέρα,
θα αρχίσω με ένα ανέκδοτο:
Τα στάδια της παράνιας είναι τρία:
Στη πρώτη φάση την καταλαβαίνεις μόνος σου, οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν τίποτε.
Στη δεύτερη φάση την καταλαβαίνεις και εσύ και οι άλλοι.
Στη τρίτη φάση την καταλαβαίνουν μόνον οι άλλοι.

the resident είπε...

"Η τρέλα είναι ένας λησμονημένος δρόμος" από το ινδικό έπος Mαχαμπαρατα
Προβλέπω την τρέλα να την ακολουθήσει η αυτοκτονία ( ποστ ).

glenn είπε...

@φοιτητής ψυχ: Είμαι σίγουρος πως έχετε έρθει από εξωτερικό και στα Ελληνικά είστε αυτοδίδακτος...

Nikos Dimou είπε...

sizenagir said...
Είμαι σίγουρος ότι ανεβαίνει σε λίγο το νέο Post!
Λάβετε Θέσεις!

Mην είστε καθόλου σίγουρος. Πάω για ύπνο.

(Ε όχι και δύο ποστ την ημέρα!).

bongo είπε...

Ως ειδικό (ειδικευόμενος ψυχίατρος) επιτρέψτε μου μερικές επισημάνσεις: Η ψυχιατρική είναι μια ειδικότητα που, δυστυχώς, εξελίσσεται βραδύτερα σε σχέση με πολλές άλλες. Ο λόγος είναι ότι δεν εξαρτάται άμεσα από τις νέες τεχνολογίες, που βοηθούν πάρα πολύ άλλους τομείς (π.χ μικροχειρουργική, μαγνητικοί, υπέρηχοι κ.τ.λ.). Επίσης, η ψυχιατρική είναι ίσως η πιο παρεξηγημένη ιατρική ειδικότητα, διότι επί αιώνες είχε να αντιμετωπίσει προκαταλήψεις, φοβίες, θρησκευτικούς παραλογισμούς, αλλά και τις φιλοσοφικές αγκυλώσεις των ίδιων των ψυχιάτρων, που επικεντρώνονταν κυρίως στην φανταστική εν πολλοίς έννοια "ψυχή", αφήνοντας κατά μέρος το οργανικό σκέλος της. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει μερικά σημαντικά βήματα. Πολλά νέα φάρμακα ελαττώσαν τις ανεπιθύμητες ενέργειες των παλαιότερων και η αντιμετώπιση του ασθενή στα ψυχιατρεία έγινε σαφώς πιο ανθρώπινη.

sizenagir είπε...

Μην με παρεξηγείτε αλλά θα ήθελα να πετύχω το πρώτο Comment.

Καλή σας νύχτα.

harrygreco είπε...

Φωτογραφιζονται απο μονα τους τα 5-6 γιουζερνεμια.Ο δε λεκτικος τραμπουκισμος τους μου θυμιζει τον *ουγια.Για οσους ειδαν το βιντεο,δυστυχως ο μπατσος τον προστατεψε απο τις μαπες του προπονητη. Θα ετρωγε βρωμοξυλο.Τον εκανε ο θεος καχεκτικο & δεν αντεχε την απορριψη απο τα κοριτσια,οταν ηταν ενα αφραγκο τιποτα. Γι' αυτο,ορθωσε το αναστημα του & τωρα εγινε ενα τιποτα με φραγκα. Η δε συζυγος του,ακομα & οταν παιρνει 10 φορες το 10 δεν πιανει 100.

Debby είπε...

Κάπου διάβασα ότι οι ψυχίατροι παρόλο που το όνομα του επαγγελματος τους υποδηλώνει ότι πιστευουν ότι ο άνθρωπος έχει ψυχή, στην πραγματικότητα ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Θεωρούν ότι όλη και όλη η ύπαρξη του ανθρώπου είναι μια χημική ένωση και με χημικές ενώσεις (φάρμακα) προσπαθούν να λύσουν τα όποια ψυχικά προβλήματα πιστευουν πως έχει κάποιος.

Από αυτούς που ξέρω να παίρνουν ψυχοφάρματα ποτέ κανείς δεν έγινε "καλά" καμιά περίοδο της ζωής του. Χειρότερα ναι.

Αυτό που μου έκανε δε περισσότερη εντύπωση ήταν ότι με μόνη την διάγνωση ψυχίατρου μπορεί να αποφασιστεί ο εγκλεισμός ενός ανθρώπου.

Με ποιο κριτήριο? Εχει αρχή και τέλος ο ψυχισμός του ανθρώπου?
Αυριο κάποιος σε χαρακτηρίζει τρελλό και μπορεί να σε φυλακίσει για το υπόλοιπο της ζωής σου.
Δεν είναι τρομερό?????

georgia m. είπε...

@sizenagir
Η "αρρώστεια" του Mickey είναι κολλητική;!
:)

harrygreco είπε...

Θα ξαναμπω πριν τον υπνο για ζ-μπρωξιμο για 300.

georgia m. είπε...

@debby

Από αυτούς που ξέρω να παίρνουν ψυχοφάρματα ποτέ κανείς δεν έγινε "καλά" καμιά περίοδο της ζωής του. Χειρότερα ναι.

.........

Μήπως υπερβάλλετε λίγο σε αυτό το σημείο;Εγώ πάλι έχω δει το αντίθετο.

georgia m. είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Debby είπε...

georgia m. said...
Μήπως υπερβάλλετε λίγο σε αυτό το σημείο;Εγώ πάλι έχω δει το αντίθετο.

Μακάρι!!! Εγώ ξέρω 3-4 περίπτωσεις όλες και όλες βέβαια αλλά καμιά δεν... πήρε τα πάνω της. Το 100% αυτών που ξέρω προσωπικά.
Δεν υπερβάλω γιατί δεν μίλησα για το σύνολο των ψυχικά ασθενών. Μόνο για αυτούς που ξέρω.

houlia είπε...

sizenagir said...
Μην με παρεξηγείτε αλλά θα ήθελα να πετύχω το πρώτο Comment.

Άλου πώς γίνεται:
Στέλνεις ένα πρωινό μειλ στο ΝΔ και του αποκαλύπτεις πως αν δεν το χτυπήσεις το ποστ, δεν ξαναγυρνάς!
(Εγώ βέβαια του πρότεινα συνωμοσιούλα αλλά εκείνος...αγρόν ηγόρασεν).
Έχεις ακούσει ότι όταν κάτι το θέλεις πολύ, "ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί για να το πετύχεις!?.Ε, λοιπόν όσο κι αν με ξενερώνουν οι ζεν ατάκες...το κόλπο έπιασε!
χωρίς καμία προσυνεννόηση! Σε διαβεβαιώνω ότι έτσι απλά σε μιά τυχαία στιγμή( και χωρίς να χτυπώ υπερωρίες-Μίκυ;)-πάνω απ τον υπολογιστή)έκανα ένα αδιάφορο refresh και ω του θαύματος!....

glenn είπε...

@bongo: σόρρυ που στο λέω έτσι κατάμουτρα φίλε, αλλά αν είσαι εσύ ειδικευόμενος ψυχ εγώ είμαι αστροναύτης. Όταν θα το διαβάσεις αυτό για να μου ζητήσεις τα ρέστα να είσαι έτοιμος για εξέταση.

bongo είπε...

Τα φάρμακα είναι ότι πιο πολύτιμο και χρήσιμο έχει αυτή τη στιγμή η ψυχιατρική.

sizenagir είπε...

Μου στείλανε ένα πολύ καλό e-mail.
Το επισυνάπτω.

Γιατί η γνώση είναι δύναμη!




Η παγκόσμια οικονομία με παραδείγματα





ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ: Έχεις 2 αγελάδες και δίνεις τη μία στο γείτονά σου



ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ : Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση παίρνει και τις δύο και σου δίνει λίγο γάλα



ΦΑΣΙΣΜΟΣ : Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση παίρνει και τις δύο και σου πουλά λίγο γάλα



ΝΑΖΙΣΜΟΣ : Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση τις παίρνει και σε σκοτώνει κιόλας



ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ : Έχεις 2 αγελάδες , η κυβέρνηση παίρνει και τις 2, σκοτώνει τη μία, αρμέγει την άλλη και στο τέλος πετά το γάλα



ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ : Έχεις 2 αγελάδες, πουλάς τη μία, αγοράζεις ένα ταύρο, πολλαπλασιάζεις το κοπάδι και η οικονομία αναπτύσσεται ομαλά. Στη συνέχεια, πουλάς όλο το κοπάδι, γίνεσαι εισοδηματίας και ζεις καλύτερα.



ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ : Έχεις 2 αγελάδες, πουλάς τη μία και αναγκάζεις την άλλη να παράγει το γάλα που αντιστοιχεί σε 4 αγελάδες. Αργότερα, προσλαμβάνεις έναν εμπειρογνώμονα για να αναλύσει τους λόγους για τους οποίους η αγελάδα έπεσε νεκρή.



ΓΑΛΛΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ : Έχεις 2 αγελάδες και απεργείς επειδή θέλεις 3.



ΓΙΑΠΩΝΕΖΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ : Έχεις 2 αγελάδες και τις ανασχεδιάζεις έτσι ώστε να έχουν το 1/10 του μεγέθους τους και να παράγουν 20 φορές περισσότερο γάλα. Μετά σχεδιάζεις ένα έξυπνο καρτούν, το ονομάζεις COWKEMON και το πουλάς σε όλο τον κόσμο.



ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις 2 αγελάδες και τις ανασχεδιάζεις έτσι ώστε να ζουν 100 χρόνια, να τρώνε μία φορά το μήνα και να αυτοαρμέγονται.



ΙΤΑΛΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες αλλά δεν ξέρεις που είναι, έτσι κάνεις διάλειμμα για φαγητό.



ΡΩΣΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες, τις μετράς και μαθαίνεις ότι στην πραγματικότητα έχεις 5. Τις ξαναμετράς και μαθαίνεις ότι έχεις 42. Την Τρίτη φορά μαθαίνεις ότι έχεις δύο ξανά. Μετά σταματάς να μετράς και ανοίγεις ακόμη ένα μπουκάλι βότκα.



ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες, 300 ανθρώπους να τις αρμέγουν, ισχυρίζεσαι ότι εξασφαλίζεις πλήρη απασχόληση και υψηλή παραγωγικότητα και συλλαμβάνεις τον δημοσιογράφο που ανακοινώνει τους παραπάνω αριθμούς.



ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες, τις πουλάς όσο-όσο, με τα λίγα χρήματα που σου δίνουν δίνεις προκαταβολή για να πάρεις αυτοκίνητο, το οποίο αποπληρώνεις σε 7.083 δόσεις.



ΙΝΔΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες και απλά τις λατρεύεις (είναι ιερό ζώο στην Ινδία)



ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ : Έχεις δύο αγελάδες και είναι και οι δύο τρελές

nikanor είπε...

Για να θυμηθούμε κι άλλους- και να συμπληρώσω τη GEORGIA- που από την κατάθλιψη κατέληξαν τρελοί- ή μήπως πάντα ήτανε? Δικούς μας (Καρυωτάκης, Βυζυηνός κλπ), και Ευρωπαίους (Nitsche, Schumann, κλπ)

Και να κλείσω με ένα ανέκδοτο:
Η παράνια έχει τρία στάδια:
Στο πρώτο την καταλαβαίνεις μόνος σου.
Στο δεύτερο την καταλαβαίνεις και εσύ και οι άλλοι.
Στο τρίτο την καταλαβαίνουν μόνον οι άλλοι.

Εμείς που ξενυχτάμε γράφοντας και σχολιάζοντας σε πιό στάδιο άραγε βρισκόμαστε?

Και μη μου πείτε στο Καλλημάρμαρο!

bongo είπε...

Σε τι διαφωνείς "φίλε" glenn;

fanatic είπε...

studentPsych said...
Δεν κατανοώ. Από τη στιγμή που πιάσατε ένα θέμα επιστήμης, γιατί δεν ρωτάτε ειδικούς ;

www.psychologia/gr/guestb



Δεν κατανοώ γιατί είσαι μαλάκας, μας το είπες 8η φορά. Άσε μας ρε φίλε στην αγιάτρευτη ψυχωσή μας για το blog του ΝΔ

mickey είπε...

Ρε παιδιά, τόσο "νέοι" είστε και ψαρώνετε; Αφού ο ...φοιτητής είναι το γνωστό troll - από καθηγητής έγινε μαθητής ;)

glenn είπε...

Σχεδόν στα πάντα ψυχίατρε bongo.

Debby είπε...

bongo said...
"που επικεντρώνονταν κυρίως στην φανταστική εν πολλοίς έννοια "ψυχή"-
Τα φάρμακα είναι ότι πιο πολύτιμο και χρήσιμο έχει αυτή τη στιγμή η ψυχιατρική.

Αν εσύ αγαπητέ bongo που είσαι νέος στο επαγγελμα αυτό, θεωρείς ότι η έννοια "ψυχή" είναι κάτι φαντααστικό και νομίζεις ότι κυρίως με τα φάρμακα θα θεραπευσεις τον ψυχικά ασθενή, αυτό και μόνο είναι ικανός λόγος να μην με κάνει ποτέ να αποφασισω μόνη μου να διαβώ κατώφλι ψυχιατρικού ιατρείου, και όχι οι προκαταλήψεις και οι φόβοι.

Filomila είπε...

Σ'ευχαριστώ, σ'ευχαριστώ, σ'ευχαριστώ.
Νιώθω την ανάγκη να το πω διαβάζοντας το κείμενο..

Έχω προβληματιστεί πολύ με το θέμα της τρέλας και νομίζω ότι όσο δεν αλλάζει ο τρόπος που την αντιμετωπίζουν οι σημερινές δυτικές κοινωνίες (μέχρι και πριν κάποια χρόνια τουλάχιστον στην (Κομμουνιστική) Κίνα, για παράδειγμα, η αντιμετώπιση της τρέλας ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη από αυτήν που εγκαθιδρύθηκε στις δυτικές κοινωνίες με την ίδρυση των ασύλων και τον βιο-ψυχοκοινωνικό ντετερμινισμό ως προσέγγιση επιλογής των ψυχιάτρων και κατόπιν των ψυχολόγων) αυτή η σκέψη θα με κατατρέχει: Πότε θα κάμει ξαστεριά?
Εύχομαι μάλλον να με κατατρέχει...

Έχω εργαστεί εθελοντικά σε ψυχιατρεία, έχω κάνει παρέα, έχω βγάλει βόλτα, έχω ταΐσει κι έχω ντύσει τρέλους. Αλήθεια σας λέω, δεν έπαθα τίποτα. Δεν "κόλλησα" κάτι, δεν αρρώστησα κι εγώ, δεν με πείραξαν ποτέ.
Δεν έπαθα τίποτα παραπάνω, παρακάτω ή διαφορετικό από ότι παθαίνω από την καθημερινή μου συναναστροφή με όλους τους "φυσιολογικούς". Πήρα πολύ αγάπη και ένιωσα υπέρμετρη ντροπή που άνθρωποι (ηλικιωμένοι οι περισσότεροι πλέον) έχουν πέσει στην ανάγκη του κάθε εθελοντή φοιτητή ψυχολογίας ή οποιασδήποτε άλλης προσέγγισης (με ή χωρίς σπουδές, με ή χωρίς εμπειρία - δεν έχουν καμία σημασία όλα αυτά όταν το πρωταρχικό ενδιαφέρον είναι ο Άνθρωπος) για να τους θυμίσει ΛΙΓΟ πως είναι να ζεις ανθρώπινα. Να λες τι σου αρέσει και τι όχι. Πότε θέλεις να φας. ΑΝ θέλεις να φας. Τι θέλεις να φας. Αν θες να ξυπνήσεις από τις 7 τα ξημερώματα επειδή εκείνη την ώρα έχουν βάλει στο πρόγραμμα τους νοσηλευτές (άλλα μεγάλα θύματα του Ασύλου και της Ιδρυματοποίησης) να σε ξυπνάνε.
Και να 'ρχεται ο παππούς δακρυσμένος, να κολλάει, σχεδόν, τη φάτσα του στη δικιά σου και να σου λέει "ευχαριστώ, ευχαριστούμε. Άλλον εμείς δεν έχουμε εκτός από εσάς. Ο θεός και η Παναγία και όλοι οι Άγιοι μαζί να σας έχουν καλά. Άλλον εμείς δεν έχουμε εκτός από εσάς. Να πάτε στο καλό. Ευχαριστούμε."

Εγώ σ'ευχαριστώ κύριε Κώστα που μου θυμίζεις πόσο απάνθρωποι μπορούμε εμείς οι "άνθρωποι" να γινόμαστε και πόσο εύκολο είναι ξαναγίνομαι άνθρωπος με το να κάτσω απλά δίπλα σου ν'ακούμε "τα πουλιά"...

Ο θεός κι η Παναγία κι όλοι οι Άγιοι μαζί να σας έχουν καλά.

bongo είπε...

Με τι να θεραπεύσω τον ψυχικά ασθενή debby;

glenn είπε...

Σε παρακαλώ αγαπητέ μυ! Εγώ δεν ψάρωσα. Απεκάλυψα με την δεύτερη την ταυτότητα του φοιτητή. Και τώρα βρίσκομαι σε φάση debunk του ψυχιάτρου bongo!

georgia m. είπε...

@debby:

Εγώ πάλι μιλούσα κυρίως από προσωπική πείρα...

@nikanor:
Εμείς,στο blog,μαλλον είμαστε σε μεταβατικό στάδιο...βιολογικής Γεωργίας!
:)

glenn είπε...

Κάτσε μυ. Μη φύγεις. Είναι ώρα που μπαίνουν τα τρόλια...

Debby είπε...

Θες να πεις ότι δεν σας μαθαίνουν κάτι εναλλακτικό από το χαπάκωμα?????

mickey είπε...

Λίγες ώρες έλειψα και το troll έπιασε κουβέντα με όλους. Μέχρι κι ο γάτος του απάντησε σοβαρά. Ε, ρε γλέντια!

Πάντως με απογοητεύσατε. Έλεγα πως θα κάνετε καμιά σοβαρή διατριβή (ειδικά ο Glenn) κι εσείς το ρίξατε στο chat. Ντροπή σας :P

Όσο για την "ασθένειά" μου, Γεωργία, η θεραπεία ήταν απλή! Ικανοποίησα κάθε μου επιθυμία. Έκανα κατοστάρα, διακοσάρα, τρακοσάρα, τετρακοσάρα, πεντακοσάρα, εξακοσάρα, 333 και το "πολυπόθητο" 666 (τα τρία τελευταία στο πασχαλιάτικο). Και χθες ικανοποίησα και την τελευταία μου επιθυμία, τον σεφτέ στο post No. 100 (διακριτικά και αθόρυβα). Τι άλλο να ζητήσω ο πόντιξ;

Θεραπεύτηκα!!!

glenn είπε...

Λοιπόν αγαπητέ ψυχίατρε bongo! Για να δούμε αν είσαι όντως ειδικευόμενος ψυχίατρος, απάντησέ μου σε μια απλούστατη ερώτηση. Είσαι έτοιμος; Πες μου ναι για να την ρίξω.

harrygreco είπε...

Οχι ονοματεπωνυμα στη σατιρα γιατι το μπλογκ θεωρητικα κινδυνευει με μηνυση για δυσφημιση. Ειναι σαν εφημεριδα.

mickey είπε...

Ποιος σας είπε ότι φεύγω;

Κι εσύ Glenn, αφού ΕΙΣΑΙ αστροναύτης (το λέει και το nick σου), τι πειράζεις τους ...ψυχίατρους;;;

the resident είπε...

ΤΑ φάρμακα για να έχουν τα μέγιστα οφέλη πρέπει να χρησιμοποιούνται σωστά και με σεβασμό. Τα ψυχοφάρμακα για τους υγιείς έχουν χρησιμότητα. Τα λαμβάνουμε κάτω από έντονα στρεσογονες και ψυχικά επώδυνες καταστάσεις και με την πάροδο αυτών τα αφήνουμε σιγά σιγά στην άκρη.

Σας προειδοποίησα για τα τρολ. Άφησα μια διεύθυνση παραπάνω Συναντήσατε εκεί κάποιο γνωστό?

aphrodite είπε...

Μυ, στο ηλ. σου ποστ πληζ!

glenn είπε...

Πάει ο bongo παιδιά! Ακόμα τρέχει... Πούσαι ρε bongoooo!!

sizenagir είπε...

Debby said:

Αν εσύ αγαπητέ bongo που είσαι νέος στο επαγγελμα αυτό, θεωρείς ότι η έννοια "ψυχή" είναι κάτι φαντααστικό και νομίζεις ότι κυρίως με τα φάρμακα θα θεραπευσεις τον ψυχικά ασθενή, αυτό και μόνο είναι ικανός λόγος να μην με κάνει ποτέ να αποφασισω μόνη μου να διαβώ κατώφλι ψυχιατρικού ιατρείου, και όχι οι προκαταλήψεις και οι φόβοι.


Για κάτσε βρε Debby.

Δηλαδή εσύ πιστεύεις στην ψυχή αλλά πιστεύεις και στα ζώδια (βλ. το προφίλ σου)?
Ας υποθέσουμε ότι κατανοώ την ανάγκη μου να πιστέψω στην ψυχή, εσένα ποιά ανάγκη σε κάνεις να πιστεύεις στα ζώδια?

glenn είπε...

Είπες μυ "αφού ΕΙΣΑΙ αστροναύτης"

Χα χα καλό.

bongo είπε...

Το να περιμένεις να θεραπευτεί μια σχιζοφρένεια χωρίς φαρμακευτική αγωγή, είναι σα να ελπίζεις να αντιμετωπίσεις μια πνευμονία χωρίς αντιβίωση. Τέλος πάντων. Μια τέτοια κουβέντα είναι άχαρη τέτοια ώρα (έχει και Θέμο). Η έννοια "ψυχικά ασθενής" καλύπτει τεράστια γκάμα διαταραχών και φυσικά δεν αντιμετωπίζονται όλες το ίδιο και όλες με φάρμακα.

mickey είπε...

Glenn και Bongo,

Μόλις διάβασα στην wikipedia αυτό και ξεράθηκα στο γέλιο!

Ακόμα χτυπιέμαι :D :D :D LOLOLOL

bongo είπε...

Ρίξτην!

glenn είπε...

Απίθανος ο bongo! Ενώ αυτός την άνοιξε την κουβέντα, τώρα τη λέει άχαρη! Γειά σου bongo μάγκα και καραμπουζουκλή!

mickey είπε...

Ήθελα να βρω αυτό, αλλά έπεσα σε άλλο ...λαυράκι :))

fanatic είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Filomila είπε...

@(dear) Andy Dufresne:
για το σχόλιο των 4.47 σημ. 1: αυτό κατά DSM IV (μπλιαχ...) θα ήταν Διασχιστική Διαταραχή (Διασχιστική Διαταραχή της Ταυτότητας).

ΩΣΤΟΣΟ, η ετικετοποίηση και η οποιαδήποτε ταμπέλα περισσότερο μας απομακρύνει από το πρόσωπο που ζητάει στήριξη παρά (προς στήριξη της θέσης όσων προασπίζονται τις διαγνωστικές κατηγορίες) μας βοηθάει να καταλάβουμε περί τίνος ΑΚΡΙΒΩΣ (και καλά...) πρόκειται και μας εξοικονομεί χρόνο ημάς τους "ΕΙΔΙΚΟΥΣ"...

ΕΠΙΣΗΣ, να διευκρινήσω μία συνηθησμένη παρανόηση: άλλο πράγμα η ψυχοθεραπεία και εν γένει η ψυχολογική στήριξη και άλλο η ψυχανάλυση. Η ψυχανάλυση είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας ανάμεσα σε πολλές. Η δημοτικότητά της οφείλεται στο ότι πρώτος ο Freud την όρισε τόσο συγκεκριμένα ως μορφή "συνομιλιακής θεραπείας", έδωσε έμφαση στη σχέση θεραπευτή-θεραπευόμενου και για άλλους πολλούς λόγους που δε θα αναφέρω αυτή τη στιγμή. Όμως, είναι μία πολύ συγκεκριμένη μορφή ψυχοθεραπείας και στην πραγματικότητα ΛΙΓΟΙ την ασκούν (στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό αν το δούμε αναλογικά στο σύνολο των ψυχοθεραπευτών) πλέον.

glenn είπε...

Ε όχι ρε γαμώτο! Όχι όχι όχι! Δεν το αντέχω!

glenn είπε...

Μυ, φύγε από μπροστά μου! Θα σε τηγανίσω! Θα φάω ψητό πόντικα απόψε!!!!!!

studentPsych είπε...

bongo, φυσικα και δεν είσαι ειδικευόμενος ψυχίατρος (αν ήταν θα ήξερες για την ψυχή). Υπάρχει σχετικό μάθημα στις ειδικές ψυχοθεραπείες.

Τώρα για ό,τι απορίες έχετε, παρατηρώ ότι αντί να τις ρωτήσετε στον ψυχίατρο www.psychologia.gr/guestb

τις ρωτάτε μεταξύ σας..

mickey είπε...

Glenn και Bongo:
Ρε σεις, δεν διαβάσατε το link που έβγαλα στη φόρα στις 12:24πμ;

Αντιγράφω από εκεί:

Glenn, whose full legal name consists of the single word "Glenn," is an American performer and artist. As a clown he was known variously as "Bongo", "Bongo the Clown", or "The Great Bongo"

ΑΠΙΘΑΝΗ ΣΥΜΠΤΩΣΗ - ακόμα γελάω =))

Υ.Γ. Ο Glenn μάλλον το διάβασε και έπεσε σε ...κατάθλιψη :))

glenn είπε...

Μα αυτό το link διάβασα προτηγανισμένε και σύντομα τηγανισμένε μυ, και χτυπιέμαι τώρα!

Debby είπε...

sizenagir said...
Για κάτσε βρε Debby.

Δηλαδή εσύ πιστεύεις στην ψυχή αλλά πιστεύεις και στα ζώδια (βλ. το προφίλ σου)?
Ας υποθέσουμε ότι κατανοώ την ανάγκη μου να πιστέψω στην ψυχή, εσένα ποιά ανάγκη σε κάνεις να πιστεύεις στα ζώδια?

Το τσέκαρες βλέπω! Να σου λύσω την απορία αγαπητέ μου!
Εδώ ένα μα...κας λέει μια κουβέντα και σε επηρεάζει. Σου έρχεται να του την ανταποδώσεις με τόκο.
Λες να γυρνάνε οι πλανήτες όλοι γύρω μας και να μην μας επηρεάζουν στο ελάχιστο????

Ελπίζω να καλύφθηκες!

sizenagir είπε...

Αγαπητέ Mickey δεν την ξέρεις καλά την ιστορία!
Καταρχήν στην περιγραφή του Glenn δεν βρήκες κανένα κοινό στοιχείο με την προσωπικότητά σου?
Ούτε καν το σκέφτηκες?

bongo είπε...

Το γεγονός μιας διαφωνίας σας οδήγησε στο συμπέρασμα ότι δεν είμαι ειδικευόμενος ψυχίατρος. Σε ότι έγραψα δέχτηκα ειρωνίες και σε ότι ρώτησα αντί για απαντήσεις ξαναδέχτηκα ερωτήσεις. Μερικοί εκτός από νταβατζήδες αυτού του blog είναι προφανώς και φωτεινοί παντογνώστες.

studentPsych είπε...

ΠΑΡΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΗΣ 03/12/2005 18:44
ΑΓΑΠΗΤΕ ΨΥΧΙΑΤΡΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΧΙΟΥΜΟΡ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΡΩΤΗΣΩ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΚΑΤΑΝΟΩ ΟΤΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΟΥΝ "ΧΙΟΥΜΟΡ" ΠΟΥ ΤΟ ΤΑΥΤΙΖΟΥΝ ΜΕ ΓΕΛΙΟΠΟΙΗΣΗ. ΕΓΩ ΟΜΩΣ ΕΧΩ ΔΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΤΟΜΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ "ΜΟΥΝΤΗ" ΚΑΙ ΒΑΡΕΤΗ , ΑΛΛΑ ΜΕ ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΓΛΥΚΑ ΣΧΟΛΙΑ, ΦΤΑΧΝΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ! ΚΑΠΟΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΙ ΣΤΟ ΝΟΥ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΞΗΣ : ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ, ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΑ «ΠΑΡΗ, ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΡΙΞΕ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΧΟΡΟ ΑΚΟΜΗ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ !» . ΑΝ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΣΚΕΤΟ «ΠΑΡΗ, ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΛΑ» ΙΣΩΣ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΠΟΛΥ ΤΥΠΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ, ΣΩΣΤΑ; ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΣΧΟΛΙΟ «ΡΙΞΕ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΧΟΡΟ ΑΚΟΜΗ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ» , ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΕΛΙΟΠΟΙΗΣΗ ΟΥΤΕ ΚΟΛΑΚΕΙΑ. ΤΟΤΕ ΑΥΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ; ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΞΗΣ : ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΕΝΑΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ , ΚΑΙ ΤΡΩΜΕ . Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΡΩΤΑΕΙ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ "ΤΙ ΘΑ ΠΙΕΙΣ" ΚΑΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ "ΑΓΝΟ ΠΑΡΘΕΝΟ... ΝΕΡΑΚΙ" ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΩΡΑΙΟ ΓΛΥΚΟ ΣΧΟΛΙΟ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΟΥΜΕ!ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΑΠΛΟ «ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ] ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΥΠΙΚΟΤΗΤΑ. ΕΣΕΙΣ ΛΟΙΠΟΝ ΠΩΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ; ΧΙΟΥΜΟΡ ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Πάρη ! Θα μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε το πρώτο σου παράδειγμα ως προσπάθεια ταύτισης και δημιουργίας θετικής εντύπωσης , ενώ το δεύτερο – «αισθάνομαι αμήχανα , που δεν πίνω οινοπνευματώδη , για αυτό προσπαθώ να το μετατρέψω σε αστείο» (κατά βάθος αυτό μπορεί να υπονοεί τον αυτοσαρκασμό) .

studentPsych είπε...

τα παραπάνω είναι από το www.psychologia.gr/guestb

« ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΕΙΝΑΙ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΟΤΑΝ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ »

Α. ΚΟΤΑΝΙΔΗΣ

maiosone είπε...

Μια κατανομή των σχολίων ανά nickname και θέμα θα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Τι λες Νίκο;

glenn είπε...

Άτιμε μυ. Μου πλήγωσες την υπερηφάνεια! Θα σου κόψω το ροκφόρ και θα τρώς απ' εδώ και μπρος μόνο φέτα! Και θάναι και δανέζικη!

Filomila είπε...

@ studentpsych: αυτό που κάνουμε λέγεται ΔΙΑΛΟΓΟΣ.
Βοήθησε κατά καιρούς και την επιστήμη, που τόσο ευλαβικά φαίνεται να εμπιστεύεστε, να προοδεύσει (κι όμως!)

Με κάτι τέτοιες απόψεις "πονάει δόντι πάω στον οδοντίατρο" (παρότι με τη συγκεκριμένη θα συμφωνήσω - βγάζω άλλωστε και φρονιμήτη και του αντιστέκομαι σθεναρά προκειμένου να μην..φρονιμέψω!) αποδεκατίστηκε το ανθρώπινο πρόσωπο και όσοι ασχολούνται με αυτό δεν κοιτάζουν να το βοηθήσουν στο σύνολο αλλά, πρόσκαιρα, να αντιμετωπίσουν το σύμπτωμα...

Το ανθρώπινο πρόσωπο είναι ενιαίο. Ψυχή και σώμα και νους και περιβάλλον και ΟΛΑ.

(Κρίμα τα post είναι τόσα πολλά που δεν προλαβαίνω να τα διαβάσω όλα. Ενδιαφέρον forum σήμερα!Το θέμα αγγίζει..)

studentPsych είπε...

Φιλοζωική Εταιρία 27/10/2005 13:24
Καλησπέρα. Διατελλώ μέλος φιλοζωικής εταιρίας και θα ζητούσα τη γνώμη σας για την αιτία που στα ζώα δεν υπάρχει αλτρουισμός. Για πιο λόγο ως ψυχίατρος το πιστεύετε αυτό. Θα ήθελα επίσης να μου πειτε αν πιστεύετε ότι τα ζώα έχουν ψυχολογία και αυτά. Δηλαδή τα σκυλιά στενοχωριούνται και χαίρονται; έχουν λογική καθόλου ή μόνο ένστικτο; Να είστε πάντα καλά! Δρ - Νικόλαος

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Δρ. Νικόλαε ! Πιστεύω ότι τα θετικά και τα αρνητικά συναισθήματα είναι ένα «όπλο» της φύσης , το οποίο εξασφαλίζει την επιβίωση του είδους . Τα θετικά συναισθήματα συνοδεύουν την εκτέλεση των βασικών και πιο σύνθετων αναγκών του οργανισμού (διατροφή , έκκριση , αναπαραγωγή ) , ενώ τα αρνητικά – την καταστολή τους . Η έλλειψη αλτρουισμού οφείλεται στην αντίθεση του στον φυσικό νόμο – φροντίζω πρώτα τον εαυτό μου . Μόνο ο άνθρωπος διακατέχεται από ένοχες (οι οποίες είναι επίκτητες και λειτουργούν εις βάρος του προσωπικού συμφέροντος του) , και μάλιστα αρκετές φορές καταφέρνει να τις εμφυτεύσει και στα κατοικίδια ζώα με κατάλληλη εκπαίδευση

harrygreco είπε...

Δεν εχει νοημα το ζμπρωξιμο αν γινεται με μπουλσιτοτσατ.

houlia είπε...

300!

sizenagir είπε...

Agapiti Debby

εγώ δεν σε ρώτησα αν πιστεύεις ότι οι πλανήτες επηρεάζουν τον ανθρωπο,(σαφέστατα και τον επηρεάζουν)

σε ρώτησα αν πιστεύεις στα ζώδια.
Θεωρώ ότι υπάρχει τεράστια διαφορά και θα μπορούσα να στην αναφέρω.

glenn είπε...

Άντε μπόγκο, αφού έγινε η τρακοσάρα σε χαιρετώ. Θα μείνεις όμως με την απορία, ποια ερώτηση θα σούκανα.

studentPsych είπε...

Σεραφείμ Αποστόλου - Νομικός 21/04/2006 10:24
Σημερα εχουμε την επέτειο από την επιβολή της Χούντας. Σε μία τέτοια περίπτωση ένας ισορροπημένος άνθρωπος θα αισθανθεί την ανάγκη να διαδηλώσει εναντίον της Χούντας και της δικτατορίας ή θα προτιμήσει να προσαρμοστεί ικανοποιώντας και πάλι τις πραγματικές ανάγκες του (οικογενειακή αγάπη, εργασία και τροφή) παρά τους όποιους περιορισμούς (διασκέδαση, ανεξάρτητη ενημέρωση κτλ) και θα κοιτάξει να επωφεληθεί προς το συμφέρον του;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Σεραφείμ ! Κατά την αντίληψη μου , ένας ισορροπημένος άνθρωπος δεν θα αισθανθεί την ανάγκη να διαδηλώσει διότι θα έχει αποδεχθεί ότι η τύχη του ανθρώπου εξαρτάται από τον ίδιο και ότι η καταστάσεις της ζωής είναι συνέπειες των πράξεων και των αντιλήψεων μας

aphrodite είπε...

Glenn αγάπη μου, να σου κάνω εγώ τώρα μάκια το βαβά?

(σμουτσ!)

studentPsych είπε...

Α . ΚΟΤΑΝΙΔΗΣ

« Ενας ισορροπημένος άνθρωπος δεν θα αισθανθεί την ανάγκη να διαδηλώσει ούτε κατά την Χούντα »

aphrodite είπε...

@glenn,

Εεεεελα, μαγειρεύω και ωραία, κάτσε να σε ηρεμήσω λίγο, ν'ανάψουμε κάνα κεράκι, ν'ανοίξουμε κανα κρασάκι, να μου πεις έμενα την ερώτηση, στην αφροδιχτούλα σου...

(σμουτσ-σμουτσ!)

(ξακόλλα ρεεεεε, σοβαρά μιλάω!)

bongo είπε...

Καληνύχτα glenn. Και ειδικευόμενος ψυχίατρος είμαι και ο άλλος σου εαυτός ως κλόουν. Φιλάκια.

glenn είπε...

boohoo, αφροδίτη mammy με έδειραν, boohooo. Αυτός ο κακός ο μυς. Κάντον ντα, ντα, ντα.

houlia είπε...

harry...

το ειχα εντελώς ξεχάσει..μεχρι που διαβασα εκεινο το σχολιάκι σου να μπεις πριν τον ύπνο για να σπρώξεις...σ ευχαριστω. τα πιο ωραια πραγματα σήμερα γινονται αυθόρμητα! σ ευχαριστώ1

Debby είπε...

Σου είπε κανείς ότι τα ζώδια δεν έχει να κάνουν με τους πλανήτες????

Αλλά πράγματι σε ενδιαφέρει τι ακριβώς ασπάζομαι από τα ζώδια ή θες να καταλήξεις κάπου?

Γιατί αν σε ενδιαφέρει το προφανές δεν είναι τόπος να τα πούμε εδώ.
Αν όχι τότε πες αυτό που έχεις να πεις γιατί σε λίγο πάω για νάνι.

studentPsych είπε...

Όσο κύριε Νίκο Δήμου για την πραγματικότητα που είπατε ο Ψυχίατρος λέει

Α. Κοτανίδης – « Κατά την άποψη μου , η πραγματικότητα είναι ίδια για όλους »

aphrodite είπε...

Aχ μωρέ Glenn, τόση τεστοστερόνη γιατί να πάει χαμένη?

Ε, γιατί?

Ελα... που έχω και πρόβλημα εξουσίας!

(και κάτι μαντήλια μούρλια!)

(σμουτσ, σμουτσ, σμουτσ!)

mickey είπε...

Glenn,

Πού να το πάρει χαμπάρι και η ...άσπονδη φίλη σου! Τι μου δίνεις για να τα σβήσω;;; :))

Είπαμε να βγάλουμε και κάνα φράγκο από δω μέσα! Τόσα μεροκάματα τζάμπα να πάνε;

bongo είπε...

Glenn αυτός είναι ο χαρακτήρας σου; Ένα παρακάλι μιας γυναίκας σε κάνει να γυρίσεις τρέχοντας;

glenn είπε...

Είπες bongo-bongo: "Καληνύχτα glenn. Και ειδικευόμενος ψυχίατρος είμαι και ο άλλος σου εαυτός ως κλόουν. Φιλάκια."

Yiiiiiihhhaaaaa!

mickey είπε...

Too late :((

glenn είπε...

bongo-bongo
bongo-bongo
bongo-bongo

Σαν τόπι δεν ακούγεται;

aphrodite είπε...

MICKEY Σ'ΕΣΚΙΣΑ ΒΡΩΜΟΠΟΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΕΙΡΑΞΕΣ ΤΟΝ ΨΥΧΑΚ...ΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓ... ΤΟΝ ΦΙΛΟΣ... ΤΟΝ BOYFRIEND ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!

Glenn,

Come to mama!
(-DDDDDD

glenn είπε...

Είπες bongo: "Glenn αυτός είναι ο χαρακτήρας σου; Ένα παρακάλι μιας γυναίκας σε κάνει να γυρίσεις τρέχοντας;"

Ζουλέυεις ζουλεύεις; Για μένα έχει κοκό, για σένα γιοκ!

bongo είπε...

Glenn, δεν απαντάς σε τίποτα, δεν ενδίδεις σε προτάσεις που σε μας τους κοινούς blogoθνητούς δεν γίνονται ποτέ. Να σου κλείσω ραντεβού;

aphrodite είπε...

sorry, εννοούσα ΦΙΛΟΣΟΦ....

(και toy-boy)

glenn είπε...

Άρε bongo φουκαρά! Κακόπεσες φουκαριάρικο τρολ.

sizenagir είπε...

Πήγαινε για νάνι καλύτερα.

Δεν μπορώ να βλέπω ανθρώπους της ηλικίας μου να πιστεύουν στα ζώδια και στο μάτι.
Μετά φταίει η εκκλησία που στα βαφτίσια σε βάζουν να φτύνεις τρεις φορές?

Κρίμα!
Για όνομα του φωτός!

mickey είπε...

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ

Προσοχή, προσοχή!

Ο σχολιαστής με nick (δηλ. ψευδώνυμο) "studentpsych" είναι TROLL - δηλαδή κάποιος που μπαίνει μέσα σε ένα δημοφιλές blog μόνο και μόνο για να τραβήξει την προσοχή και ενδεχομένως να θίξει το blog, τον οικοδεσπότη και ενεργούς σχολιαστές. Σε αντίθεση με τους περισσότερους από μας, ΔΕΝ έχει ούτε blog ούτε email και πολλές φορές ούτε καν public profile.

Κυκλοφορεί από την έναρξη σχεδόν του blog, με τα ονόματα nikosxatzopoulos, nikitas, diamantis, sokolatina, "με μια μνήμη" και δεκάδες άλλα. Έχει γράψει προσβλητικά και εμετικά σχόλια, με τα οποία προσπαθεί να προκαλέσει σύγχυση και εκνευρισμό.

Πριν απευθυνθείτε σε έναν σχολιαστή, κάντε κλικ στο nick του και δείτε αν έχει public profile, blog και email. Στην περίπτωση που δεν έχει είτε blog (με post και comments) είτε email, ΑΓΝΟΕΙΣΤΕ ΤΟΝ. Ακόμα κι αν μιλάει σοβαρά και λογικά ή κάνει φαινομενικά αθώες ερωτήσεις.

Φυσικά, μπορείτε να κάνετε ότι νομίζετε. Σας προειδοποίησα πάντως.

Filomila είπε...

ΕΛΕΟΣ.

Προς studentpsych: αν θέλετε να παραθέσετε τις αποκαλλυπτικότατες, των ικανοτήτων του κυρίου Κοτανίδη (φαντάζομαι μιλάω στον ίδιο...), περιπτώσεις που αντιμετώπισε μέσω online forum ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΣΤΟ SITE ΣΑΣ.

Εδώ υπάρχει θέμα και το θέμα μας ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ (κι όμως!) ούτε η ιστοσελίδα που ΔΙΑΡΚΩΣ μας παραμπέπετε.

Σεβαστείτε τους κανόνες των blog.

ΥΓ: Καταλαβαίνω τα οφέλη της δωρεάν διαφήμισης μέσω ενός τόσο πολυσύχναστου blog αλλά ΕΛΕΟΣ.

bongo είπε...

Και βέβαια ζηλεύω!!!!!

glenn είπε...

Σε έχουμε κάνει φωσφορούχο γιο-γιο! Τόχεις πάρει πρέφα;

glenn είπε...

Πω ρε πο@στη μου! Βρήκα παιχνιδάκι απόψε. Και ναι! Το βρήκες! Bongo το παιχνιδάκι μου είσαι εσύ!

mickey είπε...

Glenn και Aphrodite:

Μου χρωστάτε τη συμφιλίωσή σας - άντε και κουμπάρος στο γάμο!

Θα περάσω αύριο για να εισπράξω τα ...δέοντα. Σας καληνυχτώ!

Άντε, πάλι έκανα την καλή μου πράξη :)

glenn είπε...

Άντε, άντε bongo σε ζουλάω. Κάνε squirt!

aphrodite είπε...

ΜΗ ΜΟΥ ΞΑΝΑΠΕΙΡΑΞΕΤΕ ΤΟΝ GLENN ΜΟΥ, ΘΑ ΡΙΞΩ ΚΑΤΑΡΕΣ & ΞΟΡΚΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ!!!

Τι σκ... Θεά είμαι τέλος πάντων?

(αλήθεια, μικρό μου ανωχαλανδριώτικο μωρό, πούουοου έχεις την αφροδίτη σου - στο ζώδιο εννοώ? σμουτσ!)

mickey είπε...

Άντε Houlia, πέρνα κι εσύ να κάνεις το 333!!!

Πω πω τι κάνω απόψε!

Αγγελοπόντικα έπρεπε να με λένε, όχι ...βρωμοπόντικα!

glenn είπε...

bongo.... bongo....
mammy ο bongo χάλασε. booohooo

bongo είπε...

"Αγαπητέ" glenn: Μια συζήτηση δεν μπορείς να κάνεις, μια πλάκα δεν μπορείς να σηκώσεις και όταν έχεις ζόρια (και έχεις συχνά) λες πως κάνεις τον άλλον ρόμπα. Μου θυμίζεις (μόνο στην κακεντρέχεια και όχι στο πνεύμα)κάτι από σαλτάρω.

glenn είπε...

mammy, mammy, o bongo έβγαλε φωτάκια!

aphrodite είπε...

Δεν πειράζει καλό μου, θα βρούμε άλλα παιχνίδια εμείς...
(σμουτσ, σμουτσ, σμουτσ!)


(αύριο που θα μας σκίσει ο Γάτος να δείτε!)

(άσε που θα έχουν να μας σούρνουν για τσατ γενικώς δλδ...)

Filomila είπε...

Α ρε Mickey και δεν το λες τόση ώρα σε εμάς τους άμαθους???????????????? Κάθομαι κι εγώ κι ασχολούμαι κάνοντας επίκληση στους κανόνες των blog..! Thnx!

ΥΓ: Μα τι κομπλεξικοί άνθρωποι υπάρχουν...τουλάχιστον τώρα το εν λόγω πρόσωπο βρίσκεται στο κατάλληλο post: "ψυχική ασθένεια".
Τα περαστικά μου!

Debby είπε...

sizenagir said...

Πήγαινε για νάνι καλύτερα.


Περιμένω να ακούσω απάντηση σε αυτό που σε ρώτησα.

Εκτός και αν με μαγκιές του στυλ "Δεν μπορώ να βλέπω ανθρώπους της ηλικίας μου να πιστεύουν στα ζώδια και στο μάτι" νομίζεις ότι κάτι είπες.

Υπάρχει πάντα και το mail μου για αυτά. θα το βρω πρωί πρωί με την δροσουλα που θα ξυπνήσω για να μου φτιάξει το κέφι.

Αντε και καληνύχτα σε όλους.

mickey είπε...

Ρε ζεύγος, τι πετάγεστε σαν την πο*δή; Μου χαλάσατε το δωράκι στη "δικιά μου" Houlia.

Δεν πειράζει μωράκι μου. Έκανες σεφτέ και τρακοσάρα σε αυτό το "επετειακό" post. Έχεις καιρό να κάνεις και τα άλλα - αν και τον πόντικα, κανείς δε θα τον φτάσει ;)

Λοιπόν, τώρα που μοιράσαμε αγάπες και λουλούδια, σας καληνυχτώ όλους. Να 'στε πάντα καλά!

bongo είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
sizenagir είπε...

glenn, mickey και aphrodite.

Θα προτιμούσα κάποιον που θα ερχόταν θα έβριζε κ.λ.π. και στο τέλος θα εφευγε, παρά εσάς που σχεδόν δεν λέτε ποτέ τίποτα.
Και αυτά τα λίγα που λέτε τα κρύβετε με την αντιπαθητική και υπεροπτική διάθεση που σέρνετε.

Καλή σας νύχτα!

sizenagir είπε...

debby said:
Σου είπε κανείς ότι τα ζώδια δεν έχει να κάνουν με τους πλανήτες????

Όχι δεν υποστήριξα κάτι τέτοιο.

Debby said:
Γιατί αν σε ενδιαφέρει το προφανές δεν είναι τόπος να τα πούμε εδώ.

Ποιό είναι το προφανές?

aggelos-x-aggelos είπε...

@glenn

Πολύ με συγκίνησες που θυμόσουν το comment μου και την απάντηση του ΝΔ. Σήμερα όμως δεν έχω καταθλιπτική διάθεση και, μιας και έχουν ειπωθεί πολλά για το θέμα θα προσθέσω μόνο ένα ανεκδοτάκι 2 γραμμών:

Κάποτε ήμουν σχιζοφρενής.
Αλλά τώρα είμαστε και οι δύο καλά!

houlia είπε...

Βρε Ποντυρε...με συγκίνησες πάλι!
δώσε μια αγκαλίτσα στη γιαγιάκα σου κι από μένα:)(νέο ειδύλλιο)
Άσε, καλύτερα μη κολλήσουμε και καμιά γριππούλα με την αριθμολαγνεία (που ισχυρίζεσαι ότι γλίτωσες). Τώρα προσπαθείς να μαστουρώσεις κι εμένα!...Τι θα σε κάνουμε? Που θα σε κρύψουμε?

BadlyDrawnBoy είπε...

Τις ψυχοπνευματικές ασθένειες τις προκαλούν οι ασχημές αναμνήσεις και το κακό κάρμα.


Ο πόντικας, που είναι τεχνολάγνος, θα συμφωνήσει μαζί μου ότι η καλύτερη θεραπεία είναι το σβήσιμο της «δυσάρεστης» μνήμης

Και για αυτό προτείνω το

Eternal Sunshine of the Spotless Mind




Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα «εγγράμματα» των σαιεντολόγων εδω


Published in 1950, Dianetics maintained that the source of mental and physical illness could be traced back to psychic scars called "engrams" that were rooted in early, even prenatal, experiences, and remained locked in a person's subconscious, or "reactive mind." To rid oneself of the reactive mind, a process known as going "Clear," Dianetics, and later Scientology, preached a regressive-therapy technique called auditing, which involves re-experiencing incidents in one's past life in order to erase their engrams.



Στην προηγούμενη ζωή του, τί να ήταν ο mickey αραγε;

aphrodite είπε...

@aggelos,

Roses are red,
Violets are blue,
I'm a schizophrenic,
and so... am I!

Bill Murray (δεν θυμάμαι τίτλο ταινίας)

(Και μην αρπαχτεί κανείς, εδώ έχουμε πει σημεία και τέρατα για όλους!)...

BadlyDrawnBoy είπε...

ici

Debby είπε...

sizenagir said...
Ποιό είναι το προφανές?

Το προφανές αγαπητέ μου είναι αυτό που με ρώτησες.

εσένα ποιά ανάγκη σε κάνεις να πιστεύεις στα ζώδια?

Σου απαντώ και συνεχίζεις το ίδιο βιολί

σε ρώτησα αν πιστεύεις στα ζώδια.

για να καταλήξεις εντελει να μου πεις ήμαρτον που στην ηλικία μας υπάρχουν άνθρωποι που πιστευουν στα ζώδια.

Και εδώ πλέον ταιριάζει το γούστο μου καπέλο μου.
Καλό σου βράδυ.

the resident είπε...

ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΔΙΑ http://www.ndimou.gr/newsarticle_gr.asp?news_id=23

Και Γ. ΠΙΝΤΕΡΗΣ ΕΝΑΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΚΡΙΤΙΚΑΡΕΙ ΤΗΝ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ

BadlyDrawnBoy είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
sizenagir είπε...

Ζώδια , μάτι, πίστη , κάρμα ,...

Πριν από λίγο μιλούσατε για ορθολογισμό!
Αυτό κι αν είναι αντικείμενο ψυχανάλυσης!

To debby:

Τα ζώδια είναι αστρικοί σχηματισμοί, επηρεάζουν όσο κάθε τι άλλο τον άνθρωπο, αλλά κανείς στον κόσμο δεν έχει κάνει έρευνα για να αποδείξει με στοιχεία ότι επειδή γεννήθηκα στις 27 Απρίλη θα είμαι έτσι, αλλιώς και αλλιώτικα. Κάντε την έρευνα παρουσιάστε τα στοιχεία και κριθείτε!
Όλα τα άλλα είναι για τους αφελείς.
Για αυτό παραπέμπω στην εκπληκτική ταινία με την Γεωργία Βασιλειάδου (με την ξεματιάστρα εννοώ). Δυστυχώς πάντα επίκαιρη!

Debby είπε...

@the resident
Αν δεις απο την αρχή την στιχομυθία που εξελίχθηκε θα καταλάβεις με πόσο άσχετο τρόπο έφτασε η συζήτηση στα ζώδια.
Ο άνθρωπος ήθελε να την πει και βρήκε πάτημα.
Οπως και να έχει εδώ θα πω την άποψη μου για αυτά και ας μην είναι το θέμα σχετικό καθόλου.
Δεν διαβάζω ωροσκόπια ούτε πιστευω ότι μπορεί κανείς μέσω των άστρων και των πλανητών να προβλέψει τίποτα.
Πιστευω όμως ότι η θέση των πλανητών κάπως μας επηρεάζει όταν γεννιόμαστε. Οπως και όταν έχουμε πανσέληνο σεληνιαζόμαστε.
Οχι όμως να προβλέπουμε και το μέλλον μας.

aphrodite είπε...

BDB

ΣΒΗΣΤΟ!

Και μη σχολιάσει κανείς σας παρακαλώ, κάναμε πλακίτσες, αλλά αυτό παραπάει, είπαμε, θα το κλείσει!

Debby είπε...

@sizenagir
Αγαπητέ μου, το ζώδιο στο προφίλ βγαίνει μόνο που θα βάλει κάποιος την ημερομηνία γέννησης του. Θέλω να φαίνεται η ηλικία μου.
ΔΕΝ ΕΠΕΛΕΞΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΦΗΜΙΣΩ!!!!!!
Από εκεί μέχρι το να με βάλεις να σου παρουσιάσω στοιχεία για το πως επηρεάζουν οι πλανήτες τις ζωές μας μεσολαβεί το χάος!!!

Non Private Life είπε...

Το κείμενο σας μου θύμισε μια τρελή έκλαμψη του Cioran:

" Επειδή δεν κατάλαβα ποτέ τι ψάχνω σε αυτόν τον κόσμο, περιμένω πάντα αυτόν που θα μπορέσει να μου πει τι ψάχνει εκείνος".

mickey είπε...

Debby said:
Λες να γυρνάνε οι πλανήτες όλοι γύρω μας και να μην μας επηρεάζουν στο ελάχιστο????

Sizenagir said:
εγώ δεν σε ρώτησα αν πιστεύεις ότι οι πλανήτες επηρεάζουν τον ανθρωπο,(σαφέστατα και τον επηρεάζουν)

σε ρώτησα αν πιστεύεις στα ζώδια.
Θεωρώ ότι υπάρχει τεράστια διαφορά και θα μπορούσα να στην αναφέρω.


Ανοίξτε και κανένα βιβλίο από τα μαθητικά σας χρόνια, να δείτε τι επίδραση μπορεί να έχει ένα σώμα μάζας M σε απόσταση R και θα καταλάβετε ότι περισσότερο σας επηρεάζει το παρκαρισμένο σας αυτοκίνητο, παρά οι πλανήτες που ...γυρνάνε γύρω σας. Για του λόγου το αληθές, η επίδραση ενός αυτοκινήτου που ζυγίζει ένα τόνο και απέχει μισό μέτρο από μας είναι μεγαλύτερη από εκείνη της Αφροδίτης - του πλανήτη εννοώ, όχι της ...γυναίκας του αστροναύτη :)

Η επίδραση του Άρη (όχι του Βελουχιώτη) είναι είκοσι φορές μικρότερη. Και υπολόγισα με τις πιο κοντινές δυνατές αποστάσεις. Έλεος πια με αυτές τις ...να μην πω! Τουλάχιστον αντί για πλανήτες και ζώδια, παραδεχτείτε την επίδραση μιας Porsche στη ζωή μας :))

Και ο Sizenagir μας πουλάει και πνεύμα από πάνω! Μάλιστα θεωρεί ότι οι πλανήτες ναι μεν μας επηρεάζουν, αλλά δε συμβαίνει το ίδιο και με τα ζώδια. Πάντα στο πνεύμα του ...σημερινού post :))

Εξηγήσεις για όσους το ψάχνουν:
Η Σελήνη ασκεί παλιρροϊκές επιδράσεις στη Γη (είναι αρκετά κοντά), όπως συμβαίνει με τις θάλασσες και ενδεχομένως και με μας. Η επίδραση της σε κάποιους ζωντανούς οργανισμούς (όπως και του Ήλιου) έχουν να κάνουν κυρίως με άλλα πράγματα (φως, ενέργεια, εναλλαγή ημέρας-νύχτας κλπ). Κι εμείς επηρεαζόμαστε ψυχολογικά και αλλιώς (καμιά σχέση με προγνώσεις).

Η επίδραση των πλανητών είναι μηδαμινή σε σχέση με άλλα αντικείμενα που μας περιβάλλουν, όπως είπα. Οι τροχιές των πλανητών βεβαίως αλληλοεπηρεάζονται, αλλά αυτό είναι άλλο πράγμα από την επίδρασή τους στον ΚΑΘΕΝΑ μας. Δε θα κάτσω να κάνω και σεμινάριο βεβαίως, όποιος θέλει ας το ψάξει. Στον 21ο αιώνα ζούμε!

Νίκο, ως γνήσιος προβοκάστορ, ρίξε post για τα ζώδια και θα γίνει χαμός! Επιτέλους, κάποιος πρέπει να τα πει ανοιχτά, χωρίς να φοβάται μήπως στεναχωρήσει κάποιους ;)

Υ.Γ. Ήθελα να κλείσω με αγάπες και λουλούδια, αλλά φαίνεται πως είμαι καταδικασμένος να παραμείνω για πάντα ...βρωμοπόντικας :(

aphrodite είπε...

@mickey,

Αν η γυναίκα του αστροναύτη πάντως γεννήσει τίποτε... δίδυμα alien, δύσκολα τα πράγματα στο μπλογκ!
:-)

andy dufresne είπε...

ΕΦΤΙΑΞΑ ΤΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ, ΓΑΜΩ ΤΗ ΔΙΣΚΟΘΗΚΗ ΜΟΥ!

Κάνει μία από τις δυσκολότερες δουλειές που υπάρχουν.
Κριτική νέων δίσκων.
Δυσκολία πρώτη, να εντοπίσεις τους καλούς δίσκους από μία στοίβα εκατοντάδων άγνωστων και γνωστών καλλιτεχνών.
Δυσκολία δεύτερη, όταν το κάνεις κάθε μήνα, σε 6 μήνες βαράς ενέσεις.

Δυσκολία τρίτη και φαρμακερή, πώς είναι δυνατόν να περιγράψεις τη μουσική;;;

Υπάρχουν εκατομμύρια μουσικογραφιάδες στον πλανήτη,
αυτοί που «το’ χουν» μετριούνται στα δάχτυλα ενός χεριού.
Με 80 λέξεις να δώσεις στον άλλο να καταλάβει τι πρόκειται να αισθανθεί!
Κάτι σαν να μεταφράζεις ποίηση.

Ο φίλος μου ο Αλέξης είναι απ’ αυτούς που το ’χει το χάρισμα -
δεν το θεωρώ τυχαίο.
Έχει μουσική παιδεία, ανοιχτό μυαλό, τελειομανία και κυρίως, αυτή τη δυνατότητα του καλλιτέχνη να μπορεί να χωρέσει 10 νοήματα και 10 εικόνες σε 5 λέξεις.

Πολύ ισορροπημένος άνθρωπος, ολιγαρκής, μοντέρνος, εξαιρετικά μορφωμένος αν και κακός μαθητής στο σχολείο, με γερά θεμελιωμένο σύστημα αξιών, το ’χει γκρεμίσει αρκετές φορές και κάθε φορά που το ξανάχτισε το ’φτιαχνε στερεότερο.

Παντρεμένος, χαλαρός, ήρεμος, γαλήνιος κι ευτυχής, με κορόιδευε για το άγχος μου, με μόνιμη διάθεση για πλάκα, όχι από εκείνους που την ξεκινάνε, αλλά απ’ αυτούς που τη συνεχίζουν, με γέλιο σαν του κινηματογραφικού Amadeus, ένα μεγάλο παιδί.

Δεν τον θυμάμαι ποτέ στεναχωρημένο, θλιμμένο, μελαγχολικό.
Το σχεδόν αντίθετό μου δηλαδή, ίσως γι’ αυτό γίναμε φίλοι.
Ζήλευα την αταραξία του, το σπίτι του λιτό σαν πιθάρι,
Διογένη τον ανέβαζα, «έξυπνο παιδί, χαρά γεμάτο» τον κατέβαζα.

Πριν μερικά χρόνια, ξαφνικά, χωρίς προφανή λόγο και αιτία, χτύπησε την πόρτα του σπιτιού του ένα πρόβλημα.
Μεγάλο.

Δεν μπορούσε να κοιμηθεί.

Μία μέρα, δύο μέρες, θα περάσει που θα πάει.
Τρίτη μέρα, μια βδομάδα, δυο βδομάδες.
Ούτε πέντε λεπτά ύπνος σε δυο βδομάδες!

Μόλις σκοτείνιαζε άρχιζε η μάχη.
Πάλευε με ένα μαξιλάρι, με δύο μαξιλάρια, με κανένα μαξιλάρι, ανάσκελα, μπρούμυτα, δεξιά, αριστερά, στον καναπέ, στο πάτωμα
πουθενά δεν υπήρχε λίγος ύπνος γι’ αυτόν.
Δοκίμασε τηλεόραση, video, έβαλε δορυφορική, σέρφαρε στο δίκτυο, μέτραγε προβατάκια, διάβαζε βιβλία, άκουγε μουσική, έκανε γυμναστική, έπινε αλκοόλ, έβγαινε βόλτες, ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί – τίποτα.

Πήγε σε γιατρό, του ΄δωσε χάπια.
Κοιμήθηκε κάνα δυο μέρες, ξανά γαρίδα το μάτι.
Ξανά στο γιατρό, πιο βαριά χάπια.
Ξανακοιμήθηκε δυο μέρες και πάλι απ’ την αρχή.
Έκανε ιατρικές εξετάσεις, δε βρέθηκε τίποτα.

Δεν είχε καμιά στεναχώρια, δεν του ’φταιγε κανείς, ήταν ακόμα ερωτευμένος με τη γυναίκα του, δεν είχε τάσεις φυγής, δεν ήθελε να αλλάξει τίποτα.
Κανείς δεν μπορούσε να τον βοηθήσει.

Εν τω μεταξύ πέρασαν δυο μήνες, ο Αλέξης είχε γίνει ζωντανός-νεκρός, ζόμπι κανονικό.
Αν δεν τον ήξερα καλά, θα έλεγα ότι έχει κυλήσει στην πρέζα.
Κατακόκκινα μάτια κυρτά, καρφωμένα στο πουθενά, ρυτιδιασμένο πρόσωπο γκρι-μελιτζανί, πρηξίματα στα άκρα, πόνοι σ’ όλο το σώμα.
Κοιμόταν όρθιος για λίγα δευτερόλεπτα στη δουλειά, στο δρόμο, με παρέα.

Τη μέρα έψαχνε για τη λύση, τα βράδια ψαχνόταν για τη λύτρωση,
μα του κάκου.

Οι μήνες περνούσαν κι ο Μορφέας δεν έλεγε να τον επισκεφθεί.
Με τσαλαπατημένο ηθικό, εξαντλημένος ψυχικά, σωματικό ράκος,
άρχισε να σκέφτεται ότι μετράει μέρες.

«Έφτιαξα τη διαθήκη μου, γαμώ τη δισκοθήκη μου» έλεγε
και φαινόταν να τον απασχολεί για πρώτη φορά το μεγάλο ταξίδι.

Έξι μήνες ξάγρυπνος, έπιασε πάτο.

Εγκατέλειψε κάθε προσπάθεια να κοιμηθεί.
«Όσο μου μένει να ζήσω, θα ζήσω σα ζόμπι, 24 ώρες το 24ωρο».
Παραδέχθηκε την ήττα του και περίμενε στωικά το μαύρο ιππότη με τη ρομφαία.

Άρχισε να κάνει δουλειές, σχέδια και όνειρα για τη νύχτα του, αγόρασε 24ωρη agenda,
κατάφερε να το δει θετικά.
Αφού σε λίγο δεν θα ζω, ας το χαρώ όσο μπορώ.

Θα φτιάξω το καφεδάκι μου στις 3 το πρωί,
θα πιω το τσαγάκι μου στις 5,
τη μπυρίτσα μου στις 7,
καφεδάκι στις 9
και πάει λέγοντας (ή μάλλον πίνοντας).

«Θα κάνω όσα δεν προλαβαίνω να κάνω τόσα χρόνια,
πόσα βιβλία, πόσα site, πόσες ταινίες, πόσες μουσικές μου χρωστάω;

«Η αϋπνία είναι σαν το βιασμό» σκέφτηκε
«αν δεν μπορείς να τον αποφύγεις, απόλαυσέ τον».


Το δεύτερο βράδυ τον πήρε ο ύπνος.

Κοιμήθηκε γλυκά και το επόμενο βράδυ και το μεθεπόμενο και το επόμενο απ’ το μεθεπόμενο.

Και κοιμάται ακόμα…

aphrodite είπε...

ΕΦΤΙΑΞΕΣ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΜΑΣ,
ΡΙΧΤΑ ΜΑΣ ΑΝΤΥ, ΡΙΧΤΑ ΜΑΣ!

(Ακόμη ξύπνιος? Κάτσε να βγάλω το σεντονάκι να σε σκεπάσω - άτιμε, θα μου κλέψεις την παράσταση πάλι...)

aphrodite είπε...

Τι παράκρουση και τούτη... η ζωή του το τελευταίο τρίμηνο ήταν ένας αχταρμάς από ταξίδια, γραφειοκρατίες, ταλαιπωρίες, ξαγρύπνιες, ανθρώπους να ζητούν βοήθεια, να πεθαίνουν δίπλα του, παιδάκια να τα βλέπεις και να σπαράζει η ψυχή σου, αντάρτες, μπλόκα, ακαταλαβίστικες γλώσσες, βρώμα, σκόνη... Και μετά στο καπάκι καλοζωϊσμένους, καθημερινούς ανθρώπους, κίνηση, καυσέριο, γείτονες, απεργίες, σκουπίδια, καφετέριες, μαγαζιά, τα χιλιάδες μικροπροβλήματα που σπάνε τα νεύρα έτσι και τ’αφήσεις...

Αν είσαι ακόμη στο προηγούμενο mode, των γιατρών χωρίς... όρια, η Αθήνα σου φαίνεται ζούγλα κακοφορμισμένης αναρχίας στην αρχή, χυδαία επίπεδης ζωής μετά, και αποχαυνωτικός παράδεισος λίγες μέρες αργότερα... Το ανάποδο ήταν πάντοτε το πιο άγριο, ν’αφήνει το σπίτι, τη γυναίκα του (νιόπαντρος με τη Λένα, πώς τον άντεχε!) και τη ζωή του, για μια παρένθεση που δεν ήξερε ποτέ πού θα τον βγάλει, να κλαίει και να βρίζει για τα τόσα που τους έλειπαν κάθε στιγμή και για όλους αυτούς που στήνονταν στην ουρά απλώς για να τους δουν από κοντά, να νοιώσουν για λίγο ότι κάποιος τους νοιάζεται, ακόμη κι όταν δεν μπορούν να τους κάνουν και πολλά...

Και δως του να τρίβει τις κάψουλες στα ποδαράκια των μωρών, να περνάει αντιβιώσεις και να δίνει ζαχαρόνερα γαι την αφυδάτωση και αν ήταν τυχεροί όλοι τους, και κάνα τετράδιο, μολύβι ή έστω πλαστικό κυπελλάκι... Παιδιά, πλάσματα ζωντανά, αθώα μουτράκια που πεθαίνουν στον πλανήτη του 06 από ασιτία και μολυσμένο νερό, πριν καν τα θερίσει το AIDS, να λες πάει, το χάνω, πού είναι το delete, πώς θα ζήσω εγώ μ’αυτές τις εικόνες? Πώς?... Αν γυρίσεις στα καλά σου, με όλα, χέρια, πόδια, βασικά ζωντανός για να έχεις κι ανησυχίες κιόλας...

Α, τέλεια, μόλις βρήκε παρκάρισμα έξω ακριβώς από το Φυστίκειον, μωρέ το αφήνει στην ψύχρα και βγαίνει, (τι γρήγορα που μπαίνει κανείς στο mode της καλοπέρασης!) , δε μπορεί, έχει το ιατρικό σήμα, ένα παλιό μικρό είναι, θα τον γράψουν? Μπααα- είχε πρεμούρα, δε μπορούσε παλι να αργήσει στο πρωϊνό μήτινγκ με τον Μεγάλο... Είχε – δεν είχε πέντε μέρες που γύρισε πάλι από την τελευταία αποστολή, αυτή τη φορά λίγο καλύτερα τα πράγματα, μια που είχαν σχετική προστασία από διεθνή οργανιστμό κι έτσι η χούντα δεν τους έφερε πολλά εμπόδια, αν εξαιρέσεις ότι τους πήραν τα πιο καλά φάρμακα με το που μπήκαν στο κρατίδιο... Πάλι καλά όμως, κάτι έκαναν, και τώρα πίσω, πώς να συνηθίσει πάλι, η γυναίκα του κάθε φορά τραβούσε των παθών της τον τάραχο μέχρι να συνέλθει – «εντάξει» του έλεγε, «για όλους εσύ, για μένα ποιός?» Το «πού είσαι?» βλέμμα της, «ως πότε εγώ χωρίς?» στο κινητό του...

Ετσι και σήμερα, κοιμήθηκε μόλις 2 ώρες πριν το μήτινγκ, πώς να καθαρίσει το μυαλό του, ολόκληρο κοκταίηλ (τα καλά του επαγγέλματος) για να ξεκινήσει με τα «παιδιά», αυτά τα μεγάλα τα παιδιά, στο Φυστίκειο... Ωραία, κάτσε να μπω να κάτσω δίπλα στον Επιμελητή Α, αχρειάστος νά’ναι (γαμώ το φελέκι του γαμώ, κι αυτός καπνίζει?)

aphrodite είπε...

Το γραφείο του Διεθυντή-Αρχικούκου ήταν στη μια άκρη του δωματίου, και μπροστά, σε σχήμα «Π», καμμιά 20-αριά καρέκλες για να μπορούν να κάθονται όλοι, υποδιεθυντές ψυχίατροι & νευρολόγοι, σκέτοι γιατροί, ασκούμενοι γιατροί, νοσοκόμες, φοιτητές ψυχολογίας (και λοιπών κοινωνικών επιστημών...) κι ένα τσούρμο εθελοντές, τους οποίους τους αντιμετώπιζαν σαν τους χαμάληδες της ιστορίας, φέρε το ιστορικό, πήγαινέ τον για εξετάσεις, κράτα τον μέχρι νά’ρθει ο πατέρας του να τον πάρει, κάτσε πληκτρολόγησε εργασίες, παρουσιάσεις, την αλληλογραφία του Αρχι-κούκου (χτές άκουσε μπαΐλντισμένο ψαρόνι να παραπονιέται γιατί τον έχει πρήξει με την αλληλογραφία του, έστελνε λέει αιτήσεις να πάει το βούρλο η κόρη του Λονδίνο για ιατρική, με main point «θα είναι η τρίτη γενιά γιατρών στην οικογένεια!»... Εμ ποιός θα το έπαιρνε το μαγαζί? )

Χτες μόλις που καταλάβαινε πώς δούλευε το σύστημα, καλά προχτές ίσα που συστήθηκε στους συναδέλφους, του έδειξαν λίγο τα κατατόπια, και μετά έπιασαν τους καφέδες απέναντι... Σημερα θα το έβλεπε να ξεδιπλώνεται σε όλη του την παράνοια: οι ασθενείς «μέσα» ξυπνούν χαράματα, κι ως τις 9:00 πρέπει να έχουν φάει, ντυθεί & ετοιμαστεί (επίσης να έχουν κάνει τις ιατρικές εξετάσεις τους όσοι έχουν σειρά, στο διπλανό κτήριο) για το «πρόγραμμα» δραστηριοτήτων, εργαστηρίων, παιχνιδιών και προσωπικών συνεντεύξεων, στο οποίο συμμετέχουν και οι ασθενείς «απ’έξω», που έρχονται για λίγες μόνον ώρες, ίσα-ίσα για να κάνουν το «πρόγραμμα», να συνεντευξιαστούν, να φάνε μεσημεριανό όλοι μαζί και να πάνε σπίτια τους στις 3:00 που τελειώνει το... πρωινάδικο.

Οι «μέσα» τότε το ρίχνουν στην τηλεόραση, κάποιες φορές και σε κάποιο παιχνίδι για λίγο, αλλά κυρίως βαρεμάρα.. Η απάθεια από τα φάρμακα και το αυξανόμενο βάρος τους ήταν ένδειξη ότι πάνε καλύτερα, πιο μαντρωμένοι, ποι ήσυχοι, πιο καλόβολοι, όλα το erase. Τού’λεγαν συνάδελφοι πως έρχονταν γιορτές και ήταν στα αζήτητα (καλά, σκέφτεται ο Γεράσιμος, εδώ ακόμη κι εγώ ήμουν στα αζήτητα στη Ρουμανία, φοιτητάκος με μηδέν συνάλλαγμα, πώς να έκανα διακοπές στην Ελλάδα με τους συμφοιτητές, ούτε στην Καβάλα να δω τους γονείς μου δε μπορούσα...). Η μόνη τους διασκέδαση, οι ώρες αυτές με τους απ’έξω, οι επισκέπτες (ακόμη και βαρεμένοι) στον μικρόκοσμό τους. Το σινεμά τους...

Το πώς τώρα το να λένε οι «μέσα»-«έξω» άνθρωποι αυτοί τάδε – με - τάδε ώρα τον πόνο τους σε καμιά 20αριά ξένους, οι οποίοι εναλλάσσονταν κιόλας, ήταν καλή ιδέα... δεν το γνώριζε. Στη γυναίκα σου μπορστά γδύνεσαι. Στον γιατρό σου μπροστά γδύνεσαι. Και στους δύο μπροστά γδύνεσαι? Ε, πόσο μάλλον εδώ... Και η «δυναμική» της ομάδας και οι προσπάθειες σταθεροποίησης του ασθενούς που έπεφταν στο κενό, με κάθε κόμπιασμα και ντροπή του σ’αυτά τα μήτινγκς, δεν ήταν παρά μια ακόμη ιδέα να καλύπτουν τα νώτα τους οι ντοτόροι και να παίρνουν κονδύλια οι τσηφς, έλεγαν οι «παλιοί».

Το γραφείο του Διευθυντή-Αρχικούκου ήταν τίγκα, είκοσι-τόσοι άνθρωποι μέσα, πάνω από τους μισούς να καπνίζουν και να σβήνουν τα τσιγάρα τους στον καφέ τους μέσα, κινητά να βαράνε, δυό εθελόντριες φοιτήτριες με το μίνι στις αμυγδαλές « χαχαχά» & « χουχουχού», guest ο Αμερικανόφερτος καθηγητής με το λοβοτομημένο βλέμμα και δυό... τραυματιοφορείς που βαριόντουσαν δίπλα κι ήρθαν για χαβαλέ.... Απαρτία και παραπάνω, και στέλνει ο Δ.Α. έναν παρατρεχάμενό του ειδικευόμενο, να φωνάξει τον Γ. (με τις τραγουδιάρες φωνές στο μυαλό).

aphrodite είπε...

Και μπαίνει ένα δίμετρο παλληκάρι (που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι στην κλίκα του Παγκρατίου με τα μοντέλλα εκείνου του ...μχχ... με την Εβαντζελίστα μωρέ), και τον καθίζει στην κεντρική καρέκλα, έλεος! Για να αρχίσει η συνέντυξη. ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ 22 ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΞΕΝΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΥΤΟ !

(Πιο πολύ τραγικό ή πιο πολύ γελοίο?)

Να δω τουλάχιστον πώς κάνει διάγνωση προόδου ο Δ.Α. σκέφτηκε ο Γεράσιμος, κάοντας μια νοερή σημείωση να μιλήσει σε κάποιον γι’αυτό... Ο επόμενος μονόλογος δεν ήταν δυνατόν να έχει διαδραματιστεί, αλλά τελικά ήταν η κασέτα-έτοιμες λύσεις , που θα την άκουγε ξανά και ξανά σ’ετούτη τη.. μη-μπανανιασμένη χώρα! Ιδού και το ανήκουστο (Μονόλογος του Δ.Α. με το εκτενές ιστορικό του παιδιού μπροστά κλειστό):

«Λοιπόν, καλημέρα σου Γ. Πώωωως πας?» (χωρίς να περιμένει απάντηση) «Ωραία, καλά, για πες μας, ακούς ακόμη τις φωνές?» (ψελλίζει ένα Χμ, όοοχι ακριβώς..») «Α, δηλαδή επιμένουν ακόμη, ε? Αυτό θες να πεις, έχεις καμμιά παρενέργεια από τα φάρμακα παιδί μου?» « Εεεεε...» «Τίποτε σοβαρό λοιπόν, έχεις κάποιο παράπονο εδώ μέσα? Οχι, ωραία, πήγαινε τώρα, θα σε δούμε μετά...». Κι αμέσως, γυρνάει στον τσηφ γιατρό «Ποσο του δίνουμε είπες, 1? Κά’ντο 2 και αντί 1-1-1, καντο 1-0-1, συμφωνείς? Μπα, να το αφήσουμε για κάνα μήνα ακόμη, μην τον αλλάξουμε και απορρυθμιστεί, άντε, καλά, να σου την κάνω τη χάρη που σήμερα ήρθες με καριόκες για το γιο σου!»...

Και μετά τον Γ., ο Η., η Κ., η Σ., η Ε., ο Ο., ο Χ., και και και και, να κομπλάρουν μπαίνοντας στο γραφείο μπροστα σε τόσους, και ερωτόμενοι κάθε φορα... τον μονόλογο!...

Καποιοι ψυχίατροι σίγουρα τους νοιάζονταν στην αρχή, κάποιοι ίσως το βλέπουν ακόμη σαν λειτούργημα, οι περισσότεροι πάντως άκουγε ότι «τσιμπούσαν» πελατεία επό κει μέσα, ολόκληρη την οικογένεια του ασθενούς, για παρατεταμένα οικογενειακά ιστορικά & σειρές ατελείωτες επισκέψεων..

Κόιταξε το ρολόι του – τι έκανε αντιπροχτές τέτοια ώρα? Δε θυμάται τι ακριβώς, θυμάται όμως όταν κατάφερε να βρει φλέβα σ’ένα μωράκι, που το΄χαν ξεγράψει κι οι γονείς του ακόμη, το είχαν σχεδόν άψυχο, παραιτημένοι, παρατημένοι, η απόλυτη «πατητή» σε άνθρωπο – στον ίδιο πλανήτη ζουμε? Πώς θα πάω να κοιμηθώ στα σεντόνια μου και να τρώω μπριζόλες όταν γίνεται αυτή η σφαγή...

Φωνές, χαλασμός κυρίου στην είσοδο, πετάγονται όλοι από το γραφείο, ένας πατέρας έφερνε την κόρη του, ένα πάνγλυκο κορίτσι 14-15, σέρνοντας την από τα μαλλιά, «άμα ξανάρθεις σπίτι στα κρυφά, άμα το ξανασκάσεις από δω μέσα, θα σου κόψω το λαρύγγι, μουρλέγγω ε μουρλέγγω !» (Ποιος ήθελε ψυχιατρείο? Ας την κρατούσαν την κοπελλίτσα να γλυτώσει από το ζώο! Πηγαν να τη μαζέψουν, τη φόρα όμως του την έκοψε ένας άλλος ασθενής που τον έπιασε από το μανίκι να του δείξει την «ψώρα» του (που είχε πάνω του δλδ.) και να του αραδιάσει τα προβλήματα όπου του εμπιστεύονταν οι φίλοι του από 3 πομπούς (που δεν είχε πάνω του) –μέχρι να την φτάσει, την είχαν ήδη πάρει για τα γραφειοκρατικά...

Γυρισε να βρει κανα συνάδελφο να τα πουν λιγουλάκι, έναν μάλιστα που είχε ακούσει ότι έκανε και παράλληλες σπουδές θεολογίας (ή καλός θα ήταν ή ψώνιο, πάντως μια εναλλακτική να περάσει η ώρα ώσπου να πάει αμφιθέατρο) και χτύπησε το κινητό. Τι με θέλει πάλι η Λένα?
«Γεράσιμε, έλα γρήγορα, η μάμα σου...»

aphrodite είπε...

Τέλος ανάνηψης.
Τάλος γενικά.
Αυλάια. Τέρμα. Game Over!
Ποτέ, που θα κρατήσει για πάντα...

Τέλος...

Ηταν στο χειρουργείο μέσα, η ίδια του η μάνα, με την καρδιά της να φαίνεται γλυστερή & ροδοκόκκινη απ’την τομή μέσα. Ανάνηψη των 10 λεπτών τράβηξε για χάρη του 26’. Νυστέρια, απινιδωτές, εκτυφλωτικά φώτα, η καρδιά του έσπασε. Πάντα νόμιζε πώς όταν θα του πέθαιναν οι γονείς θα κατέρρεε από τον πόνο και θα ούρλιαζε ή κάτι τέτοιο... Και τώρα απλώς έσπασε η καρδι΄ατου, βούλιαξε και δεν... Το στήθος του ήταν το απόλυτο κενό, το τίποτα. Κοίταξε γρήγορα-γρήγορα το ταβάνι του χειρουργείου, μήπως φανεί κάτι, δε λένε για τις μεταθανάτιες εμπειρίες, μήπως έβλεπε κάτι περίεργο, κάποιο σημάδι? Δε μπορεί, δεν είχε καρδιά... Πάει!

Μπαφ! Το χτύπημα στον ώμο από τον αποσβωλωμένο καρδιοχειρουργό – «Ελα, πάμε λίγο έξω, να την έτοιμάσουν» ...

Πότε βγήκε, πώς βγήκε, ποιός του μίλαγε, τι έγινε, δεν υπήρξαν γι αυτόν. Τώρα πια ήταν κι ο Γεράσιμός μας ένας από αυτούς... Ενας από τους πονεμένους, τους χαροκαμμένους, που τους χτυπάει ο θάνατος την πόρτα και δεν περιμένει, παίρνει αβέρτα... Δεν ήταν παιδί, το παιδί του, να ουρλιάξει, να σπαράξει, να χτυπηθεί για τ’άδικο, ήταν η μάνα του, η ΜΑΝΑ του, που έτσι έπρεπε να γίνει, πρώτα οι γονείς λέει, αλίμονο αν πρώτα τα παιδιά.... Τίποτε, τίποτε, τώρα ήταν στο κλάμπ των μυημένων στον πόνο και την ευγνωμοσύνη της ζωής μαζί, ήταν ένας από αυτούς... Τώρα καταλάβαινε την παραίτηση αφού σου πεθάνουν δυο, τρεις, πέντε μες την οικογένεια. Καταλάβαινε ότι ήταν και τυχερός που δεν έπρεπε να θάψει με τα χέρια του τα παιδιά του...

Η μάνα του...

Που πας ρε μάνα... γυρνάω τον κόσμο να τους σώζω, κι έσυ μ’αφήνεις? Τι σκατά γιατρός είμαι άν δεν μπορώ να κρατήσω τη ζωή κόντρα στην αρρώστεια, τα ατυχήματα, τις θεομηνίες, τις καταστροφές, τι νοημα έχει να σώζω έναν, όταν δεκάδες πεθαίνουν το επόμενο λεπτό...


Ξαφνικά το Φυστίκειο του φαινόταν Παράδεισος – και ξαφνικά ήθελε να είναι για λίγο ένας απο τους άλλους «εκείνους», τους «μέσα», με το σινεμά τους...

*********************************************

Αφιερωμένο στα 18 παιδιά με τα 23 μυαλά, που οι μέρες τους είναι πιο δύσκολες από τις χειρότερες δικές μας, αλλά και οι ζωές τους πιο λεβεντόκαρδες από τις καλύτερες δικές μας...

Νά’ στε καλα, σας ευχαριστώ για το μάθημα...

Orestis Eniote είπε...

Τα πουλιά της δυστυχίας

Μουσική/Στίχοι: Σαββόπουλος Διονύσης


Ξέρω κάτι πουλιά, μαύρα πουλιά
πουλιά πικρά, πουλιά της δυστυχίας

Zουν σε χώρα συμφοράς όπου αρρώστια κυβερνά
αρρώστια, τρόμος, στάχτη

Κι όταν στην πόλη κατεβεί το βράδυ
κι αρχίσει ατέλειωτη η γριά, γριά βροχή
φτάνουν στην πόλη τα πουλιά
στις στέγες στα παράθυρα
κι όνειρα ανθρώπων κλέβουν

Τελειώνει όμως η βραδιά, σκούζουν και κλαίνε
τα πουλιά, βγαίνουν στην εξορία
και η βροχή, καλή γιαγιά, τους ψιχαλίζει
την καρδιά, κομμάτια παραμύθια


Όσα πουλιά κι αν μου χαρί-χαρίσετε
εγώ, εγώ θα φύγω, εγώ θα φύγω πάλι
γιατί αγαπώ κάτι πουλιά
μαύρα πουλιά, πουλιά πικρά
πουλιά της δυστυχίας

Lefteris Kritikakis είπε...

Ωραία τα πουλιά. Εδώ έχουμε πολλά βέβαια, μέσα στο δάσος είμαστε, αλλά έχω στήσει κι εγω δυο ταϊστρες και μαζεύω περισσότερα

Λευτέρης

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ecoChris είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ecoChris είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ecoChris είπε...

Τα άγρια ζώα και πουλιά που ζούν στη φύση δεν έχουν παραπάνω από 5 ασθένειες.

Ο άνθρωπος που τωρα πια ζει εντελώς αφύσικα έχει 1000 και πλεον ασθένειες .

Έτσι τον έχουν καταντήσει να είναι εξαρτημένος από χάπια, φάρμακα και εμβόλια,τα οποία προέρχονται όλα από το πετρέλαιο και το μόνο που κάνουν είναι να κρύβουν τα συμπτώματα της ασθένειας και όχι να χτυπούν την αιτία της.

Αλλά όταν κάποιος είναι άρρωστος έχει ανεπάρκεια φαρμάκων;

Σε καμμιά περίπτωση.

Ανεπάρκεια θρεπτικών συστατικών έχει!

Όσο για τις εγχειρήσεις η στατιστική στις ΗΠΑ λέει ότι κατα 80% δεν είναι απαραίτητες.

MainMenu είπε...

'Έτσι όπως πάμε θα το δείτε και το πουλάκι'

Θανάσης Βέγγος

Jacobo είπε...

Για ψυχασθένειες μιλούσαμε και το blog το βράδυ έγινε φρενοκομείο!

Nikos Dimou είπε...

Καλημέρα

Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελάει.

Η προτελευταία νύχτα ήταν παραγωγική. Η τελευταία ολίγον μπουρδέλο.

Εκτός από το παραδοσιακό πλέον διήγημα της Αφρο και τον Andy.

Μέχρι και αστρολογία μας προέκυψε!

Άντε - καλημέρα. Η νύχτα βγάζει επίσκοπο κι η αυγή μητροπολίτη.

Nikos Dimou είπε...

Andy
Κάποια εποχή υπέφερα από αϋπνίες.

Τελικά κατάλαβα ότι τις προκαλούσε ο φόβος της αϋπνίας.

Ήταν η εποχή που κάθε μέρα είχα μία δυσκολη συνάντηση ή παρουσίαση και έπρεπε να είμαι "σε φόρμα".

Το άγχος μήπως δεν κοιμηθώ και άρα δεν είμαι σε φόρμα με έκανε να μην κοιμάμαι.

Μέχρι, όπως την ιστορία σου, να πάρω απόφαση ότι δεν πειράζει κι αν δεν κοιμηθώ...

οπότε κοιμήθηκα.

Nikos Dimou είπε...

Ψυχίατρε Α. Κοτανίδη

Μας οφείλετε 1680€ για την διαφήμιση που σας έγινε σε αυτό το blog. (Χρεώνω ένα € κατά κεφαλήν αναγνώστου).

Με εμαιλ θα σας στείλω τον λογαριασμό για να τα καταθέσετε.

heinz είπε...

Καλημέρα!

sizenagir είπε...

Προς Debby

Ζητώ συγγνώμη.
Δεν γνώριζα ότι βγαίνουν αυτόματα τα ζώδια.
Κάτι με πιάνει όταν ακούω για ζώδια, μάτια κ.λ.π.
Με ενοχλούν αυτοί οι απατεώνες οι οποίοι εκμεταλεύονται την αγωνία των ανθρώπων.

apousia είπε...

Καλημέρα σας!
Έξοχο το σχόλιο του andy!
Κι εγώ φοβάμαι πως δεν θα κοιμηθώ και δεν κοιμάμαι.
Μα κι όταν ''το παίρνω απόφαση'',και λέω δεν με νοιάζει,πάλι δεν κοιμάμαι.
Ένας ύπνος μη-ύπνος,και να νομίζεις πως κοιμάσαι,κάθε είκοσι λεπτά,βλέπεις την ώρα στο DVD...

glenn είπε...

Κάποτε είχα αϋπνίες. Εκείνες τις μέρες μου γνώρισαν έναν άνθρωπο, δυο τρία χρόνια μεγαλύτερο από μένα. Ήταν αυτό που θα λέγαμε "απλός" άνθρωπος. Του είπα για τις αϋπνίες μου. Μου απαντά: Α, εγώ δεν έχω κανένα τέτοιο πρόβλημα. Απλά πέφτω στο κρεβάτι και κοιμάμαι. Και πως το καταφέρνεις ρε συ; Τίποτε, μου λέει. Όταν βλέπω κρεβάτι με πιάνει υπνηλία. Δεν μου πέρασαν οι αϋπνίες, τότε. Αλλά μου καρφώθηκε η απλότητα και η αμεσότητα της απάντησής του. Όταν βλέπω κρεβάτι με πιάνει υπνηλία.

gravoura είπε...

Κήπος το blog του Νίκου Δήμου!
Με λογής λουλούδια χρωματιστά, αρωματικά, όμορφα σαν ποίημα. Ανάμεσά τους λίγα αγριόχορτα, κάποιες τσουκνίδες, αραιά ζιζάνια, μα παραμένει ένας κήπος γεμάτος δροσιά, ποικίλος, να τον "περπατάς" και να νιώθεις ζωντανός.
Εντυπωσιακά τα νούμερα στα σχόλια, το πλήθος των επισκεπτών αλλά και η ποιότητα των απόψεων.
Καθρέπτης της κοινωνίας μας; Μακάρι να ήταν έτσι, "έξω" από τον κήπο, είναι πολύ χειρότερα. Γι' αυτό και είμαστε εδώ, για να ανασαίνουμε πιο ευχάριστα τις ελεύθερες ώρες μας που γίνονται άλλωτε φιλοσοφικά δημιουργικές και άλλωτε αστείες. ΄Ολα τα έχουμε ανάγκη.
Και μας έφυγε και το άγχος της συνέχισης του blog μετά από εκείνη την "ιστορική" πια δέσμευση του οικοδεσπότη πως εδώ θα αφήσει τα κόκαλά του!!! Μετά από πολλές δεκαετίες φυσικά.

sizenagir είπε...

Αγαπητέ Mickey

Όταν αντιλέγεις , προσπάθησε τουλάχιστον να έχεις διαβάσει προσεχτικά την άλλη θέση).
Συγκεκριμένα:

Sizenagir said το debby:
εγώ δεν σε ρώτησα αν πιστεύεις ότι οι πλανήτες επηρεάζουν τον ανθρωπο,(σαφέστατα και τον επηρεάζουν)

Εγώ δεν μίλησα για το πόσο επηρεάζουν! Εσύ το έκανες αυτό. Εγώ γράφω πολύ συγκεκριμένα:
Τα ζώδια είναι αστρικοί σχηματισμοί, επηρεάζουν όσο κάθε τι άλλο τον άνθρωπο
Νομίζω ότι είμαι σαφής!

Δεν καταλαβαίνω γιατί προσπάθησες να μου την πείς, αφού είναι σαφές ότι ούτε εσύ πιστεύεις στα ζώδια.
Υποθέτω ότι σε πείραξε κάποιο προηγούμενο σχόλιο μου.
Ξύδι!

Mickey said:
Και ο Sizenagir μας πουλάει και πνεύμα από πάνω!

Το ποιος πουλάει πνεύμα εδώ μέσα ας το κρίνει η ιστορία!

Οι ιστορικοί του μέλλοντος και των κυβερνητικών σκουπιδιών θα αποφανθούν.

Πάλι μας την είπα.

Anula είπε...

καλημερα, οσον αφορα την αυπνια, ξεπατωθειτε (γυμναστικη, δουλειες του σπιτιου, περπατημα σε αγνωστη πολη χωρις λεφτα για ταξι) και θα κοιμηθητε οχι με πυτζαμες, αλλα με τα ρουχα σας, δεν θα προλαβετε καν να τα βγαλετε

Finteias είπε...

Σχετικά με τον Βιζυηνό.
Η διάγνωση από το Δρομοκαΐτειο, όπου νοσηλεύτηκε ήταν: Προϊούσα γενική παράλυση. Δείτε τα συγγράμματα όσοι μπορείτε. Είναι γνωστό ότι η σύφιλη ήταν χωρίς θεραπεία εκείνο τον καιρό (ημ. θανάτου: 1896)
Κύριε Δήμου, σύμφωνοι.

Η ταύτιση της ψυχικής νόσου με το χαμηλό IQ είναι απλοϊκή και λανθασμένη. Σχιζοφρενείς μπορεί να έχουν υψηλό IQ και μανιοκαταθλιπτικοί στη φάση της μανίας χαρακτηρίζονται από υπερδραστηριότητα, ακόμα και πνευματική.

Το ότι ένας επιστημονικός τομέας μπορεί να γίνει κάποτε όργανο της εξουσίας, αυτό δεν είναι ούτε καινούριο ούτε το ίδιον της ψυχιατρικής. Ο ίδιος ο Αϊνστάιν είχε πει ότι "αν ήξερα τι θα έκαναν με τη θεωρία μου θα γινόμουν τσαγκάρης".

Το οργανικό υπόβαθρο των ψυχώσεων είναι κάτι που κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος, χωρίς να έχει αποκαλυφθεί πλήρως. Διαταραχές αφορούν τόσο την παρατήρηση σε μακροσκοπικό επίπεδο (ατροφία του μεσολοβίου, διεύρυνση κοιλιακού συστήματος κ.α.) όσο και σε βιοχημικό (ντοπαμίνη, σεροτονίνη κ.α.)

@ Ι.Σ. Στην καλύτερη περίπτωση αναφέρεστε στον ρωμαιοκαθολικισμό του μεσαίωνα. Τα πράγματα σήμερα δεν είναι έτσι.

@ glenn κράτα την ψυχραιμία σου. Ένας διάλογος είναι. Μην θυσιάζεις ένα καλό περιεχόμενο σε μια κακή βιτρίνα.

@ mickey συγνώμη αν μακρηγόρησα. Άλλσωστε δεν γράφω και τόσο συχνά εδώ.
Καλημέρα σε όλους.

flying smurf είπε...

Glenn wrote:
Είπες ιπτάμενο στρούμφ: "Απλά δε καταλαβαίνω γιατί λες ότι όλοι είναι άσχετοι."

Επειδή τα γραπτά μένουν: Πες μου σε παρακαλώ, που ακριβώς το είπα αυτό;

Απαντώ, έστω και καθυστερημένα. Δεν έγραψες κατά λέξη αυτό. Απλά με αυτά που έγραψες και με το ύφος τους, αυτή η εντύπωση μου δημιουργήθηκε. ήταν σου

Mickey wrote: Πριν απευθυνθείτε σε έναν σχολιαστή, κάντε κλικ στο nick του και δείτε αν έχει public profile, blog και email. Στην περίπτωση που δεν έχει είτε blog (με post και comments) είτε email, ΑΓΝΟΕΙΣΤΕ ΤΟΝ. Ακόμα κι αν μιλάει σοβαρά και λογικά ή κάνει φαινομενικά αθώες ερωτήσεις.

Snif, πρέπει να κάνω κάτι και εγώ, γιατί ούτε public profile έχω, ούτε τα λοιπά! Σε λίγο δε θα μου δίνει σημασία κανένας... Άτιμε ποντικέ...

Ευχαριστούμε Αφροδίτη για το κείμενο. Τα εκτυπώνω και τα (ξανα)διαβάζω πριν κοιμηθώ.

Να σας πω, ξέρετε καμία διεύθυνση κανενός on line ψυχίατρου ? :-)

Καλημέρα

studentPsych είπε...

Ο ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΥ ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΕ!!!!!!!!!!


Ε,ΡΕ ΝΙΚΟ ΔΕΝ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΡΕΕΕΕΕ!!

ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ,

ΝΙΚΗΤΑΣ, ΘΡΥΛΕΟΝΤΑΣ, ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ !!!

Μία ερώτηση : στην εκπομπή της Φλέσσα δεν είχες πει ότι είχες πάθει κατάθλιψη;

BadlyDrawnBoy είπε...

αν και με καθυστερηση λογω ύπνου, εσβησα το τελευταίο μου σχόλιο για την p... de milo, όπως μου υπέδειξε η αφροδιτη.
Κανω ό,τι μου λέει

δεν ηθελα να θίξω κανέναν...

I was just talkin about art!

studentPsych είπε...

Μιckey φίλε γιατί τέτοια κακία ;

Ερώτηση προς τον Μίckey την απάντηση του οποίου και θα πραγματοποιήσω :

ΒΓΑΖΕΙΣ ΓΕΛΙΟ ΜΕ ΤΑ ΓΕΛΙΑ ΜΟΥ;
ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΕΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΘΕΤΙΚΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ;
(πχ καποιος ειχε πει οτι ειχε πολυ χιουμορ η ολη φαση , στο post με θρυλεοντα)

EΠΕΙΔΗ ΣΤΟΧΟΣ ΜΟΥ, ΜΙΧΑΛΗ, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΕΛΑΜΕ, ΣΕ ΡΩΤΑΩ ΕΥΘΕΩΣ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ :

ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΓΡΑΨΩ;

ΑΝ ΠΕΙΣ ΝΑΙ , ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ.

maika είπε...

Αχ Αφροδίτη!!
πόσοι τελικά Γεράσιμοι έγιναν Αρχικούκοι διευθυντές...πόσα δίμετρα παληκάρια μάζεψαν λόγω χαζής διάγνωσης και ακόμα πιο χαζής θεραπείας..

..πόσα 14-15χρονα κορίτσια δεν φτύστηκαν απο πατεράδες (οικογένειες) κι έμειναν να κοιτάζουν με αυτό το βλέμα το γεμάτο απορία στην αρχή και γεμάτο τίποτα .. στο τέλος

..πόσοι και καλά τρελλοί ..γεμίζουν τα Φυστίκεια.. μια ζωή στα αζήτητα,μια ζωή πειραματόζωα στα χέρια Αρχικούκων,στο όνομα της έρευνας και της επιστήμης...
..δεμένοι,καλωδιωμένοι και φοβισμένοι... για το καλό τους!?

aphrodite είπε...

@finteias,

Επειδή δεν μπορούσα ν'αφήσω το σχολιάκι αυτό στο μπλογκ σου (κολλάει το identification), στο αφήνω εδώ.

Φιντεία μου,

Πού το διαβασα αυτό με τον άνθρωπο, που πέθανε λέει και στις πύλες του Παραδείσου επιτέλους συναντιέται με τον Θεό.

Του λεει ο Θεός λοιπόν "έλα να σου δείξω πώς το πήγαμε μαζί το πράγμα στη ζωούλα σου". Και του έδειχνε μία-μία τις φάσεις της ζωής του, ξεδιπλώνοντας τες πάνω σε μια αμμουδερή παραλία.

"Να", του λέει ο Θεός, "δες τ'αχνάρια μας στην άμμο, βλέπεις που είναι συνέχεια δυό παράλληλες γραμμές, σε είχα χέρι-χέρι."

Και του λέει ο άνθρωπος "Μα τι λες Θεέ μου, δε βλέπεις κι εσύ τόσα βήματα δικά μου, σκέτα τα δικά μου τ'αχνάρια, στις δύσκολες εκείνες τις στιγμές του πόνου μου? Αφαντος ήσουν τότε!"

Κι απαντά ο Θεός "Δεν ήμουν άφαντος, αυτά είναι τα δικά μου τ'αχνάρια, σε κουβαλούσα..."

Κι όταν δεν μπορεί να μας κουβαλήσει ο Θεός, κουβαλάμε εμείς ο ένας τον άλλον μεχρι να περάσει η μπόρα, δε βγαίνει αλλιώς!

@badlydrawnboy,

Φυσικά και ήταν pure art, αλλά άσε... πρέπει να ωριμάσουμε πρώτα ομαδικώς! Α ρε ασφαλτε, έχεις λαμβάνειν εσύ...!

@αεροστρουμφάκι,

Ορίστε, να κι ένα καλό υπνωτικό για όσους μας παραπονιούνται για τις αυπνίες τους! (θενξ!)

Καλή μέρα σε όλους, εύχομαι σήμερα να είναι ΟΛΑ καλύτερα από χτες!

ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

Anula είπε...

σταματα ρε Νικητα, μας επρηξες, μονο ο μικυ γελαει μαζι σου, οι υπολοιποι δεν εχουμε και τοση υπομονη

(ναι ναι ξερω, θα μου κανεις προσωπικη επιθεση αμφισβητωντας τις "διαθεσεις" μου, αου λεω απο τωρα οτι μονος λογος που ειμαι εδω ειναι να προλογισει ο Ανθέλληνας το βιβλιο μου "Troll Nation")

Finteias είπε...

@ aphrodite

Μου άρεσε.
Σ' ευχαριστώ πολύ.

Anula είπε...

σορυ, γιατι εγω βλεπω 2 φιντείες?

heinz είπε...

anula said...
"σορυ, γιατι εγω βλεπω 2 φιντείες? "

Λόγω σχιζοειδούς προσωπικότητας του Fintia-Φειντία...

Finteias είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Finteias είπε...

@ heinz

Με θεραπεύσατε!
Ευχαριστώ!

heinz είπε...

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΡΟΣ INTERNET-CONSUMERS

Χρησιμοποιώ πιστωτική κάρτα στα amazon.com και amazon.co.uk επτά χρόνια τώρα χώρις πρόβλημα.

Την περασμένη βδομάδα παράγγειλα βιβλία από το alibris.com

Σήμερα η VISA με ενημέρωσε ότι έχει διαρρεύσει ο αριθμός της πιστωτικής μέσω internet και την ακύρωσαν (ευτυχώς δεν έγινε καμμία χρέωση)

Μπορεί να φταίει το alibris, μπορεί και όχι. Αλλά σας ενημερώνω για τα γεγονότα.

heinz είπε...

@φιντείας

Όχι κι ευχαριστώ....
Θα σας στείλω το λογαριασμό (κατά προτίμηση στη πιστωτική σας)!!

:-)

glenn είπε...

Είπες heinz: "Αλλά σας ενημερώνω για τα γεγονότα."

Και πολύ καλά έκανες, heinz.

Finteias είπε...

@ heinz

Όχι πιστωτική.
Μόλις ενημερώθηκα ότι πρέπει οι INTERNET-CONSUMERS να φοβούνται λιγάκι.

the resident είπε...

Για αυτό καλό είναι να έχουμε για χρήση στο ιντερνετ, μια πιστωτική με χαμηλό πιστωτικό όριο.

mickey ελα τωρα!

Anula είπε...

θα ηθελα να παραγγειλω εναν καφέ μέτριο προς πικρό, ευχαριστώ

«Παλαιότερο ‹Παλαιότερο   201 – 400 από 419   Νεότερο› Νεότερο»